[کامل شده] [زیام] به اندازه‌ی شعرهایی که برای تو نگفته‌ام و بلد نبوده‌ام که بگویم و به اندازه‌ی شعرهایی که شاعرانِ دیگرت برای تو سروده‌اند، هنوز هم برای ستایشَت حرف‌های نگفته دارم.

زندگی کن غریبه! هیچ غمی ارزش نابودی زندگیت رو نداره.

من آدم نگاه کردنم؛ آدم‌ داشتن نبودم هیچوقت.