მადლობა მათ ვინც ასეთ ისტორიებს გვთავაზობს ❤️❤️ წაიკითხეთ დროის გაყვანაში დაგეხმარებათ აღებულია:4love.ge

"Once you meet someone, you never really forget them."

ცხოვრება შემთხვევითობებითაა სავსე, როცა ფიქრობ რომ არასწორ დროს, არასწორ ადგილას მოხვდი, და ამიტომაც გადანაშაულებენ სასტიკ მკვლელობაში რთულია იფიქრო განსხვავებულად, მაგრამ რა მოხდება იმის გააზრებისას რომ შენს ნაცვლად მსხვეპლი იყო შემთხვევითი? ფიქცია მოგვითხრობს ორი სხვადასხვა სამყაროს მოქალაქეებზე, რომელთა გზა მკვლელობამ გადაკვეთა. გოგონა, რომელსაც მამის სახით უკანასკნელი ოჯახის წევრი წაართვეს, თუ ბიჭი რომელსაც მომავალი დაუნგრიეს და სამომავლო გეგმებიც ფეხ ქვეშ გათელეს? მაინც რომლის ცხოვრებაა უფრო რთული?

შ/ს - კარგი.... ვიცი, რომ ეს შენი ცხოვრებაა. ვიცი, რომ ეს კლუბები და მსაგვსი რაღაცეები, რაც ჩემთვის სისულელეა, შენთვის მნიშვნელოვანია. ვიცი არ გსიამოვნებს, რომ აქ ვარ, მაგრამ.... მე ვალდებული ვარ დაგიცვა. ვიცი, რომ ჩემნაირის ადგილი შენს ცხოვრებაში არ არის, მაგრამ გთხოვ ასე აღარ მოიქცე... ჯონქუქი pov.: შენნაირის ადგილი არ არის ჩემს ცხოვრებაში არა?!... იქნებ არის. იქნებ მინდა, რომ იყოს... იქნებ მინდა, რომ ისეთი ქალი მყავდეს გვერდით, რომელიც კისერზე არ ჩამომეკიდება. რომელიც ყველაფერზე არ დამთანხმდება და საკუთარი აზრიც ექნება. იქნები მინდა ისეთი ქალი, რომელიც ცუდ საქციელზე არ მეტყვის არაუშავს, შენ ხომ ჯონქუქი ხარ და გეპატიებაო... იქნებ.... იქნებ მინდა, რომ ეს ქალი შენ იყო?!... იმედია მოგეწონებათ ☺️❤️

რამოხდება როცა პირველ კურსელ გოგონა სამსახურს თბილისში ყველაზე ცნობილ ოფისში დაიწყებს მისი მოლოდონები კი მაშინ დაინგრევა როცა ბოსი ზედმეტად გამახიზიანებელი აღმოჩნდება ნუთუ ზიზღის გარდა მათში ვნებაც არსებობს ?

- და მაინც... ჩვენ აქ ვართ, ყოველთვის ვიყავით. - და ყოველთვის ვიქნებით. (მოთხრობა კომედიაა. მისი ნაწილი წლების წინ არის დაწერილი, როცა ახალი ვიყავი ვატპადზე, შესაბამისად დაუხვეწავი და ბავშვურია ახალ ნაწილთან შედარებით, მაგრამ ბევრ კარგ მოგონებას უკავშირდება და მახსენებს საიდან დავიწყე ყველაფერი, ასე რომ არ ვცვლი, თუმცა რა თქმა უნდა წინ ბევრად უკეთესი თავები გელოდებათ 💙) 💙✨

_გგონიათ ახლა მემუქრებით ? _ გაიღიმა და სავარძლიდან წამოდგა. ხელში წვენის ჭიქა აიღო და მშვიდად გაუღიმა_ამ სახლში და საერთოდ თქვენს ოჯახში ძალიან ბევრი არეულობაა და სხვა ვინმეზე იზრუნეთ მე როგორმე საკუთარ თავს მივხედავ , თუ პრობლემები გექნებათ იმას მოჰკითხეთ ვინაც ჩემი მოტაცება გადაწყვიტა ! _______________________________ აღებულია 4love.ge დან💙👰‍♀️🤵‍♂️

- რა გქვია? - მეუბნება, მკაცრი გამომეტყველების, საკმაოდ სიმპატიური, შავგვრემანი ბიჭი. ჩემს წინ ზის და სხეულზე ურცხვად დაატარებს თვალებს. მე კი მოურიდებლად ვუახლოვდები სკამს და იქვე ვჯდები, ყოველგვარი კითხვის გარეშე. ის ჩემს ყველა მოქმედებას თვალს ადევნებს. - ელეანორა. - ვპასუხობ და თვალს თვალში ვუყრი. -როგორ გგონია, აქ რატომ ხარ?! -რადგან შენნაირმა ნაბიჭვრებმა გამიტაცეს! - ირონიულად ვეუბნები, ყოველგვარი შიშის გარეშე და თვალებში ურცხვად შევყურებ. მკვეთრად დავინახე მის სახეზე, ტუჩის კუთხეში ღიმილი. - თამამი ხარ, მაგრამ ეს ჩემთან არ გაგივა. - ასე გგონია?!- ცინიზმს არ ვიშორებ. - დარწმუნებული ვარ. - კვლავ მისი ღიმილი და მშვიდი,მაგრამ მკაცრი გამომეტყველება. - მიყურე.- გამომწვევი ხმით ვეუბნები და ფეხზე ნელა ვდგები. მისკენ ნელი ნაბიჯებით მივდივარ და მის წინ ვდგები.

დასრულებული

"ალექსანდრემ გამიღიმა. უბრალოდ ერთი მზერით მომწამლა. და ეს საკმარისი იყო რომ უსასრულობა შემეგრძნო".