Küçük yaşta ailesinden kaçırılıp öldü süsü verilerek yetimhaneye bırakılan Lâl aşağılanmaktan ve korkudan kekelemeye başlasada sadece güvende hissettiği yerde,yetimhanede onunla kalan kızın yanında konuşabilir. Ancak Lâl'in öz ailesi farkında olmadan o kızı evlat edindiğinde konuşmayı bırakıp hayata küser. Ta ki ona Gizli birinden not gelip gerçekleri anlatana kadar... Sıradan gerçek ailem kurguları gibi değil💓 (Her perşembe ve pazar yeni bölüm)

" onu mu tercih ediyorsunuz?" Asena bir kez daha üçüzler ine hayal kırıklığıyla baktı para ve ün için kardeşleri Asenayı terk ediyorlardı." Peki bu hikâye nasıl başladı ve nasıl devam ediyor her bölümde başka maceralar başka hayal kırıklıkları , mutluluklar , korkular bazende aşk ama en önemlisi aile bakalım Asena ailesini daha yeni kavuşmuş Ken ücüzlerinden ayrılması ve ailesine daha fazla sarılması hikâyesi. Yazım yanlışı olabilir!

Aşiret + Gerçek ailem + mafya ve bir çok klişe deposudur ki, zaten istenilende klişeler değil miydi? Zümrüt başarılı bir yazardı. Daha 17'sinde olduğu için küçük görülen fakat dünyada tanınan kitap yazarlarından başlıca birisiydi. Çoğu kişi ''yetişkin bile olmamıl bir kızın yazdığı kitap ne olabilir ki? Sadece kendini küçük düşürmekten başka bir işe yaramıyor.'' Der di. Ama o bunları hiç umursamaz, gururla ülkesini temsil etmeyi severdi. Fakat kader işte zaman bekler mi? Hiç beklemediği anda beklmediği bir günde ortaya çıkar, herkesi şaşırtırdı. O da bugünlerden biriydi. Mardin için imza gününe gelmişti Zümrüt. Nerden bilecekti ki gerçek ailesini bulacağını?

İnsanlar... Ne garip canlılardır. Sever gibi yaparlar, ama aslında çıkarlarını düşünürler. Güvenir gibi bakarlar, ama hep sırtlarında bir bıçak gizlidir. Gülümserler... Ama yüzlerinde maskeler vardır. Ağızlarından dökülen her kelime ya eksiktir ya yalandır, ya da başka bir amacı saklar içinde. Bir olay olsa gemiyi terk eden fareler gibidirler. O yüzden öyle insanlara 'Firavun Faresi' adını veriyorum. Güneş Eflah Sarca -5 yaşında yetimhaneye verilen ardında'da evlat edinilen Güneş'in hikâyesi. -Sonradan gelen kardeş var. -Eğlenceli bir kurgu. (Finalden sonra düzenlenecek) Tiktok hesabı: Kitapdunyasi04

"Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA.

Belki başka bir hayatta.

"Kendime ait bir hayat kurmuşken sizi buna dahil etmeyeceğim."

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.