Daha 18in'e yeni girmiş bir kız ailesinin gerçek olmadığını öğreniyor. Bir süre sonra gerçek ailesi onu arıyor ve dna testi istiyorlar. Test pozitif çıktı. Geçmişinin yaraları hala kanıyorken kız ailesine 5 abi,ikiz ve erkek kardeşine alışa bilecek mi? Peki aile yıllardır çektiklerine rağmen kızı seve bilecek mi? Peri kılıçKutlu (Öztürk)ün ailesini bulma aksiyonunun hikayesi《~》

Hayatını dolu dolu yaşayan, kimseyi götüne takmayan Asi, öğrendiği gerçeklerle beraber ne yapacağını bilemez hale gelir. Adı gibi asi olan kızımız, eski ailesine olan nefreti yüzünden yeni ailesine alışabilecek mi? Peki yeni ailesi, asi olan kızlarının hallerine alışabilecek mi? Karışan bebek klasiği #GerçekAileSerisi #genelkurgu kategorisi 5 numara #romantik kategorisinde 4 numara #kurgu kategorisinde 5 numara #gizem kategorisinde 7 numara #gizem kategorisinde 5 numara #gerilim kategorisinde 7 numara #gerilim kategorisinde 3 numara

Anlaşmalı evlilik yapan polis çiftimizi okumaya hoşgeldiniz. 💕💗🤩🫶🏻

Benim bedenim şu koca dünyaya sığmamıştı da ben kalplerine sığmak istemiştim. Seren'in alışması zaman alacaktı. Seren unutmayacak, üstünü kapatacaktı. Perişahı'nın kızlarına ithafen yazılmıştır. 28/08/23

Gerçek ailem, aşiret ve mafya kurgusudur. Gerçek ailesi 17 yıl sonra bir anda çıka gelmişti ama senelerdir birlikte yaşadığı ona anne, babalık yapan insanların ölümünün üzerinden henüz 14 gün geçmişti. Klasiklerden farklı bir kurgudur.

*Aşiret/Köy Kurgusudur* Ömer Boran & Rojda Azamet🪶 (Yayınlanma tarihi; 21 Mart 2023) İlk görüşte aşka kesinlikle karşı olup inanmayan Boran Aşiretinin Ağası olan Ömer Boran iş sebebi ile yolu sahibi olduğu tarlaya düşer. Orada Rojda'yı görür ve ilk görüşte aşık olur ama Ömer Ağa bunu kendine yediremediği için bir süre uzaktan sever. Daha sonra da Rojda'ya açılır ve olaylar başlar...

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."