Hiç başlayamadan biten bir aşk tekrardan yaşanabilir mi? Geçmiş ve geleceğin sıkıştırdığı döngüde tek kaybedilen vakit midir? Sen, sen olduğun için sevilmediğin yerde özgüvenin mi eksilir, umutların mı tükenir yoksa benliğin mi silinir? Neresinden dönülse kârdır sevdanın? Bir mahallede kapana sıkılış ve yeniden varoluş hikayesidir. 27.11.2021 tarihinde ilk Menekşe Rahiya'sı ismiyle yayımlanmıştır. Tüm Hakları Saklıdır Gökçen Koçan

Nare, güç ve direnç sahibi demekti. 🤎🩺

Zaman akıp gider, geriye sadece geçmişin izlerini bırakır. O izler bir gün kanar ve yara yeniden açılır, işte o zaman her şey tarumar olur. Geçmişte yaptığım tek bir hata, kıvrak bir yılan misali ayağıma dolanıyordu. Geçmiş bugünüm olmuştu, geçmişte kalmak yerine bugünümden yine yaralıyordu beni ve benim dayanacak gücüm kalmamıştı. Bir daha ayağa kalkabilecek o gücü kendimde bulamıyordum. Hele ki şimdi işin içine kalbim de girmişken. Kalbimin yıkımı toparlanmamı, ayağa kalkmamı zorlaştıracaktı. Ya da belki de kalbim beni ayağa kaldıracak tek gücüm olacaktı. Bunu ise bana gelecek gösterecekti. Hiçbir şey aslında göründüğü gibi değildi... Yayımlama tarihi: 01. 02. 2021 Kapak yapımı: sehrialem Çalındığı taktirde yasal işlem başlatılacaktır.

"Cehennem" diye tabir ettiği yerde 2 yıl boyunca tutsak kalan, ona yaşatılanlardan dolayı erkeklerden korkan bir kadın ve Güneş korkmasın diye ona dokunmayan, aralarındaki mesafeye sürekli dikkat eden, onu hayata geri döndürmeye çabalayan bir adamın hikayesi... "Sana geldim Güneş. Meçhule gelir gibi geldim sana. Bana yardım et çünkü ben, senin sessizliğinde sağır oldum." Gökyüzünden firar eden feryat, Alihan'ın sesini bastırırken Alihan kollarını iki yana açtı. "Köşe bucak yaşadığın hayatında sesini duymama izin ver." Not: Şiddet ve tetikleyici unsurlar içerir. Yetişkin okurlar için uygundur. Bu kurguda geçen kişiler, olaylar ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Kapak tasarımı @bsudeee' a aittir. Güzel kapak için teşekkür ederimm.

"Papatyalar da yalan söylüyor artık. Aslında beni hiç sevmemiş." Hande Kayla, karanlıkla uğraşmayı meslek edinmiş bir psikolog. Türkiye'nin dört bir yanından gelen psikologları bünyesinde barındıran özel bir kurumda çalışmaktadır. Kurum, günümüzün bilinmeyen hastalıklarını inceleyip yeni tedavi yöntemleri bularak, dünya çapında tanınmayı hedeflemektedir. Bir gün Hande, kendine zarar veren genç bir adamla tanışır. Sessizliği, hüzünlü bakışları ve gizemli karanlığıyla Hande'yi derinden etkiler. Kurum, genci denek olarak kullanmak ister; Hande ise bu fikre karşı çıkar. Ancak kurum ve genç arasında sıkışan Hande, kendini beklemediği olaylar silsilesinin içinde bulur. Papatyalar masum değildir, elma şekeri tatlı değildir, örümcek ağları görünenden fazlasını saklamaktadır. Ve bazen, iyileştirmek istediğin kişi, seni kendi karanlığında boğar.

Güneş ışınlarının her biri tenine çarparken mırıldanarak gözlerini açtı. Bedenini ısıtan ışınlar gözlerini kamaştırırken duyduğu melodiye eşlik etmek için dudaklarını araladı. Nereden geldiğini bilmediği müzik sesine ulaşmak için yataktan kalkarken alışık olduğu manzaraya bakarak güne başlamanın keyfiyle gerindi. Bu evi ve bu manzarayı seviyordu. Zamanında iyi düşünmüştü burayı almayı. Pijamasının gevşeyen lastiğini geri sıkı bir şekilde bağlayıp odadan çıkarken burnuna gelen biber salçalı yumurtanın kokusuyla karnı guruldadı. Mutfağa doğru ilerlediğinde hem kokuya hem de müziğe daha çok yaklaşmıştı. Birkaç adımın ardından mutfağa ulaşmıştı. Kendisini kapının pervazına yaslayıp yumurtayla uğraşan kadını izledi. Kahverengi gür dalgalı saçlarını ensesinde toplayan kadının müziğin ritmine göre kalçalarını sallayışını izlerken daha fazla olduğu yerde duramamış ve adımlarını kadına doğru yöneltmişti. Arkadan kadına sarılırken huzurlu hissediyordu. Gözlerini kapatırken kadının dönüpte kendisine sıkıca sarılması ile camdan yansıyan görüntülerine baktı. Alışık olduğu görüntüydü bu işte. Kendisininden uzaklaşan kadının yüzüne bakacağı an ayakları boşluğa çekildi. Harun sıçrayarak gözlerini açarken alnındaki terler boynuna düştü. Sağ avucunda tuttuğu yüzüğü sıkmaktan acıyla tısladı. Avucunu açtığında halkanın izi avucunda çıkmıştı. Doğrulmaya çalışarak alnındaki terleri sildi. Ne çabuk uykuya dalmıştı! Gördüğü rüyanın etkisinden çıkamazken kaşlarını çatmadan edemedi. Rüyasına giren bu kadın kimdi?

"Hayır yapma!" Hıçkırarak ağlarken. "Lütfen..." Durmuyordu. Bir kez daha vurdu yerde yatan adama, vücudunda ki geçmeyen sinirle. Sinirliydi. Öfkeliydi. Sanki gördüğü o korkunç görüntü her bitişinde yeniden oynatılıyordu zihninde. Bu yüzdende sakinleşemeyordu. Sustum. Korku bedenimi ele geçirmişti. Bir yandan az önce yaşadığım şeyin korkusuyla hıçkırıyordum. Bir yandan da öfkeyle dövülen ve yerde kıpırdamadan yatan yabancıdan ölesiye korkuyordum. "Dur artık." Dedim yorulan sesimle. Fazlasıyla yorgun ve korkmuştum çünkü. Yavaşça kalktı yabancının üzerinden. O korkusuz ve öfke dolu gözleriyle bana baktı. "Ölmeyi hak etti."1* onunla ilk gün Günün en sevdiğim saatlerinden birindeydim. Evet, okul çıkış saati. Eve giderken her yürümeyi seven gençler gibi bende öyle yapmıştım. Yürümeyi tercih etmiştim. Arabaları sadece uzun yolculuklarda severdim çünkü. Size de her kulaklığınızı taktığınızda kafanızı kurcalayan düşünceler müziğinizi bozuyor mu? Beninkini bozuyor. Nasıl mı? Küçükken kurduğum hayallerden başlıyor ve şu ana kadar hayatımda yaşadığım her şey zihnimde oynatılıyor. Mesele ben küçükken 3 yeteneğim olmasını isterdim. Birincisi; istediğim herhangi bir şeyi istediğim bir yere parmağımı bir şıklatmasıyla orada olmasını istedim. Zaman makinası gibi düşünebilirsiniz ama benimki sihirli olmalıydı. Evet bunu Selena dizisini izledikten sonra etkilenmiştim. Tabi ondan sonra bir daha dizi film izlememe kararı almıştım ama konumuz bu değildi.