ඉතිං දන්නවද මලර්... පාට ඉතිරෙන දේදුන්නක හැඩ පාවී යන්නෑ සුළඟේ බොඳවී... ලෝකය ගැන නුඹ දකිනා සිත පාට පාට දේදුන්නක් වාගේ...

මේ සීතල දෙසැම්බරේ දීර්ඝ නත්තල් නිවාඩුවක්... උඩහ බංගලාවට එන අවුරුදු දහනවයක තරුණියක්... ඇයට අහම්බෙන් හම්බෙන දූවිලි බැදුනු දිනපොතක්... රෑ මීදුම් අදුරෙන් ඇසෙන නොනවතින උඩුබිරුමක්... කළුවර කස ගස් අතරෙන් මතුවෙන අඃ තට්ටුවක්... ⚠️️ Short Chapters !

ප්‍රසිද්ධ ව්‍යාපාරික යුවලකගේ එකම පුතා වුණු ආදිත්‍ය බෝපිටිය ශ්‍රවණ ආබාධිත තරුණයෙක්. දෙමාපියන්ගේ හදිසි වියෝවෙන් පස්සේ ආදිත්‍යට සමාගමේ ප්‍රධානියා හැටියට වැඩ භාරගන්න සිදුවෙලා. ඒත්- කන් ඇහෙන්නෙ නැති කොල්ලෙක් කොහොමද රටරටවල පැතිරුණු ව්‍යාපාරයකට කරගහන්නේ? --- දක්ශ වාදන ශිල්පියෙක් වුණු සංකෙත් උත්පල අම්මාගේ මරණයෙන් පස්සේ වේදිකාව අතහැරලා දාලා දැන් ගෙවන්නේ බොහොම අප්‍රකට ජීවිතයක්. කලකට කලින් ජීවිතය වගේ ආදරය කරපු සංගීතයට සංකෙත් දැන් වෛර කරනවා. එකම එක හැන්ඳෑවක් වෙනුවෙන් මුණගැහෙන ආදිත්‍යයි සංකෙතුයි අතරේ මතුවෙන පොඩි ගිනි පුපුරක් වගේ ආකර්ශනයක් ගැන වැටහෙන්න ගනිද්දී දෙන්නටම දැනෙන්න ගන්නේ සෑහෙන නොසන්සුන්කමක්. සංකෙත් කියන්නේ විශ්වාස කරන්න පුළුවන් කෙනෙක්ද... ආදිත්‍යට සැකයි. ඇත්ත දැනගත්තොත් ආදිත්‍ය කොහොම හැසිරේවිද... සංකෙත්ගේ හිතෙත් සැකයක්.

මේ ලෝකේ මගේ හිත නොයායුතු එකම එක කොල්ලෙක් හිටියා නම්, ඒ - මගේ මස්සිනා වුණ දම්සර අයියා.

"සිංහල නිවේදන ජ්‍යෙෂ්ඨ අංශයේ ප්‍රථමස්ථානය දිනාගන්නේ.... ...ළසලු පැහැසර එදිරිවීර!" ඒ කියවුණේ මගේ නම... ඒකත් පෝඩියම් එකේ උන්නු බොහොම ගැඹුරු, අහන් ඉන්න වෙලාව වැය කරන්න ලෝභ නොහිතෙන කටහඬකින්... යන යන නිවේදන තර⁣ගෙන් පළවෙනියා වෙන එක මගෙ පුරුද්දක් නම් නෙවෙයි. මොකද මං හැමදාමත් වුණේ දෙවනියා... මොකද හැමදාමත් පළවෙනියා වෙන්න කෙනෙක් මට ඉස්සරහින් හිටියා... ඇරඹුම: 2024.11.30 මනඃකල්පිත ප්‍රබන්ධයක් පමණක් වන අතර මෙහි එන කිසිදු සිද්ධියක් අවසරයකින් තොරව උපුටා ගැනීම සපුරා තහනම් වේ!

මෙහි ඇතුලත් වෙන්නෙ හැරවුම් ලක්ෂය සහ ක්ශිතිජයෙන් එහා යන කතා දෙකෙහි අතිරේක කතා බැවින්, එම කතා නොකියවා මෙය කියවීමෙන් වලකින්න. ඔයාලගෙ ආදරේට, මගෙන්, ආදරෙන්... ❤ "මං සමාව ගත්තා මදි නම්, මං උඹට ඕනෙ තරම් උඹේ කකුල් දෙක ගාව වැටිලා සමාව ගන්නම්. කොහොමත් උඹ ලග වැටිලා වදින්න මට ලැජ්ජ නෑ. උඹව නැති වෙනවට මං ඊට වඩා බයයි." - මියුන්/පවිත්‍ර - --- "කිසිම දෙයක් පටන් ගත්තෙ නෑ ඉවර වෙන්න. කොහොමත් පටන් ගන්න කලින් නවතින එක හොදයි. මොකද ඔයා දන්නෙ නෑ නෙහ් රිදුනමවත් මගෙන් ඈත් වෙලා ඉන්න." "මට ඔයාගෙන් රිදුනෙ නෑ! එහෙම උනේ නෑ!" "ඒ උනාට මට ඔයාගෙන් රිදෙනවා! ඇහෙනවද මං කියන එක? දැන්වත් තේරුම් ගන්න, මට ඔයාගෙන් නොසෑහෙන්න රිදෙනවා! මට පාඩුවෙ ඉන්න දෙන්න!" -විනුල/ලෙහන්සා-

"ජීවිතේ කවදාවත් ආයේ උඹ වගේ කෙනෙක් මට හම්බෙන්න එපා. බිදෙන්න දෙයක් ඉතුරු වෙලා නැතුව තවත් බිදෙන්නෙ මට බෑ..."

"ආදරෙයි තමයි, ඒ උනාට ලෝකෙට අසම්මත බැදීමක නවතින්න මට බෑ. එහෙම කරන්න වෙනවනම් මං නවතින්නම්. මට යන්න දෙන්න..."

A curse Or A Choice?? Or a nighmare only true love can end?? වෙනස් කල නොහැකි ශාපයක්ද?? කැමැත්තෙන් කල තෝරාගැනීමක්ද?? සැබෑ ආදරයකට පමණක්... නිම කල හැකි නරක හීනයක්ද??