"Leyla!" Günlerin yer değiştirdiği o saatlerde, gecenin en karasında, bir ruhun kilitli kalmış sokaklarındaydık. "Burada ne arıyorsun?" Başkası için kül olan bir yüreğin yeniden yanacağını düşünmezdim ona kadar. Sigaranın külünün düştüğü zeminde ayağının ucuyla geçmişin izlerini sildi sanki. "Seni tanıdığım o günden beri açılan kapıların, çıktığım yolların sonu hep sana varıyor." Bir tebessümün kıyısında var olup orada yok oldum. "Belki benim de çıkmazım sensin. Leyl'im, Leyla'm, gecemin karanlığı, çıkmazım..." Onun kurduğu anlamların benim cümlelerimin üzerini örttüğünü hissettim. O çıkmazda onunla kalmaya gönüllü gibi "Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Seni." Dedi. ... Leyl... Leyla... Gece saçlı güzel kadın...

"Bazen bir kadının kalbi değil, kaderi çalınır." Anya Petrovna... 18 yaşında, narin, masum... ve bir adamın mülkiyeti hâline gelen genç bir kadın. Annesinin ölümüyle yıkılan dünyasında, bir gecede bir erkeğe teslim edilen hayatı... artık ona ait değildir. Ne gözyaşı duyan olur, ne çığlığı duyan. Çünkü o artık Nikolai Morozov'un karısıdır. Nikolai... 31 yaşında, Rus yeraltı dünyasının acımasız kumar kralı. Güç, para ve itaat onun için her şeydir. Ama içindeki karanlık, Anya'yla birlikte daha da vahşileşir. Onu istiyor... sadece bedenini değil, ruhunu da. Her dokunuşunda Anya biraz daha kırılır, biraz daha unutur kim olduğunu. Ve zamanla... nefret yerini garip bir bağımlılığa bırakır. Bir mahkûm, efendisine hayran kalabilir mi? Bu hikâye, aşkın kolay bir yol olmadığını bilenler için... Kalbin atarken bile aklını susturmanın mümkün olmadığını gösteren bir serüven. > "O adamı hiç sevmedim. Ama bir gün onun gözlerine bakıp... kendimi unuttuğumda artık çok geçti." ♠️Karanlığın Hakimiyeti♠️ Kırılganlıkla gücün, nefretle bağımlılığın iç içe geçtiği sürükleyici bir hikâye... Kendini kaptırmadan duramayacağın bir yolculuk başlıyor. Cesaretin varsa okumaya başla, çünkü bu karanlık seni değiştirebilir. ⚠️ İçerik Uyarısı: Bu hikâye, zorlayıcı temalar, toksik ilişkiler, psikolojik gerilim ve yetişkinlere yönelik sahneler içermektedir. Yalnızca 19 yaş ve üzeri okuyucular için uygundur.

Tek başına hayellerinin peşinden gitmeye çalışan genç bir kızın babasının borcu yüzünden tanımadığı bir adama satılınca aslında gerçek hikayesi başlıyor... Kocam mı? İsimli ilk kitap # 13/11/2023 ilk bölüm #21/06/2025 son bölüm

Arkadaşınız yerine okulun sahibine mesaj attığınızı bir düşünün...

İtalya'ya dil geliştirmek ve ünlü moda tasarım şirketiyle çalışmak için giden İzge, havaalanında talihsiz bir olay yaşar. Tüm gerekli evraklarının olduğu çanta havaalanında karışır. Kendi elindeki çanta ise İtalyan mafya Michele Romano'ya aittir. 39*: sence polise gitmeye kalkışsan ben bunu anlamaz mıyım? İzge: anlar mısın? +39*: anlarım ve seni bulurum İzge: bok bulursun *** 30.11.2025

Asel sadece kuzenine mesaj atacaktı... Ama Fransa'nın en büyük mafyasına yazdığını fark ettiğinde artık çok geçti. Aşk mı geliyor, yoksa bela mı? Aksiyon #1 11.11.2025 Aşk #1 01.11.2025 Mafya #1 11.11.2025 Gerilim #1 27.11.2025 Genel kurgu #1 25.05.26

Tamamlandı. Sena: İŞİCEM SKWKKWWKWSMSNWNANA Alperen hocam: Tuvalete gidebilirsin Sena: 🤲 Alperen hocam: Amin de neden avuç açtın Sena: DMSMMWWLWŞWŞPEPEPĞWŞZÖXSŞAQİİQQŞŞAŞAŞWŞQŞAÇSÖ Sena: Sizi Twittere atmamak için zor duruyorum

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

"Ne iş yaptığımı sormadın?" dedi sorarcasına. "Mesleğinden önce merak ettiğim başka sorular vardı." "Alabildin mi peki cevabını?" diye sordu. "Evet." "Sonuç ne peki?" diye merakla sordu bu kez. Dirseği masaya yaslıydı ve diğer eli hafif kirli sakallarını kaşıyordu. O an benden beklenmeyecek bir cesaret ve netlikle cevap verdim. "Sen tam da evlenilecek adamsın." 03.08.24