Beş kız kardeşin en küçüğü, deli dolu ,bir kaç tahtası eksik bir kız.Ailenin tek çocuğu,sert,ukala,dediğim dedik ve aşırı yakışıklı bir erkek.Tesadüfler ikisini bir araya getirirse nasıl bir aşk ortaya çıkar. "Hey Yasemin gelene bak.Allahım bu erkekse bize asılanlar hangi kategoride.Sanırım ben aşık oldum" "Olmuşsundur kuzum olmuşsundur bu hafta bu kaçıncı aşık olman.Yolda gördüğün her yakışıklıya aşık oluyorsun.Platonik takılmayı bırak ve gerçek hayata dön manyak." "Ama böyle risk almıyorum.İstediğim zaman aşık olmaktan vaz geçebiliyorum.Veeeee bir aşkım daha bitti yanımdan geçti gitti." "Gerçekten senin bir kaç tahtan eksik ha.Son çocuksun ya sana pek özenmemişler.Yolda aşık olduğun adam ne yapacak başka, tabiki yanından geçip gidecek."

Işık Doğu'nun sert hareketleriyle afallamıştı. Evet çok ateşliydi ancak neden bir anda bu kadar alev aldıklarını anlayamamıştı. İçinden sert seviyorsan sert oynarız dedi. Doğu'nun onu kendisine çekmesini bekledi. Doğu için de bu kadın onun eceli olacaktı. Sıcacık teni her vücuduna değdiğinde tüyleri ürperiyordu. Nasıl bir alev topuydu bu kadın ? diye düşünmeden kendini alamıyordu. Işık'ı kendini çektiğinde, bu sefer kadının da cürretkar davranışlar sergilediğini farketti. Elbisesinin arkasında bulunan derin yırtmaçtan bacağının bir tanesini çıkararak gerilmiş sonra ise Doğu'nun baldırına sarmış kafasını geri atmıştı. O enfes boyun Doğu'nun gözlerinin önünde adeta tüm çıplaklığıyla duruyordu. Işık kafasını kaldırdığında Doğu bir anda gözlerini ayaklarına indirip, tekrardan Işık'ın gözleriyle buluşturdu. Işık ise bu fırsatı yakalamışken kaçırmamak için konuştu; "Ayaklarıma bakma; tuzağa düşersin. Göğsümü izle! Göğsüm kuracağım tuzağı ele verecektir. Tangoda ayaklar bir ayrıntıdır!Bu tuzakların dansıdır." dedikten hemen sonra kendini Doğu'ya daha da bastırıp geri çekmiş Doğu'nun kolunun içinde dönerek kendini Doğu'ya bırakarak farkında olmadan teslim etmişti. Tango; iki konuşamayan yüreğin dili olmuştu aslında...

Kafamı dayadığım camdan yola bakarken birden içime oturdu geçmişim.. Çok değil bir sene öncesinde nasılda bambaşkaydı her şey… Sevdiklerime veda etmek zorunda kalmış Arda’mla baş başa kalmıştık.. Şimdi her şeyden habersiz yepyeni bir dünyanın kollarına kucak açmış İmkansızıma doğru savruluyordum… ******* “ Efendim” “Burçin, ben Hasan” “ Evet, seni dinliyorum Hasan” Hasan’ın beni aramasına çok şaşırmıştım bunca aydan sonra… “ İstanbul’a gittiğini duydum. Bunu hiç beklemiyordum seninle bir kez daha görüşelim mi diyecektim ” Ona ne diyeceğimi bilmiyordum kafam çok karışmıştı. Ama yanımda oturan adamın ellerinin ne kadar sinirle direksiyonu kavradığını görene kadardı bu karışıklık. “Ben evet İstanbul’daydım ama şimdi oraya geliyorum. Yoldayım geldiğimde konuşabiliriz o zaman” Birden arabanın durduğunu yerimden sarsıldığımda fark ettim. Suat’a baktım direksiyonu kavrayan ellerinin boğumlarının beyazlaştığını görebiliyordum. Bana öyle bir baktı ki gerçekten kapıya yapışacaktım. “ O adamla görüşeceğini sana düşündüren ne?” “ Çünkü ona görüşeceğimi söyledim” “ Benimleyken onunla görüşemezsin” “Neden?” “ Ne demek neden?” “ Neden görüşmeyeceğim?” “ Çünkü ben izin vermiyorum. Anladın mı? Sana kararlarımı sorgulamadan yapmanı söylemiştim.” “ Ben tamam dediğimi hatırlamıyorum. Ayrıca şu an İstanbul’da değiliz o yüzden dediklerini yapmam gerekmiyor.” “ Değil İstanbul, uzaya da gitsek sen benim dediklerimi yapacaksın.” Aklımdaki intikam çarkları teker teker dönmeye başlamıştı. Ve işte oyun zamanı…

Yeminler, intikamlar , acılar, sırlar, fedakarlıklar ve aşk. Bilmediklerinin acısını çeken karaca yürekler. Kimisi kinine üzülücek, kimisi sakladığına . Sonra kaybolan zaman ile birleşicek yürekler. Arkın, intikamın pençesine düşmüş yaralı bir aslan; kim iyileştirebilirdi ki onu bir ceylandan başka? Maral, bilinmezliğin ve keşkelerin içinde kaybolmuş bir ceylan; kim kurtarabilir di ki, onu bir aslandan başka? Onlar, koca gür yeşil yapraklı bir ormanda rastladılar birbirlerine. Yolları kesişti. Aslan yaraladı ceylanı. Ama ceylan farketti ki o da yaralı. Acı çektiler çokça. Ve sonra sardılar birbirlerini. Aşk kutsadı onları, sevda gösterdi gerçekleri. Ve mutluluk hep baki kaldı. Bu hikaye bir adamın intikamının aşkla olan sınavıdır. Tüm hakkı saklıdır. Telif hakları Kültür Bakanlığı tarafından onaylanmış olup Yazara aittir.

Âşkı hiç Yaşamamış, sevmeyi aşk zanneden bir kadın" DEVA " Hırslı ve Kuvvetli, Âşkı sadece feneri söndürdüğü bedenlerden ibaret gören bir adam" ATEŞ " Bir hata sonucu kaybedilen, iki hayat ve bu hataya Kefaret gösterilen bir âşk..... Yeminini Âşka kurban veren bir kadın.... Telif hakları Kültür Bakanlığı tarafından onaylanmış olup Yazara aittir.

İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017