Ich pierwsza rozmowa jest zaledwie początkiem skomplikowanej relacji, która wykracza poza granice ich światów. Domenico, zafascynowany jej determinacją i siłą, nie potrafi o niej zapomnieć, mimo że jego życie jest przesiąknięte niebezpieczeństwem i mrocznymi interesami. Seraphina, z kolei, odkrywa w nim coś, co ją przyciąga, mimo że wie, że zbliżenie do niego może kosztować ją więcej, niż jest gotowa zapłacić. W miarę jak ich drogi splatają się coraz bardziej, pojawiają się pytania o miłość, zaufanie i moralne wybory. Czy można zbudować związkę między światem, który ratuje życie, a tym, który je odbiera? Sera i Domenico muszą stawić czoła nie tylko własnym lękom, ale także mrocznym sekretom, które mogą zniszczyć wszystko, co zbudowali.

Jej ciało zna na wylot. Każdy szczegół wraz z detalem został opracowany raz za razem. Nieraz opatrzony ponownie. Przyjemność, którą serwuje jej jeden mężczyzna - na dodatek własny szef - jest niewyobrażalna dla człowieka. Wie o niej wszystko i doskonale wie, czego ona pragnie. Jednak nie wie jednego. Ona go kocha i robi to z miłości do własnego szefa. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ○ Opowiadanie zawiera sceny erotyczne. ○ Bohaterowie wzięci z mojego głównego opowiadania o ich historii ''Mój mały chłopczyk/mężczyzna'' TUTAJ HISTORIA JEST ZUPEŁNIE INNA!!!

Valentina Orlando była pewna, że nic nie jest w stanie zagrozić jej życiu. W końcu miała czterech braci, którzy zawsze nad nią czuwali. Myliła się. Jednego dnia znika bez śladu. A to, co ją spotyka, wyrywa ją z bezpiecznej rzeczywistości i wciąga w świat, w którym nie obowiązują żadne zasady.

Wystarczył jeden wieczór. Jeden taniec. Jedno spojrzenie. Kim chciała tylko odrobinę zapomnienia. Carlo był pewien, że przypadki nie istnieją - zwłaszcza wtedy, gdy los podsuwa mu kobietę, która działa na niego jak najmocniejszy narkotyk. Ona miała być tylko przelotną chwilą, on - facetem z parkietu. Ale niektóre spotkania od początku mają w sobie coś, czemu nie sposób się oprzeć. A kiedy namiętność miesza się z magnetyzmem, rozsądek znika szybciej niż jedno uderzenie serca. Między flirtem a decyzją, której nie da się cofnąć, dzieli ich tylko... jeden ruch. Jedno spojrzenie. Jedno „TAK!" „Just One Hit" to krótka historia osadzona w świecie Divine Violence, ale możesz czytać ją całkowicie niezależnie. To opowieść o Kim, przyjaciółce Sery, i Carlo, kuzynie Domenico. Czasami historie wcale nie muszą być mroczne, mogą być po prostu urocze, romantyczne, zabawne i miłości od pierwszego wejrzenia!!

Estella Stilbon ma 24 lata i została wychowana przez swojego dziadka, Edmunda Frosta, w małym, przytulnym domu w Wilmington. Jej rodzice zginęli w tragicznym wypadku, gdy matka była jeszcze w ciąży - przeżyło tylko dziecko. Estella jest ciekawa świata, uwielbia astrologię i godzinami obserwuje gwiazdy. Otwarta na świat i ludzi, kończy studia na kierunku stosunki międzynarodowe i postanawia zacząć nowe życie. Przeprowadza się do Filadelfii, wynajmuje mieszkanie w starej kamienicy i szuka pracy, która pozwoli jej się utrzymać. Caspian Silverston, 31 lat, to najstarszy syn Oliviera Silverstona i spadkobierca potężnej rodzinnej firmy - Silverston's International Compliance Authority, jednej z najważniejszych w Pensylwanii. Inteligentny i bezwzględnie skuteczny w biznesie, jest jednocześnie arogancki, gburowaty i budzi respekt, a nawet strach wśród pracowników. Za dnia surowy prezes, nocą pewny siebie motocyklista. Ich drogi krzyżują się jeszcze zanim się poznają - podczas spaceru po Filadelfii Estella omal nie zostaje potrącona przez motocyklistę. Wychodzi z tego z obrażeniami, choć sytuacja nie wyglądała groźnie. Kilka dni później dostaje zaproszenie na rozmowę o pracę w prestiżowej firmie. Ku swojemu zaskoczeniu odkrywa, że rozmowę prowadzi sam właściciel - Caspian Silverston, ten sam mężczyzna z motocykla. On również ją rozpoznaje. Mimo napięcia między nimi Estella zostaje zatrudniona na stanowisku biurowym. Z napięcia i spięć rodzi się między nimi uczucie, które nie powinno w ogóle się pojawić.

- Klaus, ja się źle czuje, wiesz? - Źle? - Zmarszczył brwi, a dziewczyna wyciągnęła dłoń przed siebie jakby coś przed nią stało. - Chyba, tak mi się wydaje, a ty jak myślisz? - Jej głos przybierał na panice, bo biedna Cassie widziała rzeczy, które sprawiały, że miała ochotę zapłakać. - Klaus? - Czujesz się dobrze. - Posłał jej uśmiech przesycony mrokiem. - Tak? - Kolana pod nią zadrżały, bo przecież nie czuła się dobrze. Wszystko było nie tak. - Na pewno? - Przytrzymała się jego biodra, aby nie upaść. - Tak Cassie, czujesz się świetnie - Z góry spoglądał na wszystko co jej robił, a jedyne o czym myślał, to aby czym prędzej to powtórzyć. Bawił się wręcz wybitnie. Jakiż on był zachwycony. - Och tak, tak masz racje. - Zgodziła się z nim, bo Klaus zawsze miał racje.