-Karanlık Adımlar Serisi 1. Kitap- Peyda, bir Gerçek Aile/Kaçırılmış Çocuk klasiğidir. "Şimdi, on yedi yıl sonra annem ve babam karşımda dikiliyorlardı. Onları görüyor, onlarla aynı masada oturuyordum. Birbirimizi tanıyalı yarım saat bile geçmemişti. Varlığımızdan haberdar olmamız ise dakikalar önceydi..." [Kısa bir ara verildi, yeni bölümler yazın gelecek]

17 Yıl sonra gerçekleri öğrenen Bade, yıllardır onu arayan abilerine giderse. Azıcık dram. Bolca eğlence. Bolca aksiyon. Bir tutam da kaos. Daha ne olsun? Var mısın benimle yeni bir serüvene? (Bal Bade'm adında ilk ve tek kitaptır.) (Kitabımda reklam istemiyorum. Yapmayınız lütfen.)

Aile sevgisinden uzak ve yalnız bir şekilde büyüyerek, soğuk ve umursamaz birine dönüşen bir genç kız. On sekiz yaşında karşısına çıkan biyolojik ailesiyle, yıllardır ondan esirgenen aile sevgisi ve bağını bulabilecek mi?

Bebekler karıştı klasiği

Çisil, ailesine bu kadar fazla değer verirken, ona zıt karakterlere sahip yeni ailesine alışabilecek miydi? Onları içinde oldukları o acınası durumdan kurtarabilecek miydi?

~Sessiz çığlıklarınında boğulan bir kız, küçük bir kız. Hayır!! Kitabımın karakteri değil, bu kız benim, bu kitabı yazan kızın sessiz çığlıkları. Sesiz çığlıklarınında boğulan birinin hayal dünyasında ki yaşattığı küçük bir hikaye. Nefesimin kesildiği anda nefes olan kitabıma hoş geldiniz. İlk kitabımdı, ilk heyecan ilk sevincimdi, oldukça hatalarım oldu, betimleme yetmedi ama pes etmedim bana destek olanlarla vazgeçmedim devam ettim hala daha hatalarım olduğunun farkındayım ama ben bunları gizlemiyorum, aksine hatalarımı açıkça belirtip düzeltmeye çalışıyorum. Çünkü hedeflerim var ve ben bunları başarmak için çabalamam gerek. Yazarınızı tanıdığınız göre kitaba geçebiliriz. "Acıların bedenine vurduğu sert darbeler karşısında dimdik ayakta duran bir kızın hikayesi." "RAVZA NUR CEVHEROĞULU'NUN HİKAYESİ." "Hastanede başkasının kendi hayatı için hayatının çalınmasıyla başladı herşey, başkalarının mutluluğu için o küçük kızı ebedi mutsuzluğa hapsolmuştu, hastaneden anne kokusu almadan annesinden koparıldı, bulduğuyla hayatına devam ederken ailesi bildiği kişileri 4 yaşında kaybedip yurt köşelerine mahkum oldu ama ona bu hikayede en büyük hediyesi ailem dediği abisi Rüzgar ve unutmasın rağmen hayatında olan Ateş oldu. Yıllar acılarla geçti Rüzgar kardeşinin acısını özgürce sararken Ateş ise uzaktan Rüzgarın özgür olmasını sağladı. Yıllar geçti herşey bitti mutluyum dediği anda bilmediği bir anda 17 yaşında öldü bildiği ailesinin ölmediğini, ailesi olduğunu öğrendi ama ailesi onu nasıl karşıladı?? " Detaylar kitapta saklı, heyecan, mizah, dramın olduğu bu kitapta saklı. Var mısınız Nefesim olan kitabımda benim yoldaşım olmaya?? ☘14.06.2023☘ ☯☯☯☯☯☯☯☯

daha bir gunluken çöpün yanına terk edilen gece onu bulan ve son anda hayata döndüren manevi annesi zümrüt peki gece ailesiyle mutlu yaşarken gerçek ailesi çikarsa ortaya ne olur hadi ozaman başliyalim

"Ağır acılarla donatılmış bir geçmişe sahip her çocuğun gözleridir, kan çanağı..." __ 2026 Güncellemesi: Kitabı yazarken kurgunun gidişatı sürekli değiştiği için okurken tarih ve mantık hataları, ayrıca bazı çelişkiler olabilir. Kitap final verdikten sonra baştan sona düzenlemeye alacağım ve kitabı güncelleyeceğim, fark ettiğiniz hataları lütfen göz ardı edin, hepsi düzeltilecek. ・Çalan, kopyalayan veya bir benzerini yazan olursa hakkında hukuki işlemler başlatılacaktır. ・Şiddet, taciz, ölüm, kan, vahşet gibi tetikleyici unsurlar ve fazlasıyla ağır dram içerir. Rahatsız olacaklar lütfen hiç başlamasın. Not: Sadece abilerim kitabı değildir, aşk teması da yoğun olarak işlenmektedir. Ayrıca kitapla alakalı olmayan yorumlar da itinayla silinecektir. Zihninizde yeşeren düşüncelerinizi yorumlarda belirtmeyi unutmayın, öpüldünüz! 🎔♡

Zamanla duygularından arınmış bir kız düşünün. Babası sandığı adamın, Ali Karan'ın onu bu hale getirmesi de ayrı bir konu. Gülmeyi unutmuş bu kızın bir gün gerçekten gülebileceği çok komik olmalı. Bu kızın bir gün gerçek ailesi ortaya çıkarsa ne olurdu? Kadınlara karşı güveni kalmamış Seren erkekleri bir gün bu kıza güvenebilir miydi? Peki ya o kız onlara güvenebilir miydi? Haydi gelin de görelim! ___________________________________ Başlangıç tarihi:07.05.2023 Bitiş tarihi:? Konusunu seveceğinize neredeyse eminim. Klasik karıştırılma hikayesi değildir! Hikayedeki kızımız CIPA hastalığına sahiptir. İyi okumalar!

Gerçek aile hikayesi. Klasik demek istemiyorum ama galiba klasik, bu kurguyu o kadar çok okudum ki. Bir an karşıma çıktı ve bir anda nerdeyse yazılanların tamamını okudum. Aşırı sarıyor ve yazmak istedim. Daha fazla uzatmadan geçelim o zaman hanımlar beyler. Umarım beğenirsiniz... ..... Küçük bir fanusun içine hapsedilmiş, on yedi yıllık hayatı sadece sessizliğe sıkıştırılmış Lâl. Nereden başladığını ve nasıl sonlanacağını bilmediği hayatının her saniyesi bir mücadele içinde geçiyordu. Öğrenmesi gereken şeyler vardı, savaşması gereken insanlar ve mücadele etmesi gereken bir hayatı vardı ama hangi hayat için mücadele edeceğini bile bilmiyor savaşmaya çoktan hazır olsa da savaşmaktan çoğunlukla kaçıyordu. Sebebi neydi peki? Düşmanı ondan güçlü olduğundan mıydı bu korkusu? Ya da ondan fazla oldukları için miydi? Hayır bunlar onu korkutacak şeyler değildi. Onun savaşmamasının tek nedeni düşmanının kendisi olmasıydı. Güçlü bir kız olduğunu düşünüyordu, bütün hayatı boyunca kendini buna inandırmış ve bunu dayatarak büyütmüştü kendini. Yanında kimse olmadan da yaşayabilir, her zorluğun içinden daha güçlü bir şekilde çıkabilirdi, en azından o öyle düşünüyordu. Her düşmenin ardından ayağa ısrarla kalksa da düştüğü için kendinden nefret eden ama düşmemek için çabalamayan biri nasıl olurda kalktığı için güçlü olabilirdi ki? Kendi zihninde yaşadığı iki kişilik hayat çoğu zaman onu yanlış kararlar vermeye zorlayan bir şeytandan farksızdı, kaçmalıydı. Bütün düşmanlarından kaçmalıydı evet ama kaçması gereken en büyük düşman ta kendisiydi. Mahkûm edildiği sessizlik zihninde bitmek bilmeyen bir savaşa neden olmuştu. O sessizliği güç sanmış sessizleştikçe kendi kendine düşman olmuştu. Ve o artık farkındaydı, güçlü bir kız değildi Lâl, sadece hâlâ hayatta kalmayı başarıyord