Παραμονές του γάμου της μια νεαρή Ινδουίστρια, πέφτει θύμα απαγωγής από έναν Μουσουλμάνο. Μετά από δύο εβδομάδες καταφέρνει να δραπετεύσει από το σπίτι του και να γυρίσει στην οικογένεια της η οποία την διώχνει, γιατί την θεωρούν "μολυσμένη". Η άτυχη κοπέλα επιστρέφει στον Μουσουλμάνο απαγωγέα της, ο οποίος της φέρεται με ευγένεια και την παντρεύεται, προσπαθώντας ταυτόχρονα να κερδίσει την εμπιστοσύνη της. Όμως παρόλο που η οικογένεια της Ινδουίστριας την έχει απορρίψει, υπάρχει ένα μέλος της που θα συνεχίσει να ψάχνει στοιχεία για εκείνη. Ο αδερφός της ορκίζεται στους Θεούς ότι θα την βρει και είναι αποφασισμένος να κινήσει γη και ουρανό για να πετύχει τον στόχο του. Όσο για το κορίτσι πρέπει να προσαρμοστεί στην νέα της ζωή και μαζί με τον άνθρωπο που την απήγαγε που πλέον είναι σύζυγος της προσπαθούν να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες που τους επιβάλλει η κοινωνία. Διαμάχες μεταξύ Μουσουλμάνων και Ινδουιστών έρχονται να ταράξουν την ζωή τους και μέσα σε όλο τον χαμό η μόνη σωτηρία τους θα είναι η εμπιστοσύνη που έχουν να δείξουν ο ένας στον άλλον.

Ένας έρωτας που γεννήθηκε μέσα από το μίσος και το πάθος για εκδίκηση. Η Δάφνη και ο Ορφέας θα συναντηθούν σε ένα πάρτι επισήμων. Ένα μικρό ατύχημα θα γίνει η αιτία για να γνωριστούν. Ο Ορφέας θα καταλάβει αμέσως ποια είναι αυτή η κοπέλα, όμως η Δάφνη δεν θα μπορέσει, μιας και δεν ξέρει ότι οι ζωές τους διασυνδέονται με τα δεσμά του μίσους.

ΡΟΜΑΝΤΙΚO ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΕΠΟΧΗΣ. ... Ήξερα βαθιά μέσα μου πως το φιλί αυτό ήταν το αντίο μου, κι όμως ήμουν πανέτοιμη να λυγίσω ευχαρίστως στις ευγενικές προσταγές αυτού του άντρα που προκαλούσε αρρυθμίες στην καρδιά μου με απίστευτη ευκολία... Το ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟΙ ΕΡΩΤΕΣ - ΣΟΦΙΑ τοποθετείται χρονικά μετά τον Σιρόκο. Είναι η ιστορία του Τζίνου ή κατά κόσμον Βίκτορα Κοχέιν. Η ανάγνωση του Σιρόκου θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε καλύτερα τους χαρακτήρες και τις συνθήκες.

ΡΟΜΑΝΤΙΚO ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΕΠΟΧΗΣ. ... Την κρατούσε από το χέρι και βγήκαν μαζί από την πίσω πόρτα του θερμοκηπίου... Ο Αλεξάντερ είχε παγώσει στην θέση του. Είχε ένα φίδι στον κόρφο του. Ένας βασιλογενής γαιοκτήμονας ενδιαφερόταν για την Μαντλίν. Επιπλέον η παρηγοριά που της πρόσφερε, την ανακούφιζε. Αισθάνθηκε το στήθος του να θρυμματίζεται. Αυτός ο άνθρωπος ήταν επικίνδυνος για τη συμφωνία του και για τον γάμο του. Τι θα συνέβαινε κατά την απουσία του; Όλα φαίνονταν να κλονίζονται και η οικονομική καταστροφή έσκαβε ήδη τον λάκκο του. Περπατούσε με μεγάλους δρασκελισμούς προς το μπροστινό μέρος του θερμοκηπίου. Τα κοφτερά λόγια του άντρα και η εικόνα των δυο αγκαλιά επαναλαμβάνονταν στο μυαλό του και έχτιζαν με ευκολία την οργή μέσα του. Πίεσε δυνατά τα σαγόνια του και οι μύες του προσώπου και του λαιμού του τεντώθηκαν. Τα χέρια του έγιναν γροθιές και η μία έσκασε σε έναν ξύλινο πάγκο πλάι του. ΟΛΑ πήγαιναν ενάντιά του. ΌΛΑ. Τίποτα δεν ερχόταν εύκολα. Τίποτα δεν του χαριζόταν. ΑΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΒΑΛΩ ΣΕ ΜΙΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΟΥ, ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ.

ΡΟΜΑΝΤΙΚO ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΕΠΟΧΗΣ. ...Αισθάνθηκε σαν να έφυγε όλος ο αέρας από το δωμάτιο. Επέμενε να ελέγξει την πιθανότητα εγκυμοσύνης της και επιπλέον η κίνηση του δήλωνε ξεκάθαρα κτητικότητα, δήλωνε πως του άνηκε. Οι εφιάλτες ξύπνησαν. Κάποτε άνηκε στον πατέρα της, μετά στον άντρα της. Τα οχυρά υψώθηκαν μονομιάς. Δεν ήθελε να του ανήκει. Δεν ήθελε να ανήκει πουθενά, δεν ήθελε να την ορίζει κανείς. Είχε υποσχεθεί στο εαυτό της πως θα τιμούσε την ελευθερία της και μερικά χάδια και φιλιά δεν θα το άλλαζαν αυτό...

ΡΟΜΑΝΤΙΚO ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΕΠΟΧΗΣ. ...Τις λαγόνες του σάρωναν κύματα έξαψης στη σκέψη της και μόνο. Ο φαλλός του σκληρός ασφυκτιούσε μέσα στο εφαρμοστό, δερμάτινο παντελόνι του. Ήθελε απεγνωσμένα να τον ανακουφίσει με το ερωτικό χάδι αυτής της όμορφης γυναίκας, που εξαιτίας της δεν μπορούσε πλέον να πλαγιάσει με καμία άλλη. Αξιοθρήνητα αδύναμος, ανίκανος να ελέγξει τα ένστικτά του στάθηκε έξω από την πόρτα της. Μην πιστεύοντας και ο ίδιος στον εαυτό του, σήκωσε το δεξί του χέρι σε σχήμα γροθιάς και κτύπησε τρεις φορές πάνω στο ξύλο κάνοντας το μπρούτζινο ρόπτρο να αναπηδήσει. Αφουγκράστηκε, μα δεν ακούστηκε κανένας ήχος, ούτε βήματα να πλησιάζουν. Είδε το χέρι του να κτυπάει πιο δυνατά άλλες τρεις φορές την πόρτα. Το ένιωσε ξένο όχι δικό του. Η λογική του ωρυόταν να φύγει από εκεί, να περισώσει έστω ένα μικρό κομμάτι της αξιοπρέπειας του απέναντι σε εκείνην, γιατί ήδη ντρεπόταν για τον εαυτό του...

Η Ορτανσία έχει πολλά χρώματα... Έτσι λένε... Έτσι δείχνει...Έτσι την έκαναν να δείχνει... Κάτω όμως από το πολύχρωμο πέπλο της Ορτανσίας, κρύβεται πάντα το λευκό... Κρύβεται το πρώτο... Το αγνό... Το αληθινό... Εκείνο που δεν αλλάζει ότι κι αν κάνεις... Πάντα της έλεγε πως το όνομα της ήταν το πιο όμορφο από όλα... Εκείνος από την άλλη ήταν το δικό της λευκό μέσα σε ένα κόσμο που ζωγράφιζε την Ορτανσία κατ'όπως ήθελε... Εκείνος ήταν ικανός για ολα... Ξεφτιζε τα χρώματα... Κρατούσε την αγνότητα της... Μα τι έμεινε τελικά; Μια ξεθωριασμένη μπλε Ορτανσία, ένα βιβλίο και ένα ματωμένο παρελθόν που ενώνεται νωχελικα με το μέλλον φτιάχνοντας τη πιο όμορφη , δυσοίωνη σκοτεινή εικόνα... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά