Έναν χρόνο μετά, η Ρίνα στεκόταν μπροστά στο γραφείο του Λούσιους, κρατώντας το βιβλίο που της είχε δανείσει. «Ήρθα να το επιστρέψω, κύριε Μαλφόι. Και να σας ευχαριστήσω. Για όλα.» Εκείνος σηκώθηκε. Την κοίταξε για μια στιγμή. Μετά είπε: «Κράτα το. Δεν το χρειάζομαι πια.» Η Ρίνα έμεινε ακίνητη. Εκείνος την πλησίασε μισό βήμα. «Τα βιβλία είναι για όσους θέλουν να μάθουν. Εσύ... εσύ είσαι έτοιμη να διδάξεις, Ρίνα.» Ένα αχνό χαμόγελο. Τίποτα παραπάνω. Όταν βγήκε από την πόρτα, η Στέλλα τη περίμενε. «Λοιπόν;» Η Ρίνα κοίταξε το βιβλίο στα χέρια της, μετά το διάδρομο που οδηγούσε έξω από το Χόγκουαρτς. «Την επόμενη χρονιά,» είπε απλά. «Θα γυρίσω.» --- Τέλος. ✨

Στον κόσμο των καθημερινών παραλογισμών τίποτα δεν πάει όπως το περιμένεις! Από απρόβλεπτες συναντήσεις στη λαϊκή μέχρι οικογενειακά τραπέζια που ξεφεύγουν εκτός ελέγχου, αυτές οι αυτοτελείς ιστορίες είναι γεμάτες γέλιο, αμηχανία και μπόλικη ελληνική πραγματικότητα. Φοιτητές, νέοι, γέροι και παιδιά, ανθρωποι της διπλανής πόρτας, σπαρταριστές καταστάσεις και ένας σουρεαλιστικός ρεαλισμός που θα σε κάνει να λες «ναι, αυτό θα μπορούσε να μου συμβεί!». Μπες, διάβασε και θα διαπιστώσεις ότι λιγότερο ή περισσότερο κάπου εκεί μέσα έχεις βρεθεί κι εσύ. Κάθε Κυριακή και μία σύντομη ιστορία.

Η ρινα πηγαίνει στο Χόγκουαρτς με την Στέλλα τι γίνεται στην συνέχεια;

''Η Μαρία είναι μια 17χρονη έφηβη η οποία θέλει να μάθει τάνγκο μαζί με την συνομίλικη φίλη της. Από την άλλη ο 24χρονος Ίαν Στρατής είναι μια ταλεντάρα στον χώρο της μουσικής και έχει πολλούς φανς, επείσης ο ίδιος ψάχνει για 2η δουλειά και τον παίρνουν σε μια σχολή χορού. Θα συναντηθούν;'' *** οι πρωταγωνιστές είναι της φαντασίας μου