(TAMAMLANDI) Gece yarısı ünlü bir oyuncuya şarkı sözü yazarsanız ne olabilir ki? Ünlü oyuncu ve avukatın hikayesi... @bendenizeliff: Orda her kiminleysenn @bendenizeliff: Belkii sevgilinleysen @bendenizeliff: SÖYLE KUMRALIM İÇİN SIZLAMAZ MII? @bendenizeliff: Bilmem hatırlar mısın gözlerim ne renkti @bendenizeliff: Söyle kumralım benim adımm neydiii @mertozberk: Elif @bendenizeliff: Ne? @mertozberk: Adın diyorum Elif Buradaki her şey kurgudan ibarettir. Gerçeklik payı yoktur. 📢Yazım hataları olabilir! #oyun1-(23.06.2023) #macera1-(30.06.2023) #gizem1-(30.06.2023) #gençkurgu1-(30.06.2023) #oyuncu1-(01.07.2023) #genelkurgu1-(02.07.2023) #kurgu1-(03.07.2023) #dostluk1-(03.07.2023) #eğlence1-(05.07.2023) #text1-(10.07.2023) #avukat1-(05.07.2023) #instagram1-(05.08.2023) #kısahikaye1-(13.06.2024) #klasikler1-(17.06.2024)

Sınıf öğretmenliği öğrencisi Ayperi; şehirler arası otobüs yolculuğunda sıkıldığı için önündeki koltuğun sırtında yazan numarayı kaydederek mesaj atar ve numaranın sahibi bir Kara Harp Okulu öğrencisi çıkar. Siz: Piç Hakan siz misiniz? (00.17) Siz: Yani piç derken benim tercih ettiğim bir sıfat değil. (00.17) Siz: Yazan öyle yazmış. O öyle yazınca ben de teyit etmek için sorayım dedim. (00.18) Siz: Aşırı derecede saçmalıyorum şu an... (00.19) Piç Hakan: Ne geveliyorsunuz? (05.47) NOT: BU KİTABIN GERÇEK KURUM VE KİŞİLERLE İLGİSİ YOKTUR, BENİM HAYAL DÜNYAMIN YANSIMASIDIR.

+18 cinsellik ve şiddet içerir! • Bir avcı ve av hikayesi değil.. Bir avcının, av olmak pahasına başka bir avcıyı avlamasının hikayesi. Bir adamın ellerine düşen bir kadın... O adamın ellerine düşmek için her şeyi yapan bir kadın... Takıntı mı aşk mı? Turuncudan nefret eden bir kadının gökkuşağının ikinci katmanına hapsolma hikâyesi... Turuncudan nefret eden bir kadını, gökkuşağının ikinci katmanına hapseden bir adamın hikayesi... Kadın o katmana girebilmek için ölümü bile göze almıştı. • Gerçek kişi ve kurumlarla alakâsı yoktur. Tamamiyle hâyâl ürünüdür! Yetişkin okurlara uygun, psikolojik öğeler barındıran, romantik bir kurgudur.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Figen: Ben pek anlamam ama güzel adam dövüyorsun Bars: Güzel mi adam dövüyorum? Bars: Figen sen adamı delirtirsin yavrum |Mahalle kurgusudur #genelkurgu 1 (31.08.2025) #gençkızedebiyatı 1 (05.09.2025) #kurguolmayan 1 (16.11.2025)

Yıllardır tek bir kelime bile etmediği çocukluk arkadaşına, hiçbir şey olmamış gibi yazan Buğra, Eylül'den gelen sert ve kırıcı cevapları içten içe kabulleniyordu. Çünkü yıllar önce yarım bıraktığı şeyler, onun içinde hâlâ kapanmamış bir yaraydı. Yarı texting. Uyarı: bazi tetikleyici ögeler içerebilir.

"Bana ait olacağın bir gecede, başka bir adamın nişanesini taşıyarak yanıma yatamazsın. Küçük hanım, kuralları ben koyarım ve benim kurallarımda başka birine yer yok." Sağ elimdeki o ağır, artık tüm anlamını yitirmiş metal parçasını parmağımdan sıyırıp barın soğuk tezgahına, yabancı bir cisimmiş gibi bıraktım; o an zihnimin kuytusunda Akın'ın hayaline son bir veda fısıldarken, Savaş'ın dudakları çoktan dudaklarıma gömülmüş, geçmişin küllerini hırslı bir nefesle savurmaya başlamıştı bile. ๑๑๑๑ ♡♡♡♡ +18

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."