Bir psikologun hayatı ne kadar sakin olabilirse, benimki de o kadar sakindi. Ta ki bir sabah, kendimi tüm manşetlerde Türkiye'nin en ünlü iş insanı Onur Alp Karver'in sevgilisi olarak görene kadar. !!!!yaş farkı içerir!!!!!

Genç bir kadının yeniden doğuşuna tanıklık etmeye hazır mısınız? Ceylan, kaderin hiç acımadan önüne serdiği yolların tam ortasında buldu kendini. Kaçtığını sandığı her şey, onu biraz daha içine çekiyordu. Ormanın sessizliğinde yankılanan adımlar, aslında yaklaşan fırtınanın habercisiydi. Yolu, karanlığı gücüyle sarsan bir adamla kesişti, Aslan Karasinar ile. Bir yanda masumiyetini kaybetmemek için savaşan bir kadın... Diğer yanda ona sığınan masumları canı pahasına koruyan, ama karanlığı da çok iyi tanıyan bir adam... Bu zekice kurulmaya çalışılan bir oyundu. Kuralları acımasız, bedelleri ağırdı. Tilki sinsice beklerken, Aslan gölgesini bile feda etmeye hazırdı. Peki bu oyunda kazanan kim olacaktı? Gerçekten kötüler her zaman kazanır mıydı, yoksa kader bazen en saf kalplere de bir şans verir miydi? !! Yaş farkı içerir !!

"Neden getirdin beni buraya?" Gitmek istedim. Arkamı dönüp ilerleyeceğim sırada eliyle bileğimi tuttu. "Yürü." Emir veren sesine rağmen o an bile dediğini yapabilirdim ama kendime engel olup yapmadım. Peşinden sürükledi beni. Elimle bileğimdeki elini itmek istedim ama başaramadım. Parmakları mengene gibi sarmıştı bileğimi. O kadar hızlı adımlar atıyordu ki koşmak zorunda kalıyordum. Rüzgardan elbisemin etekleri savruluyor diğer elimle eteğimi tutmaya çalışıyordum. Hızlıca avlunun merdivenlerini çıktı. "Biraz yavaş olur musun?" Aldırmadı, daha da hızlı yürüdü. Avluya ulaştığımızda durdu. Aniden durması ile göğsüm sırtına çarptı. Nefes nefese kalmıştım. Savrulan saçlarımı düzelttim. Aşiret toplanmış bütün ağalar bize bakıyordu. Kolumu elinden kurtardım, omzu düşmüş hırkamı düzelttim. "Beni öldürmeleri için mi getirdin buraya?" Sanki etrafta hiçkimse yokmuş gibi sordum ona. Bana bakmadı. Cevapta vermedi. Ağaların içinden biri konuştu. "Ömer Ağa kızı getirmek ile en doğrusunu yaptın. Ölüm fermanı verilmiştir." Gözlerim anında konuşan adama döndü. Diğer ağalarda onaylar gibi başlarını salladılar. Ama o öyle bir şey yaptı ki, herkes şok oldu. "Zerde bundan böyle sözlümdür, Eroğlu aşiretinin gelin ağasıdır, ölüm fermanı düşmüştür." Ağzım açık ona baktım. ### Okuduğunuz töre hikayelerinden farklı bir kurguya sahiptir.

Ellerim titriyordu her titreyişte yere damlayan kanların çıkardığı ses ortamın sessizliğine tezat çığlık çığlığaydı. Hepimiz susuyorduk, korkuyorduk. Önümüzde ölü bir beden! Soru soramıyorumdum kendime, kimse tek kelime edemiyordu, ölüm aslında çok sessizmiş bunu farkediyorum. Ben katil olmuştum, ben birini öldürmüştüm...