Tarçınlı rulolarımı Instagram'da paylaşırken tek yapmak istediğim şey kuzenimi etiketlemekti. Fakat birkaç saniyelik bir dalgınlık, hiç beklemediğim bir olayın başlangıcı oldu. Kuzenim yerine, hayatımda daha önce adını bile duymadığım bir cumhuriyet savcısını etiketlemiştim. Normalde özür diler, durumu açıklar ve konuyu kapatırdım. Herkes yoluna giderdi. Ama Savcı Aslan, karşılaştığım insanlardan hiçbiri gibi değildi. Mesafeli, soğukkanlı ve fazlasıyla ciddiydi. Mesajları kısa ve netti; ne gereksiz bir kelime kullanıyor ne de karşısındaki kişiye kendisi hakkında en ufak bir ipucu veriyordu. Belki de dikkatimi çeken şey buydu. Yanlışlıkla başlayan o kısa konuşmanın ardından kendimi, onu merak ederken bulmuştum. Çünkü ne kadar uzak durmaya çalışsa da insanın ilgisini çeken bir yanı vardı. Sanki herkesin görebildiği o ciddi ve kontrollü tavrının arkasında kimsenin tanımadığı başka biri saklanıyordu. Başta sadece komik bir yanlış anlaşılma gibi görünen bu olay, zamanla ikimizin de beklemediği bir hikâyeye dönüştü. Çünkü bazen hayat, en büyük değişiklikleri en küçük hataların içine saklar. Ve ben, yanlış kişiyi etiketlediğim o günün, beni dünyanın en ciddi adamıyla aynı hikâyenin içine sürükleyeceğini nereden bilebilirdim ki? *Tarçınlı rulo isimli ilk ve tek kitaptır 🤍

055*: Ya bakın bir defa değil iki defa değil 055*: Detaya inip terbiyemi bozmak istemem ama 055*: Bendekide derviş sabrı değil 055*: Gece gece aşk hayatınızı komşularınızla paylaşmayı kesin 053*: Ne 4/12/2025

0545***: Kuleden saçlarını sarkıtmaman sorun değil ben gelmek için bir yolunu bulurum 0545***: Zaten saçlarına da kıyamazdım ki 18 Kasım 2025. 22 Şubat 2026.

Anne ve babasının ayrılığının ardından, başka bir ülkede kurduğu tüm düzenini geride bırakarak İstanbul'a taşınan Beliz, burada kendine bambaşka bir hayat kurmaya çalışır. Yeni okulunda geçirdiği ilk günlerde çantasına bırakılan bir not defterinin sahibini ararken bu kişinin ihtimal dahi vermediği birine ait olduğunu keşfeder. Aile sorunları, takıntılar ve yeni hisler arasında denge kurmaya çalışırken, Beliz İstanbul'da sadece yeni bir hayat değil, kendini de yeniden inşa ederken bulur. 𓆝 𓆟 𓆞𓆝 "Senin yüzünde çok var," dediğimde anca bakmıştı bana. "Çok öpmüş seni her kimse." "Öpücük izleri değil de belki de sadece öpülmeyi bekleyen izlerdir." "Neden öyle olsun?" "Ben yoktan yere kimsenin çenesini öpmeyi düşünmem, ama bir ben bana bunu kesinlikle düşündürebilir." 🌟 (Pardon elim çarptı adlı kurgumun yan karakterleri olan Altan ve Beliz'in kurgusudur ancak belirli bir okunma sırası yoktur.)

İlay, yıllarca yanında büyüdüğü Adem babaya hayır diyemeyeceğinden bir asker ile görev için evlenmeyi kabul eder. Bu evlilik yüzünden hiç bilmediği, tanımadığı bir şehre gider ve daha ilk günden bu yabancı şehirde bir tanıdık ile karşılaşır. İlay, alacağı büyük darbeden habersiz yeni hayatına alışmaya başlar... Bu hikayede geçen kişi ve kurumlar tamamen hayalimin ürünüdür. Gerçekler ile hiç bir alakası yoktur. Yaş Farkı İçerir.

Burak: Ne istiyorsun? 055*: Bu kadar kaba olma ya. 055*: Alt tarafı bir soru soracaktım. Burak: O zaman sor, ders çalışmam lazım. 055*: Alıkoyduysam özür dilerim. 055*: Ama bu kadar kaba olmana gerek yoktu. Burak: Kaba değilim, ne soracaksan sor. *** İlk kurgum olacak şans verip de okursanız çok sevinirim :-) ~~~ Bu kurgu tamamen bana aittir ve bütün hakları saklıdır.

Yolda bulduğum telefonu sahibine vermek için almakla başladı her şey . ●TAMAMLANDI ● İkinci hat : görüldü? İkinci hat : şu an telefonum kimin elinde acaba? Ben : merhaba bu telefon sizin mi ? İkinci hat : evet ve telefonumun sizde ne işi var ? Ben : telefonunuzu yolda buldum İkinci hat : yolda buldun öyle mi ? İkinci hat : eksimedi mi bu numaralar Bengü. Ben : ben Bengü değilim . İkinci hat : saygı çerçevesi içinde bitirmeye çalışıyorum her şeyi neden üsteliyorsun? Ben : ne Bengü'ymüş amk ? Ben : ben Bengü değilim . İkinci hat : Bengü telefonumu yarın ofisine getiyorsun haddini aştın artık. Ben : kendimi öldürücem lan ben Bengü değilim ! Ben : şeytan diyor uğraşma bunla hatı kır telefona kon okut güzel bir paraya missss Ben : ama ben şeytana uyar mıyım asla ! Ben :neden çünkü ben imanlı bir kızım İkinci hat : ne saçmalıyorsun Bengü? Ben : hay Bengü'yü ... ______ 31 mart 2022

Ecmel bilmediği bir numarayı alışveriş listesi için kullanır.

Mia Larson, Londra'da yaşayan başarılı bir gazetecidir. Mesleği gereği pek çok olayı araştıran ve aydınlatmaya çalışan bu gazetecinin yeni durağı, lanetli olduğu söylenen bir evdir. Ülke gündemini sarsan kayıp vakaları ve üstü kapatılmaya çalışılan eski haberler Mia'yı bu evi ziyaret etmeye zorlar. Londra'dan kalkıp İskoçya'nın küçük bir kasabasına doğru yola çıkarken başına geleceklerden habersiz olan Mia, zaman geçtikçe evin sırlarını çözmeyi beklerken aslında o sırların birer öznesi olduğunu fark edecektir. *** "Beni öldürecek." "Kim?" "Beni delirtecek." "Mia?" "Anlamıyorsun! Mahvedecek beni!" "Ben buradayım." diyerek omuzlarımdan tuttuğunda beynimdeki depremin yavaş yavaş durulduğunu hissettim. Kalbim hâlâ yerinden çıkacakmış gibi atıyordu ama zihnim susuyordu, görüntülerse yavaş yavaş bulanıklaşıyordu. "Ben buradayken kimse sana zarar veremez."

Ediz: Bu şerefsiz puşt senin omzuna kolunu atacak cesareti nereden bulmuş?