"Sen bu yaptıklarının hepsinin cezasını, evlenince çekeceksin." diyen Hazar ile yerimde kıpırdandım. "Öyle mi? Nasıl olacak o..?" diye sorduğumda bakışlarını kısaca bana çevirip tekrardan yola odaklandı. "Yataktan çıkamadığında anlarsın sebebini.." Başlangıç tarihi ➡ 30.06.2022

Bir ölüm , kaç kişinin hayattına mal olur? Aynı evin içinde büyüyen üç çocuktan geriye iki kişi kalır. Biri ikizini kaybederek yarım kalır. Diğeri ise bu hayatta ilk güvendiği kişiyi kaybeder. Güven ve yarım kalma hissini ayakta tutan kişi abileriydi. Umut ölmüştü... Gidişiyle renkler kaybolmuştu. Sesler, şarkılar onun ölümüyle yok olmaya mahkum edildi. Kan kırmızısına boyanmış hayatlar... Geçmişin tozlu sayfalarına karışan bir çocukluk. Yıllar sonra abisinin yarım kalan hayalini gerçekleştirmek için kendi hayallerinden vazgeçerek savaş pilotu olan bir kadın.Hayat onu hiç beklemediği bir yere savurur. Abisinin katili olan kişilerin arasına... Çocukluğunu yaşamayan bütün çocuklara...

"Senden öncesi veya senden sonrası diye bir şey yok. Hep sen vardın. Attığım her adımda veyahut yürüdüğüm her yolun sonunda. Baran adım atıyorsa karşısında Uhra vardır." Başlangıç: 24/05/2020 Final: 18/11/2020

Kesilen daldan yeşerir yeni çiçekler, umudu kalbinize çiçek gibi iliştirin diye... 🌿🌸

Ben bir katil, ben bir maktul ve ben o kanlı olay yeriyim. Sense bu hikayenin en masumusun. Kendini buna inandır. Ve unutma; kendini inandırmazsan kimseyi inandıramazsın. ♜ ❝Tarih tekerrür eder, hem de en kanlı haliyle.❞

Üzerinde koyu yeşil üniforması, alnına kadar inmiş bir bere. Omuzlarında kar taneleri, yüzünde ise yılların çizdiği bir sertlik... Elif'in yaklaşan adımlarını izliyordu. Gözleri dikkatliydi, sanki onu baştan aşağı tarıyordu. "Psikolog Elif Arslan," dedi Elif kendini tanıtarak, elini uzattı. "Size atanma emrim gönderilmişti." Yüzbaşı Kuzey, eline bile bakmadan konuştu: "Evet. Gerekli talimatlar verildi. Burada ne yapmanız gerektiğini size bölük çavuşu anlatacak." Elif, uzattığı eli yavaşça indirirken gülümsemeyi bırakmadı. "Tanıştığımıza memnun oldum, komutanım." "Görevde duygulara yer yok, hanımefendi," dedi Kuzey, dönüp yürümeye başlayarak. "Burada herkes gibi siz de görevdesiniz. Hoş geldiniz." Sözde "hoş geldin", tonlamasında bir nevi uyarı gibiydi. Elif, içinden bir "hımm" çekerek arkasından baktı. "Sert kayaya çarptık sanırım," diye mırıldandı. Ama yüzünde hâlâ o yumuşak, sıcacık gülümseme vardı. Çünkü bir şekilde, bu sertliğin arkasında bir insanın olduğunu hissediyordu. Ve o insanın hikâyesi... Elif'in hayatını değiştirecekti. ◦

İntikamın kıyafetini hiç merak ettiniz mi? Peki ya bedenini? İntikam,nefretle kararmış lacivert gözlerdi. İntikam,bir kafesin ardına gizlenmiş saldırmayı bekleyen bir bedendi. İntikam, ruhunu kasıp kavuran ateşten, uçsuz bucaksız bir buz kütlesiydi. İntikam, karanlığa ait dünyada Siraç Vuslat demekti. Yer altı dünyasının Azrail'i olarak adlandırılmış bir genç adam . Bir kulübe,bir masumun intikamı. Bir kurul, suçsuz insanların günahkar kuklacıları. Ve karanlığın intikamına boyanmış kör kuyularına düşen, küçük narin bir ışık; Elif! O bir anahtar. Kalbine hiç nefret uğramamış bir umut. İntikamın ilk aydınlığı; Günışığı! Onun bir görevi var. Seveceği adamın tek hedefi olan intikam onu yok etmeden, kalbini açtığı bu adamın cehennemden uzaklaşmasını sağlamak. Cehennem, bir ışık için kör karanlığı affedecek miydi? Yoksa bir türlü Azrail'i azad etmeyen intikam, onu anahtarsız kapılar ardında saklamaya devam mı edecekti? Oysa Allah'ın ol demesiyle bütün kapılar açılırdı! İntikamın ölümü, Günışığının baharını getirecekti...

Farmakognozi alanında yüksek lisansı yeni bitiren Doğa Tanrıkulu, kendini bildi bileli abisinin arkadaşı, aynı zamanda çocukluk arkadaşı Atlas'a aşıktır. Doğum gününde ettiği itiraf sonrası kalbi kırılan Doğa, Atlas'la her yıl buluştuğu Karadeniz'e ayak basmamaya, Atlas'ın olduğu yerde olmamaya yemin etmiştir. Kader ipleri örülüdür çoktan, yazgı belli, acı ve gülüşler sıralıdır çoğu zaman; kader, Doğa ve Atlas'ı bir arada tutmakta kararlıdır. Yüzbaşı Atlas Karadeniz. Özel kuvvetlerde bordo bereli olarak da, SAT timinde komando olarak da korkusuz bir askerdir. Görevden başka bir şeye odaklanmak istemeyen Atlas'ı büyük bir sürpriz bekliyordur çünkü çocukluk hisleri, insanların vazgeçilemez hayalleridir, umutlarıdır. İnsan ne kadar hislerinden kaçsa da, bir süre sona teslim olmaya mahkumdur. ** "Sence büyüdün mü artık?" "İnsan sevilmediğini anladığında büyür, çocuksu hislerini kaybeder, büyük bir kadın olur. Ben artık o çocuğu herkesin sevemeyeceğini anladım, kabul ettim."

Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

"Ah tahmin bile edemezsin. O sırada çok yalnızdım. Terk edilmiştim, hem de hiçbir şey söylenmeden. Yaralarımı saracak birisine ihtiyacım vardı. Savaş o karanlık günlerimde bana umut oldu. Bilirsin, biz çoğunlukla korunsak da bazı zamanlarda korunmayı unuttuk. Bebek ikimiz içinde sürpriz oldu." Kalbim.. Kalbim kaskatı kesildi..