Güven leaves prison just to face his wife suffering from selective amnesia and incapable of remembering him.

Neslihan ve Güven'in yıllar sonra çok farklı bir şekilde karşılaşması

Hiçbir olay, hiçbir söz, hiçbir tokat beni bu sözler kadar üzmemişti "Seni sevmiyorum " Aklımdan çıkmadı, yüreğime kazındı... Bu sözleri sana söylemek benim için çok kolay hatırlıyor musun... Bugün bu sözlerden ve bana attığın o bakıştan sonra kalbim öldü.

Ya Neslihan ameliyattan sonra hafızasını kaybetseydi?

O gittiğinden beri acıdan başka hiçbir şey yağmamıştı yüreğine. Artık 'şekersiz' içiyordu kahveyi. Değişimlerin ne zaman, niye olacağıysa bilinmeyenlerden..

Hikayeyi 17.Bölüm itibariyle kendi fikirlerime göre devam ettireceğim🌟

20 yıl sonra yolları tekrar kesişen Neslihan ve Güven'in tek bölümlük hikâyeleri..

Sürekli Güven Ve Neslihanı kafada kurmaların sonucu

Birbirimizin gözlerinin içine baktık, sonra daha da yakınlaştık, öyle ki birbirimizin nefesini hissedebiliyorduk. Etrafımızı saran düşmanlık ve nefrete rağmen tek bir şeyden emindim: Onu seviyordum.