Mardin'in en güçlü aşiretlerinden biri olan Aslanbeyler... Ve o aşiretin korkulan ağası: Mirza Aslanbey. Otuz üç yaşında, sert mizacı, karanlık geçmişi ve acımasız kurallarıyla herkesin korktuğu bir adam. Sadece aşiretlerin değil, yeraltı dünyasının da en güçlü isimlerinden biri. Onun adı geçtiğinde insanlar susar, gözler yere inerdi. Ta ki Dilan Bozbey karşısına çıkana kadar... Dilan, küçük yaşta anne ve babasını kaybettikten sonra amcasının konağında büyümüş, güzelliği dillere destan bir genç kadındı. Kehribar gözleri, beline kadar uzanan siyah saçları ve baş eğmeyen karakteriyle herkesin dikkatini çekiyordu. Fakat bir gece, kuzeninin işlediği hata yüzünden hayatı tamamen değişir. Kan dökülmemesi için aşiretler arasında berdel kararı alınır. Ve Dilan, istemediği bir evliliğin içine sürüklenir. Yeni hayatı artık Aslanbey Konağı'dır. Mirza Aslanbey ise sandığı gibi biri değildir. Soğuk, karanlık ve tehlikeli görünen bu adamın içinde yıllardır kimsenin dokunamadığı yaralar vardır. Dilan'dan uzak durmaya çalıştıkça ona daha çok bağlanır. Ama Aslanbey Konağı'nda aşk zayıflık demektir. Çünkü bazı adamlar sever... Bazıları ise sahip olur. Ve Mirza Aslanbey, Dilan'ı kaybetmemek için bütün dünyayı karşısına almaya hazırdır.

Dönem Kurgusu 🌾 +18 vardır "Cihangir'im," dedi Sümbül Hanım, sesindeki o anaç ama otoriter tonla. "Hayırdır oğul? Yüzün solar, aklın başka yerde eğleşir gibisin." Cihangir elindeki çatalı yavaşça bıraktı. Derin bir nefes aldı. Annesine, Baran'a ve Elif'e baktı. "Tarlada bir sıkıntı yok ana," dedi sesi tok bir şekilde. "Ancak benim gönlümde bir yangın var. Bugün çeşme başında bir kız gördüm. Uzun sarı saçları, yeşil gözleri var. Adı Narin'miş. Fatma Ana'nın kızıymış." Sümbül Hanım'ın gözleri fal taşı gibi açıldı. Elif heyecanla yerinde dikleşti, Baran ise abisine gülümseyerek baktı. Sümbül Hanım sevinçten havalara uçacak gibi oldu! "Hele şükür!" dedi Sümbül Hanım ellerini dizine vurarak. "Koca Şahan konağı bir geline hasretti! Kimdir, necidir hemen haber salalım, araştıralım görelim bakalım o narin kızı!"

DÖNEM KURGUSU 🍃 +18 Sencer, 30 yaşına gelmiş, sertliğiyle dağları titretmiş, acımasızlığıyla Karapınar'ın kanunu olmuş bir adamdı. Karşı çıkılması imkansız, bakışıyla insanı taşa çeviren o mizaç, artık bir yuva kurmalıydı. Gül Hanım, pazarda Ceylan'ı gördüğü o günden beri uyuyamıyordu. O kızı gördüğünde, "Tam bu konağa layık, Sencer'in o buzul kalbini ancak bu narin ama alımlı kız eritir," demişti kendi kendine. Gül Hanım, yanındaki hizmetliye fısıldadı: "Haber saldın mı Ömer'in evine? Yarın ikindi vakti kızı görmeye gideceğiz, hazırlansınlar." "Saldım hanımım, muhtar bizzat iletti." Gül Hanım'ın yüzünde sinsi ama memnun bir gülümseme belirdi. Sencer Bey'in henüz hiçbir şeyden haberi yoktu ama bu konak yakında ya bir düğün evine ya da bir yangın yerine dönecekti

+ 18 fazlaca cinsel içerikli değişik bir kurgu ona göre okuyalım lütfen Babasının korkusuyla evet demişti peşindeki hayduta kuzeninin acısıyla çıkmıştı o dağlara . Haydutun karısı olduğunda ise herşey değişmişti.

Beni yatağa yatırdığı zaman ona arkamı dönerek yan bir şekilde yattım. Derin sesli bir nefes aldığında yatağın diğer ucunun çöktüğünü hissettim. Yatağa uzanıp kolunu belime sardığında bu sefer titrek bir nefes aldım. "Benden korkuyor musun?" Sanki bu soruyu bekliyormuşum gibi başımı aşağı yukarı doğru sallayıp kısık bir sesle "hı hı" diye mırıldandığımda dudaklarını morarttığı kolumda hissettim. Az önce kriz geçirerek sıktığı kollarımı bu sefer dudakları ile öpüp derman olmaya çalışıyordu fakat benim asıl yaramın kalbimde olduğundan habersizdi. Dudakları tek tek tüm parmak izlerinde gezdi. Bu sefer dudaklarını saçlarıma bastırıp derince koklayarak öptü. °•° Abisinin yaptığı hata yüzünden çocukluktan beri aşık olduğu adama berdelli gelin olan Zühre Şahmaran ve çocukken aşık olduğu kadına cehennemi yaşatacağına yemin eden Şervan Hanzade. Kitap kapağı: DAMLA_YAZAR kitapta kadına şiddet, hakaret, kuma, aldatma vs. yoktur. Yazılma yılı: 2024

*Aşiret/Köy Kurgusudur* Ömer Boran & Rojda Azamet🪶 (Yayınlanma tarihi; 21 Mart 2023) İlk görüşte aşka kesinlikle karşı olup inanmayan Boran Aşiretinin Ağası olan Ömer Boran iş sebebi ile yolu sahibi olduğu tarlaya düşer. Orada Rojda'yı görür ve ilk görüşte aşık olur ama Ömer Ağa bunu kendine yediremediği için bir süre uzaktan sever. Daha sonra da Rojda'ya açılır ve olaylar başlar.

"Seviyor musun onu?"dedim titreyen sesimle. Gözlerini acı çekiyormuş gibi kapattı. Elimi ittirdi. Elimi yanağına koydum. "Yapma..."diye fısıldadı fakat yanağını avcuma yasladı. Gözlerim sulanmıştı. Onu o kadar çok özlemiştim ki... "Seni çok seviyorum Saruhan..."diye fısıldadım dudaklarına doğru. "Sus..."dedi tekrardan acı çekiyormuş gibi. Sonra ansızın oldu. Bir anda eğildi ve dudaklarını dudaklarıma bastırdı. İki elini de belime koydu ve beni sertçe kendine çekti. Öpüşü o kadar istekli ve tutkuluydu ki...Nefes nefese kalsakta kopamadık birbirimizden. Kaç dakika o ağacın altında öpüştük bilmiyorum ama dudaklarım zonklamaya başlamıştı. Sanki günlerdir sussuz kalmış suya kavuşan çölde ki bedeviler gibiydik... Nefes nefese geri çekildim.Arkamı döndüm ve koşarak uzaklaştım. Ellerim dudaklarıma giderken yüzümde tuhaf bir tebessüm oluştu. Son anımsadığımda Saruhan'ın bana eskiden baktığı gibi bakmasıydı. Aşkla. ***

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

İnsanlarla şeytanlar, zehirlerle yılanlar, gecelerle kabuslar, doğrularla, yalanlar oynar. Ve yeryüzünde cirit atarken maskeli canavarlar; kötü kadınlar, ateşle oynarlar. ••• •Yetişkin okurlar içindir. •Kitabın konusu ve kurgusu tamamen şahsıma aittir. Herhangi bir (ç)alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Mardinin korkulan ve en güçlü ağası Miran Adar Zinarxan. Yetimhanede büyüyüp Mardine öğretmenlik için gelen Yelda Güneşli. Hikayede kuma falan yok. Rahatlıkla okuya bilirisiniz Hikayede bazı yerler size uyumlu gelmeye bilir . Sorgulamayın hayal gücümün eseri. Sadece boş zamanımızda okumanız için yazılıyor😊 Yorumlarıda lütfen bir birimize saygı çerçevesinden bakarak buluşalım. Teşekkürler 💐💞💝🌟💫 Hikaye kendime aittir. En ufak çalıntıda yasal işlem başlatılacaktır. 18+ sahneler, küfür var. Bazı sahneler hassasınızsa okumamamanızı tavsiye ederim. Hikayede şiddet var. Şimdiden okuyanlara güzel okumalar dilerim. Seviyorum sizi🦭🦭🦭