{Both Zg&Uni} အသေမခွီးရတောင် တစ်ချက်တော့ပြုံးမိဖို့ အာမခံပါတယ် ..💚 Start - { 11,8,2020 } End - { 25,11,2020 } အေသမခြီးရေတာင္ တစ္ခ်က္ေတာ့ျပဳံးမိဖို႔ အာမခံပါတယ္ ..💚

"ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြား အလွှာပါးပါးလေးကိုဖြတ်ကျော်ခါနီးမှာမှ ငါမောင့်ကိုစွန့်လွှတ်တတ်ဖို့ သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ လူတွေက သံသရာမှာ ရေစက်ရယ်၊ဝဋ်ကြွေး​ရယ်ကြောင့်ဆုံဆည်းတတ်ကြတယ်တဲ့၊ မောင်နဲ့ငါကတော့ ဝဋ်ကြွေးသီးသန့်​ကြောင့်ဆုံခဲ့ကြတယ်ထင်ပါရဲ့" [Zawgyi] "ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆုံးျခင္းၾကား အလႊာပါးပါးေလးကိုျဖတ္ေက်ာ္ခါနီးမွာမွ ငါေမာင့္ကိုစြန့္လႊတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူနိုင္ခဲ့တယ္၊ လူေတြက သံသရာမွာ ေရစက္ရယ္၊ဝဋ္ေႂကြး​ရယ္ေၾကာင့္ဆုံဆည္းတတ္ၾကတယ္တဲ့၊ ေမာင္နဲ႕ငါကေတာ့ ဝဋ္ေႂကြးသီးသန့္​ေၾကာင့္ဆုံခဲ့ၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕"

Myanmar OC (Age gap) ဤfictionသည် စာ​ရေးသူ၏စိတ်ကူးသာလျှင်ဖြစ်သည်။ ပြင်ပ လူ၊ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် မသက်ဆိုင်​ပေ။ Myanmar OC (Age gap) ဤfictionသည္ စာ​ေရးသူ၏စိတ္ကူးသာလွ်င္ျဖစ္သည္။ ျပင္ပ လူ၊ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ မသက္ဆိုင္​ေပ။

ချစ်ခင်မြတ်နိုး အားကိုးရတဲ့... ချစ်သူစကား တန်ဖိုးထားပါ့မယ်.. အဆိုးအကောင်း အကျိုးအကြောင်း.. ပိုင်းခြားဆုံးဖြတ် ဝေဖန်တတ်အောင်.. လမ်းပြဆောင်တဲ့ မင်းကကြယ်တစ်ပွင့်.. ဖြစ်လင့်သော်ငြား မှောင်သောညများမှာ.. တစ်ခြားအားကိုး ထပ်မရှာမိပါပဲ.. ဒီကြယ်ပွင့်လေးရဲ့အလင်းဓာတ်သည်သာ... ''မောင်'' ၏ ရှင်သန်ရာ....💙 ''မောင့်''ရဲ့ဒေါက်တာလေး

Uni "ခင်ဗျားက ရွာသူကြီးဆိုတော့ ခင်ဗျားကိုကျုပ်ယူလိုက်ရင် ကျုပ်ဒီရွာကိုပိုင်ပြီမလား?" -မင်းတစ်ခေတ်- "ခင်ဗျားပါးစပ်ကို အိမ်သာရေနဲ့ပြေးဆေးလိုက်!" -ပြဒါးပြည့်ဆွေ- Zawgyi "ခင္ဗ်ားက ႐ြာသူႀကီးဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားကိုက်ဳပ္ယူလိုက္ရင္ က်ဳပ္ဒီ႐ြာကိုပိုင္ၿပီမလား?" မင္းတစ္ေခတ္ "ခင္ဗ်ားပါးစပ္ကို အိမ္သာေရနဲ႔ေျပးေဆးလိုက္!" ျပဒါးျပည့္ေဆြ

Intro (Unicode) ဟယ်လို.......ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီနော်....ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ လွန်းက ရန်ကုန်က လူ့ပေါ်ကျော့ဂျစ်ကန်ကန်သူဌေးသားလေးနဲ့အင်းသားလေးတို့ရဲ့အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးကိုရေးသားမှာဖြစ်ပါတယ်။လွန်းက အင်းလေးကိုမရောက်ဖူးပါဘူး။ ဒါပေမယ့်အင်းလေးကိုအခြေ ခံပြီးရေးမှာမို့လို့ ဒီထဲမှာပါတဲ့ အင်းလေးသမိုင်းလေးတွေကတော့googleကနေ ကိုးကားထားပါတယ်။တချို့နေရာလေးတွေကတော့စိတ်ကူးလေးတွေလည်းပါကောင်းပါနိူင်ပါတယ်(သမိုင်း ကြောင်းမှလွဲ၍ပေါ့) အဲ့တော့ အင်းလေးကိုရောက်ဖူးတဲ့သူလေးတွေရှိရင်လည်းဝေဖန်ပေးပါအုန်းပေါ့နော်။ အမှားပါခဲ့ရင်လည်း လွန်းရဲ့လွဲချော်မှုတွေကြောင့်ပါ။ Intro (Unicode) ဟယ္လို.......ျပန္ေတြ႕ၾကျပန္ၿပီေနာ္....ဒီတစ္ေခါက္မွာေတာ့ လြန္းက ရန္ကုန္က လူ႕ေပၚေက်ာ့ဂ်စ္ကန္ကန္သူေဌးသားေလးနဲ႕အင္းသားေလးတို႔ရဲ႕အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးကိုေရးသားမွာျဖစ္ပါတယ္။လြန္းက အင္းေ

အချစ်ကြောင့်ဒီလူသားကိုအဓမ္မသိမ်းပိုက်ခဲ့မိတယ်။ (မိုးညိုမောင်) မချစ်တတ်တဲ့ကိုယ်ကဒီလူသားရဲ့ဂရုစိုက်ကြင်နာမှုတွေကြောင့်အချစ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပါယ်ကိုဖွင့်ဆိုတတ်ခဲ့တယ်။ (ရဝေ)

စိုင်းမဟာမောင် "မောင့်လွန်းငယ်" လွန်းဝသာန်"ဘာမောင့်လွန်းငယ်လည်းဗျ" စိုင်းမဟာမောင်"ဟောဗျာ...မောင့်ရဲ့လွန်းငယ်မလို့ မောင့်လွန်းငယ်ခေါ်တာပေါ့ဗျ"

မမြင်မတွေ့ဖူးကြတဲ့ လူသားနှစ်ယောက် ဘိုးဘွားတို့ရဲ့ ကတိတွေကြောင့် လက်ထပ်ဖို့ရန် အကြောင်းဖန်လာသောအခါ

တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုဂရုစိုက္ေပးခ်င္တာက ခ်စ္တယ္လို႔ဆိုလိုတာမဟုက္လား.. ဒါဆိုငါမင္းကိုဂရုစိုက္ေပးမယ္