Lâle Gürkanlı, başarılı bir inşaat mühendisi ve vârisi olduğu şirkette hırslı bir yöneticidir. Hayatının tüm gündemi işinden ibaretken kardeşine özel ders veren matematik öğretmeni dikkatini biraz dağıtır. Gündüz bir kursta öğretmenlik, akşam da inşaatlarda işçilik yaparak ailesine destek olmaya çalışan Sinan Devrimoğlu, özel ders vermeye gittiği evde bir devrim yaşayacağından habersizdir. Zira meraklı bir sarı lâle, gönül penceresinden içeri sızmakta kararlıdır. Tüm hakları saklıdır.

*avareyim,asudeyim,yorgunum bilmiyorum,neden sana vurgunum? -bir mahalle hikâyesi- 18/05/2023 " Dökme yüzünü." dedi. Yüzüne vuran kızıl ateşlere bakarken gözlerinde kararlı bir ifade vardı. Kurşuni bulutlar, karşıdaki binaların silüetlerin üzerine yığılmışlardı ve akşamın alacasına güneşin son kızıllıkları karışıyordu. Hafif bir rüzgâr çıkmıştı. Sesi, bulanıklıktan uzak, net ve kendinden emindi. Hiç tereddütleri olmamıştı zaten. Şimdi oturduğumuz bu tenhalıkta, gözleri yerdeki ateşin kızıllığındayken düşen yüzümü, incinen kalbimi nasıl fark etmiş, nasıl sezmişti bilemiyordum. Beni şaşırtmaya devam ediyordu. Kemikli yüzündeki kararlı ifadeye baktım. Gözleri ateşten uzaklaşıp bana döndüğünde yanağında şimdi sakalların gizlediği yara izini ve sebebini düşünüyordum. Yaralar her zaman görünür değildi, olamazdı ama sanki onun yaraları gördüğümden daha derinlerde bir yerlerde gibi geliyordu bana. Gözleri, uysal bir kuştan uzak, gelip gözlerime ilişti. Bakışları karanlık bir orman gibiydi ama tekinsiz değildi. Alaz alaz bir ifade vardı. Hummalı, sert ve kendinden emindi. Kaşlarının arasındaki çukurlar inen akşamla karanlık çizgilere dönmüştü. Garip bir şekilde yanında kendimi hiç olmadığı ölçüde güvende hissettiğimi fark ediyordum. Bana bakarken gözünü bile kırpmıyor, bakışlarındaki bir şey beni gözlerimi kaçırmaya hatta buradan çıkıp ardıma bile bakmadan kaçmaya zorluyordu. Ama direniyordum. Ne gözlerimi mızrak gibi saplanan bakışlarından çekebiliyordum ne de koşup uzaklaşmaya derman bulabiliyordum. " Dökmedim." dedim inkar ederek, az önceki sözünü esasında kendime hatırlatmak için. Elindeki uzun çubukla ateşi karıştırırken tüylerimi diken diken eden ifadesini de çekip almıştı üzerimden. " Döktün. Ama sen yine de dökme yüzünü. O yüz, dökülecek yüzlerden değil."

Mia Larson, Londra'da yaşayan başarılı bir gazetecidir. Mesleği gereği pek çok olayı araştıran ve aydınlatmaya çalışan bu gazetecinin yeni durağı, lanetli olduğu söylenen bir evdir. Ülke gündemini sarsan kayıp vakaları ve üstü kapatılmaya çalışılan eski haberler Mia'yı bu evi ziyaret etmeye zorlar. Londra'dan kalkıp İskoçya'nın küçük bir kasabasına doğru yola çıkarken başına geleceklerden habersiz olan Mia, zaman geçtikçe evin sırlarını çözmeyi beklerken aslında o sırların birer öznesi olduğunu fark edecektir. *** "Beni öldürecek." "Kim?" "Beni delirtecek." "Mia?" "Anlamıyorsun! Mahvedecek beni!" "Ben buradayım." diyerek omuzlarımdan tuttuğunda beynimdeki depremin yavaş yavaş durulduğunu hissettim. Kalbim hâlâ yerinden çıkacakmış gibi atıyordu ama zihnim susuyordu, görüntülerse yavaş yavaş bulanıklaşıyordu. "Ben buradayken kimse sana zarar veremez."

Ada Yaksan, Radyo, Televizyon ve Sinema bölümü üçüncü sınıf öğrencisi ve sosyal medya içerik üreticisidir. Ünü gittikçe çoğalan basketbolcu Ardıç Altun'la bir röportaj yapmak ister ancak yanlış bir anlaşılmadan dolayı Ardıç onu terslediğinde aralarında oluşan gerginlikler ikisinin de kariyerine zarar vermeye başlar. 26.08.2024.

Her şey bir aşk iksiri ile başladı. Bir kovalamaca ile büyüdü. Bir meydan okumayla içinden çıkılmaz hale geldi. ⋆｡ﾟ☁︎｡⋆ ⋆｡ﾟ☁︎ ﾟ｡⋆ Cordelia her zaman istediği o hayata kavuşmak üzereydi, aile mirasını sürdürürken aynı zamanda içindeki sihri en ihtişamlı şekilde yaşamak istiyordu. Bunun da yolu ailesindeki kadınların nesillerdir yaptığı gibi aşk iksirinden geçiyordu. Ancak bazı aksilikler sonucu büyüyü eline yüzüne bulaştırmıştı ve şimdi Yüksek Cadı Kurulu ne istiyorsa onu yapmak zorundaydı. Her ne kadar yeni kurul başkanı Lyla Draven bu konuda ona iyimser yaklaşıyormuş gibi görünse bile aynı şey müfettiş Kaiden Ryder için geçerli değildi. Kaiden müebbet ile yargılanmış üçüncü derece ehliyetli bir büyücüydü. Yasak büyülerden ve Cordelia'nın asi tavırlarından ürkmüyordu. Daha da kötüsü yeni görevi, katlanamadığı o kıza verilen cezalar bitene kadar onun başında durmaktı. Bu romantik bir o kadar da fantastik yolculukta bize katılırken cadı şapkalarınızı unutmayın, çantanıza hangi iksirleri alacağınızı iyi seçin. Neyin ne zaman lazım olacağını bilemezsiniz. Ve unutmadan... Sakın ardınızda sihir izi bırakmayın. Peşinize düşecek tek tehlike Yüksek Cadı Kurulu olmayabilir. ⋆｡ﾟ☁︎｡⋆ ⋆｡ﾟ☁︎ ﾟ｡⋆ İçerdiği tropelar: Enemies to lovers -düşmandan aşıklara Grumpy x Sunshine -Huysuz x Günışığı Forced proximity -Zoraki yakınlık Tüm hakları saklıdır. Başlangıç tarihi: 23.09.2024 Kapak: @Endaglivet'e teşekkürler 🩵

Not: Bu kitap, 2020 senesinde basılmış olup artık tamamı bu platformda yayınlanacaktır. Hayatın yaptığımız seçimlerimizden ibaret olduğu söylenirdi. Eğer böyleyse herkes gerçekten hak ettiğini mi yaşardı? Yoksa bu sadece hak ettiğini sandığı hayatı kabullenmek miydi? Doğru ya da yanlış... İki seçenekten mi ibaretti hayat? Bunu henüz bilmiyordu kadın. Soğukta kalmak nedir, bilmiyordu. Hayatın dört mevsimle sınırlı olmadığını acı bir şekilde tecrübe edecekti. Zehra, bir gecede Zühre'ye dönüşürken kaybetmeyi iliklerine kadar hissedecekti. Bu hayatın ondan neler aldığını ve karşılığında ne verdiğini ise çok geç anlayacaktı. Asla yapmam dediği şeyleri birer birer yaparken büyüyecekti.

"Aklımda bırak kendini." dedi genç kadın. "Bu benim için en büyük hediye olur. Eşsiz bir hediye." #YGHaziran2019

❝Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içimdeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denize çevirdim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de acımadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı. Hepsini ellerimin arasından çekip almıştı. Ben Güneş. Kolu kanadı acımadan koparılan, omuzlarına tonlarca yük konulan kadın.❞ 🌑 0 4 /0 3 /2 0 2 4 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 Written by: simaara 🪶 #Yargı 1. 📌 23/12/2025 #Yargı 1. 📌 10/01/2026 #Adalet 1. 📌 18/05/2026

"Bazı yollar sadece tek bir yere çıkar. Ve bazı bağları ise ölüm bile koparamaz." - 1980'ler ve 1990'larda geçen geçmiş-şimdiki zaman sarmalındaki hikayede, küçüklüğünden beri duyduğu ve gördüğü şeyler herkesten farklı olan Leyla'nın yolu çıkmaz bir sokakta tanımadığı bir adamla kesişir. Adam, kadını o gece zor durumdan kurtarır ve evine alır. Bu, kendini tanımayan, başarıya aç bir kadın ile ailesinden kaçmış, hayallerine tutunmuş bir adamın can yakıcı hikayesinin ilk durağıdır. Ali Kemal ve Leyla, yanındaki iki yakın arkadaşıyla birlikte seksenlerin en popüler müzik gruplarından biri olmaya adım adım yaklaşırken yalanlar, sırlar ve ihanetler peşi sıra gelir. Seksenlerde başlayan o sert rüzgar, doksanları sert bir kışa çevirirken düşmanlar dosta, dostlar yeni düşmanlara dönüşür. - Bitiş tarihi: Aralık 2022

[TAMAMLANDI] "Sen ki makamların en güzeli bir mahur beste, bense yüreğine düşmüş bir ateş parçası." dedi gözlerine yansımış aşkın iziyle adam. "Aşkın yürekte bir ateş, uğrunda yakmazsam bu kalbi Mardin bana dar olsun!" dedi kadın dik başlı bir tavırla. Oysaki ne garip, onlar bir imkânsızdan böyle büyük bir aşkı büyütmüş, kaderin kırmızı iplikleriyle birbirine kördüğümle bağlanmıştı. +18 09.05.2023