සාගරේ හඬ දිගේ... 2024/03/24

හසරැල්ලක ඇරඹුම හරිම අයිතිකාරයාට බාර දෙන්න බලාගෙන හරි ලෝබකමට පරිස්සම් කරන අමුතු ඇස් කාරයෙකුගේ දුඹුරු පාට ආදරයක්... ඒ ආදරේ විඳගන්න, ඒක පිළිගන්න මෙච්චර පරක්කු වෙන්නේ ඇයි කියල තේරුම් ගන්න පොඩ්ඩක්වත් තේරුමක් නැති රතු පාට හදවතක් තියෙන තිත් තුනක අයිතිකාරයෙක්... ඉතින් ඒ හදවතට ඒ ආදරය දැනේවිද?? ඒත් ඒ කවදද??? ඒ කවදා වුනත් එයා බලාගෙනම ඉදීවිද??? මේ, ඒ දුඹුරු පාට ආදර කතාවයි 🤎

ඉතිං දන්නවද මලර්... පාට ඉතිරෙන දේදුන්නක හැඩ පාවී යන්නෑ සුළඟේ බොඳවී... ලෝකය ගැන නුඹ දකිනා සිත පාට පාට දේදුන්නක් වාගේ...

අපි කවුද කියලා අඳුරගන්න අපි කොච්චර මහන්සි වෙනවද? ලෝකෙට පේන දේද ඇත්තටම අපිට ඕන කරන්නේ? සමහර දේවල් අපි තේරුම් ගන්නේ කොච්චර පරක්කු වෙලාද? ඒත් ඒ වෙලාවට හරි එහෙම වෙන එක කොච්චර ලොකු දෙයක්ද? මට ලෝකෙට කෑගහලා කියන්න පුළුවන් නම්.. අනේ මන්දා.. මට ඒ ඇති ජීවත් වෙන්න.. මේ මම! මේ මගේ කතාව!! පියවි

" ඇයි ආණ්ඩුකාරතුමාගෙ පුතා සුදු මහත්තයා කියලා මට නොකිව්වේ..?" " මම එහෙම කිව්වා නම් යුධීර් මාව ගෙට ගන්නෙ නෑ නෙ?" • 🪷• 🪷• 🪷• ආදරය අනතුරක් බවට පත්වේ, ඒ අනතුර ඉරණම බවට පත්වේ. ඔවුන්ව වෙන් කිරීමට බලා සිටින ලෝකයක් ඉදිරියේ අවසානය දක්වා අත් නොහැරි ප්‍රේමයක් .. Yudheer x Julian [2025.12.10 - 2026.01.23]

අණ වින මායා බන්ධන දවයි ආදරේ ගිනිගෙන

නුඹ බාඳුරාවක් අහම්බයෙන් දෑස නැවතුන... 🥀❤️‍🩹

Unpublished for editing ⚠️

✅ COMPLETED මේ වසන්තයේම ගත වී යන්නට පෙර, තුරුලේ ඇහිරෙන්නට පතමි මම...

'සාක්ෂි සපයාගත යුතුය' කියලා අණක් ලැබුණ නිසා ගියා මිසක්, 'නොමළවුන්ගේ මළගමකට' සහභාගි වෙන්න අදහසක් වැලිගම කොටුවේ කනත්ත පරික්ෂා කරන්න ගිය පවිත්ට තිබුණේ නැහැ. පෙට්ටිය හිස් බව දැනගෙන සැකේටයි ඒක ඇරලා බැලුවේ. ඇතුළේ තිබුණේ පරණ වෙස් මූණක් විතරයි. වෙස් මූණ අරගෙන ස්ටේශන් එකට ආවේ 'වැඩිදුර පරික්ෂණවලට'. ඊලඟට, තමන්ගේ ලඟින්ම තවත් කවුදෝ නොපෙනෙන කෙනෙක් ඇවිදගෙන එනවා එනවා වගේ පවිත්ට දැනෙන්න පටන් ගත්තා.