උඹ මගේ. කාගෙද? මගේ. මගේ කියන්නෙ මේ මගේ විතරමයි. තේරුනානේ.

"I can lose everything, but not you... Oh god, not YOU!!!" *** ~තාරුණ්‍යයේ ජවය හිස මත තබාගත් සෙල්ලක්කාර, විසේකාර,ආඩම්බර, අහංකාර යෞවනයන් සිව් දෙනෙක්.. මේ ඔවුන්ගේ කතාව~ ||යොවුන් ආදර වසන්තේ|| ~Springtime Of Young Love~ written by, _Dolie_

" මන් වැඩිපුරම ආස උබේ ඔය කියවිල්ලට " " ඉර හෙව්වෙම පාට වලින් පිරිච්ච ලුමිනස් මල් වෙද්දී ඒ ඉර නොදන්නවා ඇති එයා මත්තෙම නැහෙම සූරියකාන්ත මලක් හුස්ම ගන්නවා කියන එක .." ****************************-******************** " අනේ පල යන්න හිපාටු ගොටුකොලයා..." "ඇයි මන් යන්නේ තොට ඕනි නම් පල මෝඩ කෑදතා..." "තමුසේ නම් මහ නපුරුයි ඕයී....!!"

අදුරෙන් උපන් ඔහුගෙ ආදරයේ වියරුව!

අහංකාර නපුරු කොල්ලෙක්, සෙල්ලක්කාර පණ්ඩිත කොල්ලෙක්ට කොහොම ආදරේ කරයිද.? ඒ අහංකාර නපුරු කොල්ලට ආදරේ කරන්න කියලා දුන්න සෙල්ලක්කාර පණ්ඩිත කොල්ලා ඒවගේම ඒ ආදරේ අමතක කරන විදිහ කියලා දුන්නේ නැත්තම්...? - ආදි x යුවාන් - ° nonfiction ° No copying or translation is permitted!!

🖤__PLEASE REMEMBER ME SEASON 2__🖤 "ඇයි තමුසේ මගේ පස්සෙන් මෙහෙම එන්නේ ආහ්.. ඇයි මෙහෙම වදයක් වෙන්නේ.." "හැම ආත්මෙකම හොයන් එන්න කියලා දැන් ඔහොම කියන එක සාධාරණද ආශු.. වදයක් නම් ඇයි හැම ආත්මෙකම ඔයාව හොයාගෙන එන්න කිව්වේ.." "මොකක්ද.. මම කවද්ද තමුන්ට එහෙම දෙයක් කිව්වේ.." "ඔයාට මතක නැති උනාට ඔයා එහෙම කිව්වා. ප්ලීස් ආශු මෙහෙම කරන්න එපා.. " __________________________ "නුපුරුදු ඔබ දුටු පළමු දිනේ සුපුරුදු ලෙස පෙනුනා.. කෙදිනක හෝ විඳ පුරුදු ඇතී සුසුම් සුවඳ දැනුනා.. දැනුනා මට සුසුම් සුවඳ දැනුනා.." Start: 2024/07/10 End : ? යුගාන් ආශ්චර්‍යය🖤විවාන් යශ්මින්ත #1 Sinhala (out of 7.47K) #1 Miracle (out of 3.65K) #1 Nonfanfiction #2 Romancefiction #2 Nonff #3 Problems 🚫මෙම කතාවෙහි සම්පුර්ණ අයිතිය මා සතු වන අතර මෙහි අන්තර්ගත කිසිඳු පරිච්ඡේදයක් PDF ලෙස සැකසීමට, බෙදාහැරීමට හෝ ළඟ තබා ගැනීමට කිසිවෙකුටත් කිසිඳු අවසරයක් නොමැත🚫

පුංචි කාලේ මම නැළවුනේම නැළවිලි ගී නොදන්න උඹ තාලෙට මුමුණපු මිමිණීමට.... මගේ පුංචි පපුව සංසුන් උනේම මං ඇහැරෙයි කියලා බයෙන් වේගෙන් ගැහුනු උඹෙ හදවතට.... අම්මා තාත්තා දීපු වටිනා කියන සෙල්ලම් බඩු වලින් මුළු ගේම පිරිලා තිබුනත්, මම සතුටු උනේම උඹෙ ඔය ආදරණීයම හිනාවට.. එහෙව් උඹ.. එහෙව් මම.. අද මෙහෙම එකම යහනක.. එකම හුස්මක් වෙනුවෙන් පොර බදින්න තරම්.. අපිට වැරදිලා කොහේ හරි.. අපිවත් නොදන්න අතීතෙක... #1 nonfiction - out of 50.6K stories #1 yoonmin - out of 37.6K stories #1 toxic - out of 30.2K stories #1 rising - out of 1.5k stories #1 sl - out of 2.41K stories #1 bdsmrelationship - out of 11.4K stories #1 friendships - out of 9.71K stories #1 slff - Out of 170 stories #1 phsyco - out of 585 stories #1 poweroffriendship - out of 155 stories #2 angstwithhappyending - out of 44K stories #2 schoollove - out of 1.45K stories #2 phsycopath - out of 585 stories #2 smile - out of 1.42k stories #3 depressed - 38.4K stories #6 toxic - out of 30.3K stories #7 bl - 156K stories #71 love - 2.52M stories

" ඇයි අයියෙ ඔයා කොයි වෙලෙත් මාව සුදු අරලිය මලකට සමාන කරන්නෙ.." මං අයියගෙ මූන දිහා බලන් අහනකොට එයා මගෙ ඇස් දෙක දිහා බැලුවා.. මගෙ අයියගෙ මූනෙ ඇඳිලා තිබ්බෙ හරි ලස්සන නිවිච්ච හිනාවක්.. " ම්ම්ම් මොකද මගෙ චූටි මහත්තයා මට සුදු අරලිය මලක් නිසා.." " අනේ.. හේතුව කියන්නකො අයියේ.." මං කියනකොට අයියා අරලිය ගහට හේත්තු වෙන ගමන් ඇස් පියාගෙන හොඳ හුස්මක් ගත්තා.. මේ අරලිය මල් සුවඳ මගෙ හිත නිවනවා වගේම එයාගෙ හිතත් නිවනවා ඇති.. මමත් ඇස් පියාගෙන අයියගෙ පපුවට හේත්තු වුනේ හීතල හුලඟත් එක්ක එන මගෙ ආසම අරලිය මල් සුවඳ විඳින ගමන්.. " සයාෂ් දන්නවද.." " අරලිය මලට තියෙන්නෙ වෙන කිසිම මලකට නැති හරි අමුතුම සුවඳක්.." " ඒ සුවඳ මගෙ හිත නිවනවා.." " හරියට ඔයා මගේ හිත නිවනවා වගේ.." ඒකද මම තේව් අයියගෙ සුදු අරලිය මල වුනේ.. අයියගෙ පපුව ගැහෙන රිද්මයට කන් දෙන ගමන්ම මම එයාගෙ ඇස් දිහා බැලුවා..