"Ben ölmedim... ama yaşadığım da söylenemez." Hiç beklemediği anda Mardin'in en büyük aşiretine kuma gidilmesi karar verilen ve bir anda hayatı tepe taklak olan bir genç kızın hikayesidir ...

Alt tarafı deniz kabuğu toplarken yaralı bir asker gördüm ne olabilir ki?

Galatasaray'ın alt yapısından beri bulunan T.A.K. Milli takıma alınır. Adını dünyaya duyurmaya başladığında bir gece yarısı ansızın telefonuna düşen bildirimle ne yapacağını bilemez. +90******: Merhabalar Sarp bey. +90******: Bugün sizinle sözleşme imzalamıştık. +90******: Bu benim numaram, numaranızı sekreterinizden aldım. +90******: İyi geceler.

*Eski adı: Oyunbozan 2* Ardıç: Bana birini ayarlamaya çalışma artık Ardıç: Beni kimseyle yakıştırma Ardıç: Ben sana âşığım, aptal kız Ardıç: Görmüyor musun bunu?

OzgurDincer: Bunu kimseye duyurmazsın umarım. (03.42) kirmizibalikgolde: şansına küs. (03.42) OzgurDincer: ? (03.42) kirmizibalikgolde: çünkü ben bir gazeteciyim. (03.43) (görüldü.✓✓) OzgurDincer: Ne? (03.45)

[+18] Iki yabancı tutkulu an'lar geçirdikten sonra yeniden karşılaşır, fakat Barış, o gece unutamadığı kızın tekrar elinden kaçmasına bu sefer müsade etmez.

Abim kişisi sizi Halısaha grubuna ekledi. Abim: Evet ekip tamamlandı. Herkes uygunsa cuma günü saat 10 gibi oynarız. Siz: Sen oyna abdulhamit sen oyna Siz: ya beni bu gruba neden aldınız iyi misin abi sen? Abim: ya halısahada adam eksikti ne yapalım yani? Bi iki defa vurursun sende ne olucak Siz: aynen Kerimcan Durmaz gibi koşarım ben👏👏

Banu annesinin yaptığı evlilik üzerine üvey babası ve abilerinin evine taşınır... Peki abiler Banunun eşsiz güzelliği ve zarifliği karşısında tepkisiz kalabilcek mi?

Çerezlik bir texting kurgusu. & Atilla Artem: Bu şey gizlilik içeriyor mu? Efsun Araslı: Nasıl yani? Atilla Artem: Buraya başvurduğumun bilinmesini istemiyorum. Efsun Araslı yazıyor... Efsun Araslı: Merak etmeyin Atilla Bey danışan ve danışman olarak gizlilik sonuna kadar korunacaktır. Efsun Araslı: Bu konuda sonsuz güvenebilirsiniz. Atilla Artem: İyi o zaman. Atilla Artem: Başlayalım.

Hayata nasıl geleceğimizi, neyin ortasına düşüceğimizi bilemiyorduk. Adımlarımız karanlığa değdiğinde, umut mu yoksa kâbus mu gelecekti? İrâ, Korvurallar'ın ilk ve tek kızıydı. Gözlerini karanlığa açmış ve devamında da hep karanlık görmüştü. Ailesi karanlığın en dibinden geliyordu. İrâ doğdu doğalı hep kısıtlanmış, hep eğitim görmüştü. Zaman geçtikçe duygularını kaybetmiş ve kalpsizleşmişti. Ama İrâ'nın içinde hâlâ bir kıvılcım vardı; öyle gizli, öyle derin ki, ne ailesi ne de eğitimleri onu tamamen söndürebilmişti. O kıvılcım, yalnızca gecenin en sessiz anlarında, yıldızların bile kaybolduğu yerde parlıyordu. Bir gün, o karanlık duvarlar arasında, İrâ beklenmedik bir fısıltı duydu; ne düşmanından ne de dostundan geliyordu bu ses-kendi ruhundan yükselen bir çağrıydı. Ve o çağrı, onu sadece kendi içinde değil, dünyada da yeni bir yolculuğa sürükleyecekti. Ama bu yolculuk, sadece İrâ'nın değil; karanlıkla aydınlığın, sevgiyle nefretin, geçmişle geleceğin de çatışması olacaktı.