ankakusualya
- LECTURAS 46
- Votos 3
- Partes 1
Alya, konağın manzarasını izlerken kahvesini yudumluyordu. Yıllar sonra konağa doktor olarak geri dönmüştü. Çok zor olsa da çabalarının sonucunda hayallerindeki gibi doktor olmuştu. Ama bu uzak şehire ait değildi.
Alya kahvesini içip gülümserken arkasından gelen biri yavaşça tereddütle kollarını Alya'nın beline sardı. Alya'ya arkadan sarıldı. Bu Cihan'dı.
Alya gülümsedi ve Cihan'a döndü. "Cihan. "
"Alya, affedersin ben sadece yıllar sonra seni görünce. Doktor olmuşsun. " dedi Cihan gözlerini kaçırarak.
"Oldum. " dedi Alya gülümseyerek sonra şöyle devam etti. "Cihan biri görecek. "
"Umrumda değil Alya. Sen benim karımsın, nefesimsin... Bu konağın hanımağasısın. "
"Cihan. " dedi Alya gülümseyerek.
*****
Alya, sabah saatlerinde kahvesini içerken Mardin manzarasına iç çekip gözlerini kapatmıştı. Gözlerini açtığında Cihan yoktu. Az önce gördükleri hayal miydi? Evet, hayaldi. Gerçek olmasını isterdi. Hayal kırıklığıyla birlikte, kahvesini kafasına dikti. Çok mutsuzdu Alya. Sadece dayanmaya çalışıyordu. Anka kuşu gibi küllerinden doğmaya ihtiyacı vardı.