Bazı mahalleler insanı değiştirir. Bazı insanlar ise kaderini... Kara, mahallenin tam ortasında duran büyük restoranın sahibi. Sert bakışlarının ardında ağır bir sessizlik taşıyan, az konuşup çok iş yapan biri. Herkes onu sever; çünkü Kara yardım etmeyi bilir ama bunu asla dillendirmez. Mahallenin "ağır abisi"dir o-kimseye yük olmaz, herkese omuz olur. Defne ise bambaşka bir dünyadan gelmiştir. Cıvıl cıvıl, konuşmayı seven, duygularını saklamayan bir psikoloji öğrencisi. En yakın arkadaşı Buket'le birlikte şehir değiştirip yeni bir mahalleye taşındıklarında, bu sessiz sokakların hayatlarını bu kadar etkileyeceğini hiç düşünmezler. İki farklı ruh, iki ayrı dünya... Bir yanda geçmişin yükünü taşıyan bir adam, diğer yanda insanları anlamaya çalışan genç bir kadın. Kara ve Defne'nin yolları bu mahallede kesiştiğinde, bazı sorular kaçınılmaz olur: İnsan başkalarını iyileştirirken kendini unutabilir mi? Ve bazen en sessiz insanlar, en çok şeyi mi anlatır? Bu hikâye; mahalle sıcaklığı, insan ilişkileri ve değişimin sessiz gücü üzerine... Defne&Kara

Ateş aklına gelen isimle gülümsedi. Yıllarca beklemesinin ardından sonunda adını kanla kazıyacaktı Ateş. Kardeşinin intikamını alacaktı katilinden. Adil Ayvendi kardeşinin katili. Ateş bunu yıllardır bilmesine rağmen susup, beklemişti doğru zamanı. Daha doğrusu o düştüğü çukurdan ne yapabilirdi Adile bilmiyordu. İçeriden yeni çıkmışken, yeni bir olaya kalkışamazdı. O yüzden bir sene beklemişti. Tam bir senedir o intikam ateşi yanıyordu içinde. Çenesini sıvazladı. Öldürülecekler listesinin ilk baş sırasındaydı Adil Ayven. Sadece kardeşini de öldürmekle kalmamıştı. Ateşin hayatını karartan kişilerden birisiydi Adil Ayven. Ateş mavi Kapaklı dosyayı açtı. Karşısına kızıl saçlı bir kadının fotoğrafı çıkmıştı. Bu kadını tanıyordu. Adilin kardeşiydi. Ancak bir insanın saçları nasıl bu kadar koyu bir kırmızı olabilirdi ki? Doğuştan olması ise Ateşi en şaşırtan noktaydı. Gözleri tekrar kardeşinin resmine kaydı. Gülüşünü almışlardı İncisinin. Ancak bilmiyorlardı ki Ateş Karahan da onların her şeylerini alacaktı.

Bazı karşılaşmalar vardır. Adına tesadüf denir ama kader çoktan kararını vermiştir. Pınar Mir... Üniversite sınavına hazırlanırken bir yandan da babasının sevgisizliğiyle boğuşan genç bir kızdır. Artan zamanlarında, çocukluğundan beri sığındığı ilk adres olan mahalle bakkalına yardım etmeye gider.Yine bir akşamüstü, yardım için gittiği bakkala giren yabancıyla dikkati altüst olur. Belli etmese de o yabancıdan etkilenir. Ancak bir daha görmeyeceğini düşünerek aklına kilit vurur. Ta ki bir başka akşam vakti, o yabancıyı kendi evinde görene dek. O dakikadan itibaren, kilit vurduğu aklı da aşkla hiç tanışmamış kalbi de onu zorlamak için harekete geçer. Ancak genç kızın inadı, hem kalbini hem de aklını sınar. Ve bu inatla sınanacak olan bir isim daha vardır. Ali Sungur. ^^^ -Görücü mü? Kitabının yan karakterleri olan Ali ve Pınar'ın hikayesidir-

Mahalle hikayesi. Tamamlandı. "Gökçen," dedi içli içli. "yanıyorum görmüyor musun da." Sıcak nefesi eğildiği için dudaklarıma vurmaya devam ederken siyah olan gözlerinin yoğunluk ile daha da karardığının farkına vardım. Uzaklaşmam gerekiyordu, uzaklaşmak zorundaydım ama bir eli belimde dudakları bu kadar yakınımdayken kendimi kıskaca alınmış gibi hissediyordum. "Uiy," diye duyduğum sesle gözlerimi yumdum. Sanırım Gülcan teyzeye basılmıştık, umarım sadece Gülcan teyzeye basılmıştık.

Bir gün, Seversem seni Vazgeçme benden Çünkü muhtemeldir ki, Seni bulduğum zaman Gitmiş olacaksın kalbimden.

İsimlerimizin hayatımıza etki ettiği söylenir. Annesinin en sevdiği mevsim sonbaharmış. Kızını eylülde doğuracağını anladığı vakit eşine ısrar etmiş "Adı Hazan olsun!" diye. Kızının hayatının büyük kısmında bol hüzün ve yalnızlıkla karşılaşacağını bilse o ismi vermek için bu kadar ısrar eder miydi? 🍃🌺🍁🍂 Hazan tam adını yaşıyordu. Hayatı hüzün doluydu. Yalnızlık iliklerine işlemişti. Hayatına girenler sararmış bir yaprak gibi dalından düşüyor ve ondan uzaklaşıyordu. Yanında bir tek yetimhaneden arkadaşı Feride kalmıştı. Ama kader ağlarını örüyordu. Yakında yalnızlığı sona erecek. tevafuken karşılaştığı, bir gecede hayatını daha da karartan o mavi gözlü adam ömür boyu yanında olacaktı. Onları bi araya getirense Hazan'ın o karanlik gecede rahmine düşen ikizlerdi. 🍃🍃🍃 Kaderden kaçış olmazdı. Herkes nasibi kadar yaşardı bu dünyada. Hazan ve Kadir'i bi araya getiren tevafuk ikisinin de rızası olmadan gerçekleşmişti. 🍁🍁🍁 Kadir babasının ölümüne sebep olan adamın sevdiği kadını da düğün gününde kötü bir şekilde ölmesine sebep olmasıyla hayata dair umudunu yitirmişti. Ancak unuttuğu bir şey vardı "Allah'tan ümit kesilmez. Olmazları olduran Yüce Rab var!" 🌺🌺🌺 Babasının ve sevdiği kadının katili o adam 4 sene sonra bir şekilde hapisten kaçmış ve tekrar karşısına çıkmıştı. Tek isteği vardı o da Kadir'i dünyadayken cehennemi yaşatmak. Masum bir kızın hayatını karartmasına sebep olmak. Onu vicdan azabında boğmak... ☁☁☁ Mukadderat : Kader, Alın yazısı, Allah tarafından tayin edilenler Başlangıç tarihi: 25.08.2017 Bitiş tarihi: 14.05.2019 Kitap kapağı: @jujiler7 yaptı sağ olsun 😊 🌙🌙🌙 Spiritüel'de Mukadderat 6 Kasım 2017= 23. 8 Kasım 2017= 18. 11 Kasım 2017= 13. 15 Kasım 2017= 7. 2 Aralık 2017= 4. 27 Aralık 2017= 9. Olduk. Oy ve yorum

"Bir gülü sevdim bir seni sevdim." (Kapak Tasarımı: @missb ) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

0544*******: perde açık kalmış (10.00) 0544*******: ve sen yemek yiyorsun (10.01) 0544*******: mükemmel bir görüntü slşajslskd (10.01) ilk yazdığım kitap. cringe, yazım hataları olabilir :) 🐤 spoiler verme. #1 #lise 08.05.2020🎈 #1 #mizah 10.05.2020🎈 #1 #komik 29.07.2020🎈 #1 #gençkızedebiyatı 20.05.2020🎈

Ben Eskişehir'in Odunpazarı ilçesindeki Leylak mahallesinin asi kızı, ailesinin ikinci göz ağrısı, babasının prensesi, anasının kuzusu, abisinin herkesten sakındığı kişiyim. Ben parlak mavilerinden ışık asla eksik olmayan, her lafa bir cevap bulan, bir türlü yerinde duramadığı için mahalleliden 'haşarı' lakabını almış kişiyim. Ben başını sürekli belaya sokan, arkadaşlarını da bu bela ile ödüllendiren, ama bir türlü akıllanamayan kişiyim. Ben...ben yüreğinin her zerresini gerçek aşkına saklamış, kalbini de aklını da heveslik sevdalardan uzak tutmuş, yıllarca nefeslik sevdasını beklemiş kişiyim. Ben kim miyim? Ben Nehir Çimen'im. ****** Bu hikayemizde Eskişehir'in Odunpazarı ilçesine küçük bir yolculuk yapacağız. Leylak mahallesinin hayatına, sıcaklığına, komşuluk bağlarına, yaşlılarının yaşanmışlıklarına, gençlerinin arkadaşlıklarına, aşklarına şahit olacağız. Nehir Çimen yirmisinde bir genç kızdır. Aslında vücut yaşı yirmidir. Ruh yaşına gelirsek... o en fazla beş yaşındaki bir çocuğunki kadar olgun. Nehir büyüdüğü ortamda hep el üstünde tutulmuş, sevgi ile büyütülmüş, hafif de şımartılmış bir genç kızdır. Tabii insanın babası da, abisi de kendine aşık olunca şımartılmaması mümkün değil gibi. Güzel mi diye sorarsanız, sormayın ayıp edersiniz. Güzel lafı onun yanında az kalır. Mahallenin genç delikanlılarının neredeyse yarısı onun peşinden koşar. Tabi bu koşuşturma Nehir'in abisi Caner'i görene kadar sürüyor. Ama gel gör ki hiçbiri Nehir'in umurunda değildir. Nehir nefeslik sevdasının peşindedir. Onun aradığı beyaz atlı prensi daha atını bulamamış olmalı ki genç kızın karşısına çıkmıyordu. Ya ansızın mahalleye yeni birileri taşınırsa? Ve bu taşınanlar Nehir'in deyimiyle gavur olursa? Ortaya nasıl bir şey çıkacak dersiniz?