Adımı kendim seçtim, Mavi. Herkes karanlığı siyah sanır ama karanlık Mavi'dir. Bazı insanlar yaşar. Bazıları... Öldürür. Ben öldürenim. Mavinin Resitali evrenini okumaya hazır mısın?

Bir parfüm. Dört yıl. Tek bir sır. O, her dört yılda bir eşsiz bir parfüm üretir. Kokusu dillere destan, formülü bilinmez. Ve sonunda... bu yıl, her şeyin değiştiği yıl olur. Genç kadın, tesadüfen değil, bir amaçla onun hayatına girer: o parfümü çalmak için. Fakat ne formül, ne adam, ne de aşk... tahmin ettiği gibi değildir. Kokuların iz sürdüğü, duyguların maskelendiği bu oyunda; güven kolay kırılır, aşk ise en büyük yanılsama olabilir. Gerçek ortaya çıkana kadar, herkes biraz şüpheli, herkes biraz yalnızdır. Bir şişe parfüm için başlayan oyun, kalpleri hedef alan bir savaşa dönüşür. Güvenin kolayca kırıldığı, duyguların silah gibi kullanıldığı bu hikâyede, aşk mı kazanacak yoksa sırlar mı?

❝Bende iki sevdanın ucu, bucağı yok, Kaza. Gönlümü almışım elime, ikiye bölmüşüm; sonu, sınırı olmayan iki sevgi sığdırmışım o iki parçaya.❞ ❝Neymiş onlar?❞ ❝Biri vatan, diğeri sen.❞ ★ KURGU, VATAN İÇİN CAN VEREN, MİLLETİNİ KORUYAN ASKERLERİN HATIRASINA YAZILMIŞTIR. GERÇEK ASKERİ OLAYLARDAN VE BİLGİLERDEN BAĞIMSIZDIR. DURUMLAR, OLAYLAR VE YERLER DEĞİŞTİRİLEREK YAZILMIŞTIR. KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMİYLE YANSITMAZ.

+18 SAHNELER İÇERİR. Mafyanın oğlu ve mafyanın kızı... İkisini bir araya getiren zoraki bir evlilik... Bir araya gelmelerini engelleyen üçüncü şahıs... Mafya ve zoraki evlilik klasikleri okumayı sevenlere..

Yaşamak için tutunduğun dal hangisi?

Tek başına açtığı iksirci dükkanında, bir yandan müşterilere yetişmeye ve bir yandan da en büyük hayali olan Saray İksircisi olma yolunda kendini sürekli geliştirmeye çalışan Genusee, bu yolda elinden gelen her şeyi yapar. ---Hep beraber Genusee ile birlikte iksir hazırlayacağız, şifalı karışımlar yapacağız ve değişik müşteriler göreceğiz. Genusee'nin saray iksircisi olma tutkusu üzerine yaşadığı maceralara tanıklık edeceğiz.---

Bulutlara bakıp tıpkı kuşlar gibi üzerlerinde olmanın hayalini yalnızca ben kurmuyordum. Okuduğum kitapların yazarları da kuruyordu. Hayal kurmak başka ama ya gerçekleşmesi? Bulutların da üstünde olmak? Artık başımı her gökyüzüne kaldırdığımda aklıma kuşlar değil, bulutların üstündeki o küçük köy ve oradaki iki genç adam geliyordu.