"රාගය" පිරුණු හදවතක අයිතිය ලැබෙන ගතක් මොන තරම් සුන්ඳර ඇති ද...?" මෙය අවුරුදු විසි එකෙන් ඉහළ වැඩිහිටියන්ට පමණක් සුදුසු කතාංගයක් !!

හිස් කඩදාසියක් වුන මගේ ජීවිත කතාවට පෙරවදන ලියලා දුන්න උඹම අවසානයත් ලියන්න එනකම් මම ඉන්නම් මග බලාගෙන ....... 🚫 පරිණත අන්තර්ගතයක් අඩංගු කෘතියකි ..... 🚫 කියවීමේ වගකීම ඔබ සතුය ......

වියපත් තඹරක නොවිඳි ප්‍රේමය 📌 Author's Note මේක කතාවක් විතරක් කියලා හිතන් කියවන්න පුළුවන් අය විතරක් එකතු වෙන්න. මෙහි චරිත, නම් සහ ගම් සියල්ලම මනඃකල්පිතයි. මෙය පොතක් ඇතුළේ ගලායන කතාවක් පමණයි. Real life එකට මේක ඇදලා ගන්න එපා. කතාවක් විදිහටම, fiction එකක් විදිහට රසවිඳින්න පුළුවන් අය විතරක් කතාව එක්ක එකතුවෙන්න.

යකෝ ,ඒ උබේ ප්රින්සිපල් ම්ම්.... දන්නවා ( මනංකල්පිතයකි )

දන්නව ද සර්, මන් අපේ කතාවෙන් ඉගෙන ගත්ත එක දෙයක් තියෙනවා. ආදරේ හැමවෙලේම නීති පිළිපදින්නෙත් නෑ , නීති පිළිපදින මිනිස්සුන්ට ආදරේ කරන්නත් බෑ

රාගයේ උවත් රස පදමට ආලය වත් කෙරූ විටයි ! (මනඃකල්පිතයකි )

අරලිය මල් , මැරුනත් සොහොන් කොත තනි නොකරන මල් .🤍

••••• සුදු අරලිය ••••• ( පුලුවන්ද පවරන්න ඔය සුදු අරලිය මලේ අයිතිය මටම විතරක් ) " ඇයි අයියෙ ඔයා කොයි වෙලෙත් මාව සුදු අරලිය මලකට සමාන කරන්නෙ..??" මං අයියගෙ මූන දිහා බලන් අහනකොට එයා මගෙ ඇස් දෙක දිහා බැලුවා.. මගෙ අයියගෙ මූනෙ ඇඳිලා තිබ්බෙ හරි ලස්සන නිවිච්ච හිනාවක්.. " ම්ම්ම් මොකද මගෙ චූටි මහත්තයා මට සුදු අරලිය මලක් නිසා.."

සියක් උල්පත් මවා දී නිසලවම හිඳිනා නමක් නැති මහ කන්ද ඔබ අප්පච්චී