...Gecenin sessizliğini yarıp geçen, bir yabancının ayak sesleriydi. Yardım çığlığı atmak istiyordum, ancak ağzımı açacak gücü kendimde bulamıyordum. Vücudumu ağır ağır terk eden kan gittikçe çoğaldığında, göz kapaklarım direncini yitiriyordu. Ölecektim... Ayak sesleri gittikçe yaklaşıp birkaç adım ötemde durduğunda, başımı kaldırıp üzerimdeki yabancı gözlere baktım. Gecenin karanlığını delip geçen gözleri üzerimde oyalandıktan sonra arkasına döndü ve aynı ağır tempoda uzaklaşmaya başladı. "Yardım et." Kelimeler ağzımdan bir fısıltı gibi döküldüğünde, adım sesleri sustu. Fakat adam arkasına dönmemişti. Öylece bekliyordu. "Lütfen..." Çaresizlik kelime kelime dudaklarımdan dökülürken, eğilip hayal kırıklıklarımı yerden topladım. Yardım etmeyecekti... Gözlerim kapandığında, direncimi tamamen kaybetmiştim. Son duyduğum şey ise, yabancı ayak seslerinin benden gittikçe uzaklaştığıydı... - Özlem Kuzu/SOĞUK ATEŞ 12 Nisan 2018'

Han Bey'in adı ovanın dört bir yanında korkuyla anılırdı. Kimse onun gözlerinin ardında yıllardır sakladığı yalnızlığı bilmezdi. Nare ise baharın ilk çiçeği gibiydi; narin, sessiz ve fark edilmeden kalplere dokunan... Bir dere kenarında kesişen iki kader, geçmişin yaraları ve söylenemeyen duygular arasında filizlenen bir sevda... Bazen bir insanın sakladığı bahar, hiç ummadığı bir çift ela gözde yeşerirdi.

Bir köy hikayesi. Yaş farkı vardır. Haziran&Agah Rüzgar Ağa +18 bölümler olacaktır. * Agah ağa konağa girdiğinde yüzü gergin, kaşları çatıktı. Hızla merdivenlerden çıkarak çalışma odasına ilerlerken bir anda adımları duraksadı ve balkondan boş avluya bakarak "Haziran!" diye bağırdı. Fakat ilk defa seslenişi cevapsız kaldı. Kaşları daha da çatılırken yönünü Haziran'ın odasına çevirdi. Kadının odasının önüne geldiğinde kapıyı iki kere çalmasına rağmen cevap alamamak onu daha da sinirlendirince hırsla kapıyı açarak boş odaya girdi. Biraz ilerlediğinde odanın içindeki hamamdan gelen su sesleriyle gayrı ihtiyar kafasını hamam kapısına çevirdiğinde ömrünün şokunu yaşadı Agah Ağa. Kapısı yarı açık odanın ona sunduğu manzaradan gözlerini alamıyordu Agah. Gözlerini dahi kırpmadan karşısında çırılçıplak bir şekilde yıkanan kadın yüzünden gözlerini bile kırpamamıştı. Kızıl saçları vardı! Hiç görmediği kızıl saçları kalçalarına kadar iniyor bembeyaz teniyle muhteşem bir uyum içerisinde adamı çıldırtıyordu. Kadının kalkan elini takip etti. Elindeki köpüklü bezi göğüslerine sürterek kafasını geriye doğru yatıran kadınla içi yanmaya başladı. Dimdik duran uçları sertleşmiş göğüsleri avuçlasa avucundan taşacaktı. Hele o kalçaları... Elini atsa kıpkırmızı olacak kadar beyaz ve dolgunlardı. Yutkundu Agah bir adım geri çekildi. Zar zor kafasını çevirip gidecekti ki onu gördü. Kadının inleyerek en kuytu mahremine götürdüğü eli onun için son nokta olmuştu. Dehşet içinde kafasını eğip odadan resmen kaçarken kendi odasına girdiğinde kafasını eğerek ikinci bir şok yaşadı. 6 yıldır gitmediği doktor ve görmediği tedavi kalmamasına rağmen sertleşmeyen penisi şuan pantolonunu zorlayacak kadar sert ve dikti

**"Ben, Zeylan... Kanla mühürlenen bir barışa, gözyaşıyla adım atan bir kızım. Çocukluğum, bir sabah sessizce sırtıma yüklenen bir bohçayla bitti. Ne annem uğurladı beni, ne de babam başımı okşadı. Sadece sustular... Töre konuştu. Beni bir eve değil, bir yemin uğruna ateşe attılar. O evde bana eş değil, düşman oldular. Gözlerimin rengi kadar lanetliydim onlara, ellerimin küçüklüğü kadar güçsüz... Ama kalbim büyüktü. Ve o kalpte, adını anmaya bile korktuğum bir adam vardı: Rêzan. Ben ona sığındım, o töreye... İkimiz de kaçamadık yazgımızdan... TO4173XC

"Seni arasam kaçıp giderdin Birce..." dedi ne yapacağımı adı gibi biliyordu. Omzundan itip, "Sen de Erhan Altun'un eline geçmem pahasına aramadın beni öyle mi? Hayatım da senin kadar bencil insan görmedim." "Onların peşinde adamlarım vardı Birce, sen benimsin kimse bunu değiştiremez." diye tısladı yüzüme. İşaret parmağımı kalbine bastırıp ittim tekrar, "Ben senin değilim, kimsenin malı değilim. Değiştir bu kafayı artık." Söylediklerim ile dişlerini sıktığında özenle kısaltılmış kirli sakallarının süslediği çene kemiği seyridi ama çabuk toparladı. "Baba imam efendiyi arayın gelsin, Birce hanım da artık kime kafa tuttuğunu anlamış olur bu sayede." Dedi tüm özgüveniyle. Bu kez benim kaşlarım çatıldı, annemle babamın sessiz kalışı onun duruşunu daha da dikleştirirken, "Ne imamı Hâkim? Ne saçmalıyorsun sen?" diye sordum tüm hırsımla. "Berdel olsun diye bekleyenleri nasıl boşa düşüreceğim sanıyorsun Birce, ancak evli olursan bu işten kurtulursun." dedi saklamadığı bir mutlulukla. "Sana demiştim hatırlıyor musun? Sen benim kaderimsin, hep bir Karademir olarak kalacaksın demiştim. İşte o gün geldi Birce ya benimle evlenirsin yada Berdel bedeli olursun ki ben buna asla müsade etmem." Karşımda burnunu kibirle havaya diken adama sayılı dakika katlanamazken nikahlısı olmak ölüm gibiydi. Amcamın sesini duydum peşi sıra, "Kızım sen babanın tek varisisin, Karademirlerin bunca emeğini seninle beraber Altunlara sunamayız. Sen Karademir olarak kalacaksın, bunu bize borçlusun." Derin bir nefesi ciğerlerime çektim, "Ben kimseye borçlu değilim amca, oğlunla da iki Dünya bir araya gelse evlenmeyeceğim. Bunu hepiniz aklınıza sokun deyip kapıya yürüdüğüm sırada sessizce olan biteni dinleyen Sancar abi ile göz göze geldik. "Beni bunun için mi getirdin? Yazık ban

17 yılını acılar ile geçiren Gizemin öğrendiği gerçek ile hayatının tepetaklak olması Başlama tarihi: 22.03.2025

Aşkını töreye kurban veren Efnan ile yaralarını kalbine gömmüş Yaman... Bir berdel evliliğiyle başlayan yolculuk, intikamın gölgesinde yeniden doğuşa dönüşecek. Gözyaşından Küllere Bir töre, bir intikam ve yeniden doğuş hikâyesi... Efnan, aşiret törelerinin ortasında kalmış genç bir kadındır. Nişanlısı Miran, ailesinin baskısıyla onu bırakıp halasının kızını istemeye gidince, Efnan hem aşkını hem de gururunu yitirir. Onurunu korumak ve ailesinin adını yere düşürmemek için zor bir yola girer. Yaman ise geçmişteki acılarının gölgesinde yaşayan, eşini töre yüzünden kaybetmiş bir adamdır. İki aşiretin kan davasını bitirmek için Efnan'la berdel evliliğine razı olur. Ama soğuk bir anlaşma diye başlayan bu evlilik, zamanla yıkılmaz sandıkları duvarları parçalayacak, intikamla başlayan yolculuk yeni bir aşka kapı aralayacaktır. Kan, kin, ihanet ve töre arasında filizlenen bir yeniden doğuşun hikâyesi: Gözyaşından Küllere.

1990'ların Ankara'sında, siyaset ve askerî disiplinin gölgesinde büyüyen iki ailenin çocukları... Bir yanda Başbakan'ın küçük kızı Mihriban, onun ablası Şekerpare ve ailenin sıcaklığı; diğer yanda orgeneral Cengiz Alakurt'un oğlu Tuğkan, kızı Eylül ve disiplinli, ama sevgi dolu bir aile yapısı.

Gökdeniz kusurundan dolayı kendini sevgiye kapatmış bir adamdı, Gülperi hiç görmediği sevgiyi ondan bekleyen bir kadındı. Gökdeniz âmâ bir adamdı gülperi ise yetim, bu hikaye onların. 19.11.22 acı kategorisinde 1.✨ 30.05.23 aile kategorisinde 1.✨ 26.02.24 umut kategorisinde 1.✨