" හිඟන්නො ඉන්න ඕන අපේ කකුල් යට මිසක් ඔලුව උඩ නෙමෙයි බං..." යීබෝගෙ ඒ වචන වලට මගේ පපුව පිහි තුඩකින් පහුරු ගානවා වගේ දැනෙන්න ගත්තෙ.. මේ මනුස්සයට ඇත්තටම හැඟීමක් දැනීමක් නැද්ද..කිසිම මනුස්සකමක් ගෑවිලවත් නැත්තෙ ඇයි දෙයියනේ...කවද වෙනකන් මම මේ දුක විදින්නද...මම ඇස් වල කඳුලු පුරවන් යීබෝ දිහා බලන් හිතන්න ගත්තා..💔🥀

|| Based on a true story|| ⚠️ Warning ⚠️ "This story contains fictional elements" This is not a lighthearted tale, nor is it a paradise for innocent minds...Within this story lies a world shaped by dark love, psychological distortions, generational trauma, unchecked power, and unspoken truths.... It contains deep affection, broken lives, and unbearable scars - even reading for an hour might leave your heart burning...What your eyes see is not just the truth of others, but a reflection of your own fragile, withering soul.... This story is intended only for those with a prepared mind, mature understanding, and emotional discernment...If you are not ready, please turn back.... Written by:-shinelleaurora

ඉතින් අමාවකට සඳක් පායයිද ....✍🌚

Disclaimer This is a fanfiction, All the names, characters, businesses, places, events and incidents in this story are either the product of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidence. Genre: angst (⚠️) Language: English

" උබයි මායි දෙන්නම එදත් තනියම , අදත් තනියම ..... හෙටත් ඒක එහෙම්මම වෙයි .... මට උරුම එකා , මගේ හිත පිස්සුවෙන් වගේ ඉල්ලන එකා ..... අද වෙන පිරිමියෙක්ගේ ඇද උහුණුම් කරාවි ...... " - විශාල් ආක්ශන මන්ද්‍රව් රණසූරිය ...... -

ආර්ශ් අයියා ඇත්තටම හිනා වෙන්නේ කළුපාට ඇස් වලින්

❝ සම්මතය කියන වැට කඩුල්ල ඇතුලේ තියෙන හැම සිමා මායිමක් ම මන් බිදලා දැම්මා අයාන්... අද ඊයේ නෙමේ... මේ දෙවල් වෙන්න පටන් ගත්ත පලවෙනි දවසෙමයි... සංස්කෘතිය කියන රාමුව ඇතුලේ කොටු වෙලා ඉන්න මන් ආස නැහැ... පනින්න පුළුවන් මොන විදියට ද මන් ඒ හැම විදියකින් ම එලියට පනිනවා ❞ - මෙවුල් දශ්මිර ඉද්දමල්ගොඩ - ❝ අපේ ජිවිත ඇතුලේ අපි ගන්න සමහර ඉක්මන් තීරණ නිසා දවසක අපිට පසු තැවෙන්න වෙයි කියලා කිව්වාට... නුවර කියන ප්‍රේමණීය ම නගරයට එන්න තීරණය කරපු එක තමයි මන් හිතන්නේ මගේ අවුරුදු 24ට මන් ගත්තු හොදම තීරණය ❞ - අයාන් නෙලීෂ රන්නුළු - ✒️ Start - 2024.04.04

මායවක් දෝ බැඳුණු සිතුම්... ගිණිදැල් වේ හද සෙනෙහේ පැතුම්... Start Date - 28.01.2024 End Date - 24.07.2024

මේ සංසාර ඍතුවේ ප්‍රේමයේ පාරමිතා පුරන්නාවූ සියලු ගිනිගත් හදවත් ඇත්තන්ට........!