පියා අහිමිව තමා සතු එකම වස්තුව වන මව සමඟ අසීරු දිවියක් ගෙවනා පුංචි අහිංසකාවියක්. අහිමි වූ ප්රේමය සිතේ දරාගෙන කාලයක සිට සිතින් විඳවමින් ලොවට පෙනෙන්නට සිනාසෙන්නට වෙර දරනා සඳවතියක්... මනසින් විඳවමින් සැමගෙන් වෙන්ව තනිව කල් ගෙවන්නට වෙර දරනා ආඩම්බරකාර නපුරෙක්. ආසාධාරණ්යට විරුද්ධව අසිපතක් මෙන් නැගී සිටිනා ශක්තිමත් නිර්භීත පිරිමියෙක්. ප්රේමය සිත් දරා ප්රාණය දෙවෙනි කොට රකිනා ආදරවන්ත්යෙක්... වසර අටකට පෙර අවාසනාවන්ත ලෙස වෙන් වූ පෙම්වතුන් යුවලක් අහඹු ලෙස රැකියා ස්තානයේදි මුණගැසීම ඔවුන්ගේ හදවත් කෙසේ භාරගනීවිද? අත්හැරීමටත් අකමැති, යළි බැඳෙන්නටත් අහමැති ඔවුන්ගේ හදවත්හි යලි ප්රේමය මල් ඵල දරාවිද? ඉතින් මේ බිඳුණු හදවත් සුවපත් කරනා කතාවයි ආදරය පිරි රෝමාන්තික නවකතාවකි.

ඉතින් කියන්න... මට මගේ රතු රොබරෝසියා මලට, මගේ අඳුරු හදවතේ අවසන් ප්‍රේමය පුදන්නත් තහනම්ද...? 🥀❤️‍🔥

විසම්මත වූයේ ආදරයද? නැති නම් ලෝක සම්මතයද?

" මේ දැන් ඉදන්... තමුසෙ මගේ ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ් " ' Look at me, emerald...you're mine!' ආදිත්‍ර විහාර්ඝ විද්මන්යු වික්‍රමසිංහ 💚 මෙයිලි අරෝරා ලෝරන් Start : 2026 / 04 / 19 End : ongoing

අලුත් කෙටි කතාවක ඇරඹුමක් ❤ ඔයාලා කැමති නම් කියන්න.කතාව එක දිගට දෙනවා.comments බලලා කතාව දෙනවාද නැද්ද කියලා හිතන්නෙ. මේ මගේ පළවෙනි කෙටි කතාව.කොටස් කීපයක කතාවක්.ඔයාලාගෙ හිතට දැනෙන්න ලියන්න උපරිම උත්සාහ කරනවා.ඔයාලා කැමති නම් comment එකක් දාගෙන යන්න.ඊටපස්සෙ කතාව මම එක දිගට දෙනවා. A/L කාලෙදි ආරම්භ වෙන ආදර කතාවක්.. මොනවා වෙයි ද? කොහොම අවසානයක් ලැබෙයි ද? කියවන්න ආසයි නම් ඔන්න කට්ටියම කියන්න. බුදු සරණයි හැමෝටම ❤ මම, ❤ Amy_Inkwell ❤

අපි මේ ලෝකේ ඉපදුනාම මුලින්ම පොඩි ළමයෙක්ගේ භූමිකාව රඟ පානවා. ටිකක් ලොකු වුණාම තරුණයෙක්ගෙ/තරුණියකගේ භූමිකාවත්, තව ලොකු වුණාම වැඩිහිටියෙක්ගෙ භූමිකාත් රඟපානවා. අපිව ලෝකෙට එක විදිහකටයි, අපි ආදරය කරන අයට තව විදිහකටයි පේනවා. පුංචි කාලෙකට මේ ලෝකෙට එන අපි, අපි හිතනවට වඩා ඉක්මනට අපේ භූමිකා ඉවර කරලා මේ ලෝකේ දාලා යනවා. ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ ඔයාගේ භූමිකා තීරණය කරන්නේ ඔයාද? නැත්නම් වෙන කවුරුහරිද?

දරා ගැනීම ආදරේ වූ කල්හි තම පෙම්වතිය නිසා කෙසේ ඇය දරා ගනීද?🫂💔 "හිමි නැති ආදරේක හීලෑ නැතුව මා නුඹ නැති පාලු මාවතේ මා නැවතුනා" එයාගෙ ඇස් අඩනවා.. මට ඒක තේරුණා... -ශෂිනි නේත්‍රා වර්ණකුලසූරිය- ඉර කොච්චර හදට ආදරේ කරත් වැඩක් නැහැ වගේ... මොකද හද අයිති එකම එක තරුවකට විතරයි.. ඉතින් මන් අයිති ඔයාට විතරයි.. so finally I love u a lot.." -යෙමිදී තක්ශිලා වීරවර්ධන-

රොබරෝසියා මල් පිරුණු නුවරක් ඕකිඩ් මල් වැස්සකින් සුවඳ කරපු හරි අපූරු ආදරවන්තයෙක් එයා ...

වාරෙ ලියනොවී අවාරේ ලියවුනත් ලිව්වේ මම නම් කවිය මගෙනම් මම ආදරෙයි ඔව් සදහටම ආදරෙයි ❤️🍂

සමහර හැඟීම් හිතට එන්නේ අපි හිතන්නේවත් නැති වෙලාවක... ඒත් හැම හැඟීමකටම ලස්සන අවසානයක් ලැබෙන්නේ නැහැ. 🌙 (මේක මන් ලියන පලවෙනි කතාව.. එ නිසා මේ කතාවේ තියෙන අඩුපාඩු මාත් එක්ක බෙදාගෙන.. මේ ආදරණීය රෝස මලත් එක්ක එකතු වෙන්න කියලා ආදරෙන් ඉල්ලනවා..)