"ငါ နင့်ကိုချစ်တယ်အလင်း..." "ငါကတော့ နင့်ကိုမချစ်ဘူး... လက်လည်းမထပ်နိုင်ဘူး... ငါအပျော်တွဲတဲ့ရည်းစားဟောင်းတွေတောင် နင့်ထက်အပုံကြီးသာတာ... နင်လိုငတုံးငအကို ငါက ဘာလို့ဘဝလက်တွဲဖော်အဖြစ်ရွေးချယ်မယ်လို့ ထင်နေတာလဲ? မိဘစကားကိုနားထောင်ပြီး လက်ခံမယ်ထင်ရင် နင်မှားသွားပြီတိမ်တိုက်မြူ... ငါက မိဘစကားကို တစ်သက်လုံးကနားထောင်လာတဲ့ကောင်မဟုတ်ဘူး... ဒီတစ်ခါလည်း ငါ့နည်းငါ့ဟန်နဲ့ ဘယ်လိုဖောက်ထွက်ပြမလဲနင်စောင့်ကြည့်နေလိုက်..."

ရန်ကုန်မှာ ၁၀တန်းကျပြီး မြောင်းမြမှာလာတတ်တဲ့ခန်းဘုန်းအောင်နဲ့ ပိုးဟပ်ဖြူလေးတို့ရဲ့ကတောက်ကဆလေးတွေကိုအသဲတယားယားနဲ့ဖတ်ရမှာပါ....