" ΕΊΠΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΓΑΜΩΤΟ! ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΤΟ ΣΤΑΝΙΟ ΜΟΥ ΜΈΣΑ;ΓΙΑΤΊ ΜΕΝΕΙΣ;" φώναξε μέσα στο πρόσωπο μου και έκλεισα τα μάτια μου. Δεν θα φύγω. Δεν θα φύγω αν δεν εξαφανίσω τους δαίμονες που τον περιτριγυριζουν. "Εγ...εγ" ένας λυγμός ξέφυγε από το στόμα μου. Συγκρατησου. Μην κλάψεις. "ΕΣΥ;ΕΣΥ ΤΙ;" με ρώτησε καθώς έξυσε νευρικά το κεφάλι του. Οι φλέβες στο κούτελο του πεταγονταν. Με τρομάζει όταν είναι θυμωμενος. Με τρομάζει πολύ. "ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΈΝΗ ΜΑΖΊ ΣΟΥ" ούρλιαξα. Εκείνος γούρλωσε τα μάτια του και γύρισε να με κοιτάξει. Τα κατάφερες Αλεξ. Κατάφερες να γίνει ότι μου είχες πει εκείνη την νύχτα.

<<Γύρισε και με κόλλησε απειλητικά στο τοίχο σε κλάσματα δευτερολεπτου "Μικρή μην παίζεις μαζί μου" Το βλέμμα του έκαιγε και δεν ελεγε να το παρει από πάνω μου "Οι απειλές δν πιάνουν σε εμένα Αρη" είπα ηρεμα και κοίταξα δεξιά αποφεύγοντας το βλέμμα του "Εισαι σίγουρη για αυτό?" Ψιθιρισε στο αυτί μου κάνοντας με να ανατριχιάσω με την φωνή του.>> Θα μπορέσει η Άννα να ερωτευτεί τον μισητό σε αυτήν κολλητό του αδερφού της? ❗️Do not copy my story!❗️