Bu çocuk gerçekten de onun hayatına giren en tatlı nuisance - baş belasıydı.

"nefret, ikimizin de en iyi bildigi tek dildi."

video game lover we should be each other

keonhyeon ff!! keonho: mrb iyi gubler... seonghyeon: ? düz yazı+texting

seonghyeon: oğlum senin hiç arkadaşın sevgilin falan yok mu niye hep bana yazıyon texting+düzyazı

sevgi birini kurtarmak değildi; onu kurtaramayacağını bildiğin hâlde yanında kalmaktı.

James: keonhonun bu cocuğa bakarken içi gidiyo abi Martin: eyşan eyşan eyşan yüz kere eyşan bin kere eyşan

keonho sanaldaki sevgilisinin gercek hayatta ki dusmani oldugunu bilmiyordu.

ona nefes almayı yeniden öğretmişti.

"Beni sevmediğini biliyordum. Ama beni mahvetmeyi ne kadar sevdiğini bilmiyordum." Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, iki insanın birbirini iyileştirmek yerine yavaş yavaş tüketmeyi seçmesinin hikâyesi. Dokunuşları zevk veriyordu, sözleri acıtıyordu. Gidişleri yarım, dönüşleri daha yıkıcıydı. Yanlış olduğunu bile bile kalmak, en büyük bağımlılıktı. Onu sevmek güvenli değildi. Ama tehlike, her zaman daha çekiciydi. Ve bazı aşklar mutlu sonla bitmez. Bazıları sadece iz bırakır.