Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

1919 İzmir İşgalin getirdiği yıkımın ortasında bir Türk kızı ve bir Yunan askeri... Biri, toprağını koruma mücadelesi veren bir halkın sesi; diğeri, zaferin gölgesinde kaybolmuş bir vicdan. ... "Biz düşmanız" dedim kendimi dikleştirip gözlerine kararlılıkla bakarken. Sonra devam ettim. "Sen benim topraklarımı işgal etmek için geldin. Her adımında benim topraklarıma basıyor, her silahını benim halkıma sıkıyorsun. Biz sizin yüzünüzden acı çekiyoruz. Kalbimde düşmanlık varken sevgiye yer yok" O sessizliğini korurken ben devam ettim. "Ben savaşın yıktığı, düşmanın çaldığı bir hayatın içindeyim. Aşk dediğin şey bu gerçeği değiştirmez. Sen benim düşmanımken seni sevemem, sana bakamam, inanamam" Bugüne kadar sadece nefret ve tiksinti duyduğum düşmanın derin bakışlarından bu sefer kaçamadım. "Savaş" dedi. Sesi beklediğimden daha yumuşaktı bu kez. "Bizi ayıran bir duvar olabilir ama benim kalbim bu duvarı aşacak kadar güçlü. Senin varlığın bu kaosun ortasında bana barışı getiriyor Firuze. Gözlerinde gördüğüm şey tüm sınırları ve düşmanlıkları silmeye yetiyor. Belki inanmıyorsun ama sana olan sevgim savaşın çok ötesinde."

Afra: hastaneden aradılar beni Afra: doğduğum hastaneden Afra: bir test yapılacakmış bana Afra: o yüzden en acil şekilde gelmemi söylediler Afra: ama ne testi olduğunu söylemediler sadece babamın bilgisi varmış onu söylediler Afra: benim anneannem de kalp yetmezliği vardı Afra: düşünsene bende de varmış Afra: PUHAHWMSMSNSHSYA 01.07.2023: 𝑩𝒂𝒔̧𝒍𝒂𝒏𝒈𝜾𝒄̧ ... [ Bu kurugu da argo, küfür ve yetişkin içerik barındıran sahneler bulunmaktadır]

Rahatsızca yerimde kıpırdanıp üzerimde yatan kişiye bakmak için doğruldum . Tam kalkacakken yatağa yeniden uzanmami sağladı. Başını boynumdan çıkartıp göz göze gelmemizi sağladı. Gözleri haddinden fazla koyu ve kısıktı. Bu görüntü irkilmeme neden olmuştu. Bacağımdan tutup ayırıp daha fazla ağırlığını üstüme vermesiyle rüya olup olmadığını sorgulamaya başlamıştım . Burnunu burnuma sürtüp yutkundu . " Hissediyorsun" Kaşlarımı çatarak neyden bahsettiğini anlamaya çalıştım. Kaşlarımı çarptığımı görmesiyle gülümsedi. " Aramızdaki şu durduramadığımız şey" Elimi kaldırıp göğsüne koyup ittirecekken ellerimden tutup yatağa sabitledi . Kulağıma yaklaşıp derince yutkundu . "Beniiii" Bugünkü yaptığı gibi yapıyordu yine . Yutkunup söyleyeceği şeyi bekledim. " Beni delirtiyorsun" Gözlerimi kapattıp derince yutkundum .

Bahar: Ben seni bo-şa-dım! İlhan: Ben senden boşanmadım ama. İlhan: Bizde evlilik bir kez olur, ömür boyu sürer. İlhan: Öyle boşandık, ayrıldık bize ters. Bahar: Hah, başladı yine!

"Nasıl başarıyorsunuz ?" Dedi genç adam hayranlık barındıran gözlerle. Genç kadın kaşlarını hafifçe çatarak sordu. "Neyi ?" "Bu kadar duygusuz olmayı." Bu başta onu duraksatmış ardından küçük bir gülümseme katmıştı yüzüne. "Sizin gibi yeni mezun, gözü kara, içten deli dolu bir Polistim. Sonra..." Biraz soluklanmak zorunda kaldı. "Bir gün sevdiğim birisini kucağımda şehit verdim. İşte o gün anladım: Duygular bir sarmaşık gibi insanı sımsıkı sarmalıyor, ta ki boğana kadar. Sonra geriye sadece izleri kalıyor. Sizin deyiminizle duygusuz değilim ama duygularıyla savaşmayı öğrenen bir savaşçıyım. Yani anlayacağın insan duygularını kontrol etmeyi bilmezse, duyguları onu bir sarmaşık gibi boğar. Her şey bittiğindeyse geriye sadece izleri kalır." ••••• 30/05/2021 📖🖋️ 12/02/2024 📕🖋️ (Wattpad de Sarmaşık İzleri adındaki ilk kitap.)

Lamia: Ayrılık ay dönümümüz kutlu olsun. Mirza: Lamia şaka mısın? Mirza: Sen terkettin beni.