Η Κατερίνα ένα δεκαεφτά χρόνο κορίτσι που μένει μαζί με την συμμορία της στην Θεσσαλονίκη αναγκάζετε να φύγει και να χωριστή από την "οικογένεια" τής. Τι θα γίνει εκεί που θά πάει?? θα ενταχθεί ευκολα στην νέα της παρέα?? τι θα γίνει όταν μάθουν ποια πραγματικά είναι?? . . << πήγαινε καλύτερα αλλού να παίξεις πριν χτυπήσεις κοριτσάκι >> μου είπε πλέον χωρίς να με κοιτάει << πρώτον μην με ξαναπείς κοριτσάκι και δεύτερον αγοράκι δεν έχεις στόχο παρατατα >> του είπε με ένα μεγάλο χαμόγελο. << άκου κοριτσάκι κανείς δεν μου λέει τι να κάνω και δεύτερων πιστεύεις ότι έχεις καλύτερο στόχο >> μου φώναξε και γέλασε. Άναψα την μολότοφ καί του είπα << δεν πιστεύω, έχω >> σημαδεψα και πέτυχα τον στόχο μου με επιτυχία. . . Γειά σας αυτή είναι η πρώτη μου ιστορία ελπίζω να σας αρέσει. Μάλλον θα υπάρχουν και μερικά ορθογραφικά. 💫💫💫 Ευχαριστούμε την @Lost_Angel για την έμπνευση 👍😁

Ο Νάσος Παφύλλης είναι ένας καταξιωμένος επαγγελματίας που λατρεύει την ζωή του. Και ποιος να τον αδικήσει άλλωστε όταν βρίσκεται στα πρόθυρα μιας μεγαλειώδους προαγωγής ενώ οι γυναίκες πέφτουν με την σέσουλα στο κρεβάτι του. Όλα όμως ανατρέπονται όταν ξάφνου στο τραπέζι με τους φίλους του κάνει την απροσδόκητη επανεμφάνισης της στο πλευρό του πιο εγκάρδιου από όλους, η Τζίνα Αγαπητού... Ο πρώτος του έρωτας. Η μοναδική γυναίκα που αγάπησε ποτέ. Ο Νάσος δεν πρόκειται να ανεχτεί την παρουσία της κι ανάμεσα στα περίπλοκα οικονομικά σχέδια που καλείται να δομήσει εν μέσω προαγωγής, προσθέτει κι ένα ακόμη: εκείνο του χωρισμού τους. Με αφορμή το επαγγελματικό του ταξίδι στις Αυστριακές Άλπεις, τους προσκαλεί να τον συνοδεύσουν με τον κολλητό του ανυποψίαστο ως προς τις πραγματικές του προθέσεις. Τριβές δημιουργούνται ανάμεσα στο νέο ζευγάρι. Μα φωτιά δίχως σπίθα δεν ανάβει και σύντομα η ένταση των παλαιών εραστών κορυφώνεται με τον Νάσο να δηλώνει αδυσώπητος. Έχει ο τροχός όμως γυρίσματα...

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, εκείνος ήταν πάντα παρών μα εκτός ορίων: ο κολλητός του αδερφού της, ο παίκτης που προπονούσε ο πατέρας της, ο γιος του καλύτερου μπασκετμπολίστα που γνώρισε η Ελλάδα και το αγόρι που ανήκε στο σπίτι τους χωρίς ποτέ να της ανήκει πραγματικά. Για χρόνια, τη βλέπει μόνο ως τη μικρή αδερφή του φίλου του, κρατώντας σκόπιμα αποστάσεις, ακόμη κι όταν η σιωπηλή έλξη ανάμεσά τους γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Μια στιγμή αλήθειας, ένα βράδυ που δεν έπρεπε να συμβεί, τους δένει με έναν έρωτα που δεν προλαβαίνει καν να γεννηθεί, μόνο να τους στοιχειώσει. Ανάμεσα σε ανείπωτα συναισθήματα, επαγγελματικά όρια και σκιές του παρελθόντος, ο έρωτας που δεν γεννήθηκε ποτέ, καλείται να εξαγνιστεί. Γιατί κάποια παιχνίδια δεν κρίνονται στο σκορ, αλλά στο θάρρος να αντικρίσεις την αλήθεια και να διεκδικήσεις αυτό που πάντα σου ανήκε. Ακόμη και αν όλος ο κόσμος φωνάζει το αντίθετο.

«Έχει αρχή μα όχι τέλος και τελειώνει ότι αρχίζει.» ΘΑΛΑΣΣΑ: "Και δηλαδή τι τύπος άντρα είσαι;" Το σαρδόνιο χαμόγελο που στόλισε τα χείλη του ήταν ότι χρειάστηκε για να κάνει την καρδιά της να χτυπήσει σαν τρελή. "Εκείνος που θα γαμαει το μυαλό σου, ενω κάνει έρωτα στην ψυχή σου. ", και ο δυόσμος μπλέχτηκε με το κεράσι. ΟΥΡΑΝΟΣ: "Σε περίπτωση που το ξεχνάς, είμαι η μούσα του Θανάτου καλέ μου.", τα μάτια της τον κεραυνοβολούσαν, ο ουρανός σκοτείνιαζε, "Αν εσύ είσαι η μούσα του Θανάτου mellilla...τότε εγώ είμαι ο ίδιος ο Θάνατος.", η θάλασσα σήκωσε τρικυμία, δεν υπήρχε πλέον διαφυγή... ΠΤΩΣΗ: "Αν δεν βρω τρόπο, τότε θα δημιουργήσω έναν.", η Ιθάκη ήταν που έδινε το ωραίο ταξίδι λοιπόν. "Η πληγή επουλώνεται, το σημάδι μένει.", και ίσως τελικά ο προορισμός να μην είχε τόσο μεγάλη σημασία. ΠΟΝΟΣ: "Μας αξίζει ένας λυτρωτικός επίλογος.", η φωνή της έσπαγε. "Εμείς γράφουμε τον επίλογο μας.", της απάντησε ξέπνοα. Μα γιατί δεν αισθάνονταν λυτρωμένοι; Τελικά, η θάλασσα και ο ουρανός αγγίζονται;

Όταν η Άννα, μια φοιτήτρια που μόλις μετακόμισε στην πόλη, μπερδεύει την πόρτα του γείτονά της μετά από μια χαοτική μέρα, δεν φαντάζεται πως μόλις άνοιξε την πιο απρόβλεπτη σελίδα της ζωής της. Ο Άρης , ο γοητευτικός (αλλά αφόρητα εκνευριστικός) γείτονας, είναι ό,τι δεν θα ήθελε ποτέ: αλαζόνας, αυθάδης και... επικίνδυνα ελκυστικός. Από τη λάθος πόρτα ξεκινά μια μάχη πειραγμάτων, προσβολών και κρυφών βλέμματων. Γιατί καμιά φορά, ο δρόμος από το μίσος προς την αγάπη περνάει από το... διπλανό διαμέρισμα.

Εκείνη είναι δημοσιογράφος , δουλεύει σε μια εταιρία η οποία θα αναθέσει σε όλους τους εργαζόμενους να πάνε να καλύψουν τα χριστουγεννιάτικα έθιμα των νησιών της Ελλάδος . Η Ερατω Αγγελοπουλου , εάν ήθελε να αποκλείσει ένα νησί αυτό θα ήταν η Κρήτη συγκεκριμένα τα Ανώγεια . Για το νησί τρέφει αισθήματα αηδίας και απέχθειας , τι θα κάνει όμως όταν θα αναγκαστεί να επισκεφτεί τα Ανώγεια ; Εκεί φυσικά ,θα γνωρίσει έναν όμορφο , γεροδεμένο μόλις στα τριαντα του χρόνια λυραρη τον Σηφη Αγγελακη . Ο οποίος είναι αρκετά γνωστός για τις παλαιες του αντιλήψεις ανάμεσα στα δύο φύλα . Τι θα γίνει όταν ξεσπάσει ανάμεσά τους ένα πάθος ; Εκείνα τα Χριστούγεννα στην Κρήτη θα τους έμεναν αξέχαστα.

Η Έλλη, μια δυναμική ψυχολόγος. Ο Νεκτάριος, ο καλύτερος μηχανικός του νησιού. Δύο ψυχές που η μοίρα τους ανάγκασε να συναντηθούν σε ένα παραθαλάσσιο χωριό της παντέρμης Κρήτης , τον Ξερόκαμπο. Δύο άνθρωποι που η ζωή υπέγραψε την ιστορία τους , πριν την ζήσουν οι ίδιοι. Μυστικά και πάθος : δύο πρωταγωνιστές που υφαίνουν έναν δεσμό ανάμεσα σε μυαλό και λογική. Γιατί μερικές αγάπες δεν εμφανίζονται για να σε λυτρώσουν. Αλλά για να σε καταστρέψουν.

"Αλεξ... πρέπει να σταματήσεις να με κοιτάς έτσι κάθε φορά που γίνεται το ότι δηποτε, δεν το καταλαβαίνεις ;» «Δεν μπορώ να σε βλέπω να χαλιέσαι δίπλα του Κατερινακι. Δεν μπορώ.» Ξεφύσηξα δυνατά αλλά ήξερα ότι είχε δίκαιο. «Και τι θες να κάνω τώρα;» Είπα έντονα και ακούστηκε κάπως αδιάφορα «Χώρισε τον. Λες και σου έχει κάνει λίγα.» «Απλά ξέχνα το Αλεξ, ήταν ένα λάθος.» Είπα προσπαθώντας να κρύψω τον πόνο μου. Ούτε εγώ ξέρω γιατί σκατα το είπα αυτό. «Ένα λάθος;» Απάντησε έντονα. «Κατερινακι κοιτάμε! Τι σημαίνει αυτό;» Ήρθε πιο κοντά. Με κοίταξε περίεργα ώσπου με άρπαξε και με φίλησε. Εκείνη την στιγμή κατάλαβα ότι όσα χρόνια και αν ήθελα τον Χρήστο. Τελικά δεν ήμουν δική του, ένα κομμάτι της καρδιάς μου πάντα ανήκε στον Αλεξ... DO NOT COPY ⚠︎︎

Η Βάλερι και ο Άλεκ δεν έχουν τίποτα που να τους δένει σε αυτόν τον κόσμο. Σχεδόν. Το μόνο τους κοινό σημείο είναι ο χορός, τα φώτα και....η αυλαία. Προσκήνιο. Εκείνη, μια επιτυχημένη μπαλαρίνα. Η καλύτερη στον τομέα της. Έχει νιάτα, ομορφιά, ταλέντο. Μα δεν έχει ταυτότητα. Προτιμά να είναι η Ζιζέλ, η Κλάρα, η Οντέτ. Ακόμα και στα παρασκήνια της ζωής της, οι τρεις ηρωίδες κρατούν προστατευμένη την ψυχή της. Εκείνος, κυνηγός ταλέντων. Κορυφαίος για τις επιλογές του, απρόσιτος και σκληρός. Κυρίως με τον εαυτό του. Ο εγωισμός είναι το σπίτι του και η αλαζονεία το οξυγόνο του, η ζωή του. Τουλάχιστον, μέχρι να τη γνωρίσει. Τι γίνεται όμως στο Παρασκήνιο; Τι συμβαίνει πίσω από αυτό το παχύ κόκκινο ύφασμα που κρατά σφιχτά μέσα του τα μυστικά, τον πόνο και τον πόθο που σαν κουβάρι έχουν μπλεχτεί σ' ένα παθιασμένο τανγκό για δυο; Κεχριμπαρένια μάτια κλειδώνουν στα μπλε κι όλα ξεκινούν...όταν η αυλαία πέσει.