Sasuke wraca do rodzinnego domu po latach spędzonych z dala od wszystkiego, co kiedyś było ważne. Myśli, że zamknął przeszłość - aż do momentu, gdy odkrywa stare, zapomniane maile. Listy, które Naruto pisał przez cały czas jego nieobecności. Między niedopowiedzeniami, wyrzutami sumienia i uczuciem, które nigdy nie wygasło, Sasuke musi zmierzyć się z pytaniem, czy na miłość naprawdę bywa za późno. To historia o listach, które czekały na odpowiedź. O strachu przed zostaniem. I o tym, że czasem wystarczy wrócić, żeby wszystko zaczęło się na nowo.

Jako prostytutka możesz zarobić wiele. Jako damska jak i męska, a Lilian potrzebował kasy. Od dziecka był wygadany i pyskaty. Jego szybki metabolizm jedynie pomagał trzymać mu figurę, przez którą w wieku 16 lat osiągnął popularność w agencji 'Étoile'. Na papierach było wpisane, że ma 18. Przecież każdy patrzył tam tylko na sławę i pieniądze. Odkryli rudę złota w Lilianie. Więcej klientów, więcej pieniędzy. Więc dlaczego by nie skorzystać? Nikt nie musiał wiedzieć, że chłopak jest niepełnoletni. Za dzieciaka, gdy miał jeszcze kochającą się rodzinę, uczęszczał na kursy tańca, gdzie pracowała jego matka. Niestety umarła ona przez pęknięcie kości gnykowej, znajdującej się w szyi przez nieudaną akrobację, a ojciec zaczął ćpać. Ich relację zmieniły się o 180°. Lilianowi pozostał uraz do tańca. Nikt nie patrzył w tej rodzinie na szacunek. Jedynie Manuel, jego młodszy braciszek. Był wstydliwym dzieckiem, które nie sprawiało problemów. Maluch miał 3 latka, gdy stracił mamę, a Lilian miał wtedy 12. Minęło 5 lat. 5 lat, przez które Lilian dowiedział się jak paskudne potrafi być życie. Nie dziwił się samobójcą. Gdyby nie jego młodszy braciszek, już dawno byłby 5 metrów pod ziemią. Co, jeśli ktoś zaproponuję mu zapłatę za prywatny taniec na jednej z organizowanych imprez? Potrzebował kasy, a mężczyzna postawił dużą stawkę. Przecież nigdy nie tańczył, chociaż umiał. Czy zrobi wyjątek? Książka w niektórych momentach zawiera głębokie treści. /// Link do okładki->https://pin.it/7EROsXEPC

Oto mój krótki komiks, który zacząłem rysować na biologii, ale głównie robiłem na matmie lol. O dziwo jest dość poważny. Mam nadzieję, że się spodoba. Zapraszam^^ Mam nadzieję że ładna okładka bardzo się starałem🥺🥺👉👈😞😞😞🙏🙏🙏

Prusy się nudzi, a Polska organizuje Dziady i sprasza większość sąsiadów, by odprawiać stare rytuały - nie wszystko jednak idzie tak, jak powinno: zgromadzeni łamią wszystkie trzy ustalone zasady, odwiedzają ich nieprzyjemne duchy i zamiast zabawnej imprezy tematycznej z wieczoru robi się depresyjna popijawa. Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, co z nami będzie, gdy znajdziemy się na zakręcie... One-shot.

{Naruto Fanfic} {NaruSasu} After the death of his parents, Sasuke thought that nothing would ever feel bright again. But then he takes a risk and accepts a job at his old kindergarten, and finds himself quickly developing a crush on the warm, sun-shiny Naruto-sensei.

How long have I known the idiot for? Around fifteen years? Wow. Well fifteen years don't really count if we had started talking years after we first met. Yeah weird times. Hardly any memory I have of my childhood or my past that may not have the Uzumaki blonde in it. He's my best friend, my roommate, my confidant. But is that all I want him to be? A/N: This is a modern day story and both our men are around 26yrs old. A narusasu fanfiction. I don't own any of the characters. Enjoy!

Relacje dwójki chłopaków zaczynają się robić poważniejsze, a to niepokoi jednego z nich, więc zaczyna go unikać.

Lee Felix zawsze był ciszą w świecie, który kochał hałas. Dwudziestojednoletni, piegowaty blondyn zbyt często wybierał kąty pomieszczeń zamiast jego środka, obserwując życie zza kubka ciepłej herbaty i zapiętego pod szyję płaszcza. Mówił niewiele, ale czuł za dużo - każde spojrzenie, każde słowo, każdy ton głosu zostawiał w nim ślad. Święta w Seulu miały być dla niego bezpiecznym powrotem do znanego rytmu: rodzina, spokój, cisza i brak niespodzianek. Los jednak miał wobec niego inne plany. Bo Hwang Hyunjin był dokładnie tym, czym Felix nigdy nie chciał się stać - głośny, nieprzewidywalny, żyjący w biegu i chaosie, który zdawał się podążać za nim jak cień. Tam, gdzie Felix milkł, Hyunjin śmiał się za głośno. Tam, gdzie Felix uciekał, Hyunjin wchodził bez pukania. Ich spotkanie było przypadkiem, ale wszystko, co nastąpiło później, przestało nim być. Z każdym kolejnym dniem Felix zaczynał mówić trochę więcej. Śmiać się trochę głośniej. Zostawać w miejscach, z których wcześniej by uciekł. Przy Hyunjinie cisza Felixa nie znikała - zmieniała się. Stawała się pewna, ciepła, pełna słów, których nie bał się już wypowiadać. A Hyunjin? Po raz pierwszy w życiu nauczył się słuchać. Bo czasem miłość nie polega na tym, że ktoś ratuje cię z ciszy. Czasem polega na tym, że ktoś siada obok i sprawia, że cisza przestaje być samotna. „Felix był cichy nie dlatego, że nie miał nic do powiedzenia - był cichy, bo czekał na kogoś, przy kim nie będzie musiał szeptać." Publikacja- 24.12.25

Thanos po tym jak Nam-gyu umarł

Namgyu ma siedemnaście lat, trudne relacje z rodziną, głowę pełną myśli, o których nikomu nie mówi i codzienność, która czasem boli bardziej niż cokolwiek innego. W jego życiu jest dużo ciszy, frustracji i chwil, kiedy ma się ochotę zniknąć. Szkoła to tylko tło - pełna obojętnych twarzy, długich lekcji i bezsensownych kłótni. Wszystko zmienia się powoli, po jednej imprezie. To tam poznaje Thanosa, chłopaka, który skrywa równie wiele, co Namgyu, choć uśmiecha się jakby nic go nie ruszało. Ich znajomość zaczyna się od śmiechu, ale z czasem zamienia się w coś głębszego - coś, czego obaj się boją, ale też czego bardzo potrzebują. art na okładce nie należy do mnie!