Baran geçmişinde oldukça zorluk çekmiş 17 yaşında bir gençti. bunca yaşadığı zorluktan sonra rahat bir nefes alabilecekmi? yoksa hayat onun nefesini kesmeye devam mı edecek? Tanrı barana nasıl bir kader yazmıştı ? Baran bu kadere boyunmu bükücek yoksa kendi kaderini mi yazacak ? kim bilir belki de Tanrının Baran için oldukça güzel planları vardır. Tanrı her kulunu sınar ve en sonunda ise onu mükafatlandırır. gelin bu kitabı beraber okuyalım ve neler olacağını birlikte görelim.:)

Depresyonda olan Efes'in hayatı değişir. "Ruhun sanki sıkışmış gibi bu dünyada, söyle bana gök gözlü nedir bu cehennem olan dünyaya getiren seni?"

[Gerçek Aile kurgusu.] On sekiz olmalarına birkaç ay kalmış Alpay Karan ve Sena Nur ikizler, ansızın bir gün doğdukları hastanede karıştıklarını öğrenirler. Ve o gün, onların kâbusu olur. Peki, Akdemir ikizler ne yapacaktır? "Sen istediğin kadar güzel düşünebilirsin Sena, buna bir lafım yok. Ben senin yerine de, olumsuz ihtimalleri düşünürüm bir tanem." Yayınlanma: 16.11.2025 ♪♪♪ ♪ Not: Bu kurgunun taslaklarımda, yayınlamadığım bir farklı versiyonu daha vardır. O versiyonunda Alpay Karan ve Sena Nur ikizler yirmi sekiz yaşında mesleklerini ellerine almış iki insandır. Doğdukları hastanede karıştıklarını o zaman öğrenmektedirler. ♪♪♪ #Sevgisizlik🥇 | 07.12.2025 #Karışıklık 🥇 | 06.01.2026 #Önyargı 🥇 | 04.01.2026 #İkizler 🥈 | 26.04.2026

Kötü son. Bromance içerir. bxb DEĞİLDİR! *bromance iki erkeğin kardeşlik veya arkadaşlık bağı altında birbirine hislerini anlatıyor demektir. Romantik kardeşler, derin dostluk gibi. Zehir'in temizlik korkusu Sherlock'daki Doktor Watson karakterinin ilk bölümde topallaması gibi düşünebilirsiniz. Tamamen psikolojik, aslında korkmuyor bile. Doktor Watson nasıl bastonunu unutup koşmaya başladıysa Zehir de zaman zaman korktuğunu, tiksindiğini unutup insanlarla temasa geçebiliyor.

"Ha?" İşte o an söyleyebildiğim tek şey bu olmuştu. Kafamdan bir sürü düşünce geçiyordu. Ne yani şimdi bu gerçek miydi? O kadar dalgaya almıştım ki bu konuyu gerçek olmasına hiç imkan vermemiştim. Düşüncelerin kafamın içinden art arda hızlı bir şekilde geçip gittiğini hissederken bedenimin de titrediğini hissediyordum. Ve işte o anda bana bir gülme tufanı geldi. Oğlum ne kadar da saçma ben harbi karışmışım ya la! Gerçek aile kurgusudur. Ana karakter erkektir. Küfür ve argo vardır.

[tamamlandı] Bakışları yere odaklıyken duyduğu kahkaha seslerine kulaklarını tıkamak istedi. Yağız öksüz değildi ancak en çok bugünlerde hissediyordu annesinin yokluğunu.

Tamirci çırağı olarak çalışan Devrim hayatı hakkındaki gerçekleri öğrenir.

Savaş sonrası Draco Malfoy bir kaybedendir. Yolun sonuna geldiğinde ise gözlerini son bir defa kapattığını zanneder. Gözlerini geri açtığında ise minik elli ağzında emzik olan bir bebeğe dönüşmüştü!

Birisi kavgacı, sert, uslanmaz ve çapkın bir yapıya sahip olan Aren'di. Fakat ikizine karşı derin bir düşkünlüğü vardı. Diğeri ise sevimli, narin, kırılgan ve oldukça korkak olan Arel'di; abisine ise deli gibi hayrandı. İkiz kardeş birbirine aşırı derecede benziyordu. Tek farkları karakterleriydi: Aren sert ve küfürbazken, Arel narin ve kibardı. Aren, ikizini korumak için yıllarca her türlü acıya göğüs germiş, fedakâr bir adamdı.

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?