Delirdiğinizi düşündüğünüz oldu mu hiç? ​Auro, on sekiz yıllık hayatı boyunca her gün bu soruyla uyandı. Çünkü kimsenin görmediği gölgelerle yaşamak, zihninin içindeki o karanlık fısıltıyı susturmaya çalışmak ve en kötüsü de... bileklerinde hiç var olmamış demir kelepçelerin sızısını hissetmek normal değildi. Gittiği doktorlar ona inanmadı, arkadaşları "dikkat çekmeye çalışıyor" dedi. Auro da sustu. Karanlık koridorlardan geçmeyi bıraktı, kendi gölgesinden bile kaçtı. Çünkü o duvarların içindeki ses, her gece aynı şeyi tekrarlıyordu: "Benimsin Auro. Karanlıktan kaçamazsın." ​Kaçamadı da. ​Sıradan bir akşam, spor salonunun ışıkları ani bir gürültüyle patlayıp etrafı zifiri karanlığa boğduğunda oyun başladı. Gölgeler bu kez sadece duvarda değildi; canlandılar. Ve o karanlığın içinden, bileklerinde ağır zincirler taşıyan, heybetli bir adamın silüeti yükseldi: Kral Varian. ​O saniye Auro'nun bileklerindeki hayali acı, kemik kıran bir gerçekliğe dönüştü. Zincirler kırıldı, duvarlar çatladı ve açılan o dipsiz karanlık Auro'yu yuttu. ​Gözlerini açtığında, tamamen gölgelerle ve tehlikeli yaratıklarla yönetilen yabancı bir evrendeydi. Üstelik bu evrenin sevmeyi bilmeyen, kalbi taştan farksız hükümdarı Varian, onun asırlardır beklenen "ruh eşi" olduğunu iddia ediyordu. Varian için Auro bir kraliçe değil, sadece tahtının bir piyonu, kafese kapatılması gereken bir mülktü. Onu sarayına hapsetti, boyun eğmesini bekledi. ​Ama hem Varian'ın hem de bu karanlık dünyanın hesaba katmadığı bir şey vardı: Auro, esareti asla kabul etmeyen bir Türk kızıydı. ​Varian onun ruhunu zincirlemeye çalıştıkça, Auro o zincirleri bir silaha dönüştürmeyi öğrenecekti. Çünkü onun dünyasında kurallar basitti: Beni zincirlemeye kalkan kim varsa, o zincirle boğulmayı göze almalıydı. ​Zarlar atıldı, Ş

Bir yanda köklü sırlar, diğer yanda dizginlenemeyen arzular... Siyah ve beyaz birbirine karıştığında geriye sadece gri bir yıkım kalacak... Hayatı sadece babasının gölgesinden ibaret olan bir mafya kızı: Nur Sâye Kozan. İsmi gibi ışıkla gölge arasında sıkışmış.. Diğer tarafta adalet için çarpışan bir adam: Rivan Akay. Tek amacı Nur Sâye'nin ait olduğu dünyayı yerle bir etmek. Peki yıkmak için geldiği o dünyanın kızı, kalbinin tek sığınağı olursa? Zıt kutuplar birbirini çeker ama bazen bu çekim her iki tarafı da kül eder.

"Sevgiyle büyütülmemiş çocukların kalpleri yumrukları kadar değil, hayalleri kadar olurdu." Bazı çocuklar unutmayı öğrenir. Bazıları ise hatırlamak zorunda bırakılır. Derin Özer, unutturulmuş bir hayatın hayatta kalan yansımasıydı. Geçmiş, onun için hatırlayamadığı kesik bir sayfaydı. Çocukluğu ise başkalarının anlattığı, kendisine ait olmayan bir hikâye. Ve bazıları, başkalarının unuttuğu her şeyi hatırlamak zorunda kalanlardandı. Ares Alaca... Unutmanın mümkün olmadığı bir hafızayla, Derin'in hatırlamadığı her yansımanın zıttında kalan güçtü. Hatırlamayı lanet olarak bilse de unutmamayı güç olarak kullanandı. Kayıp Ruhlar, insan zihninin susturulan yerlerinde dolaşan, hatırlamanın bir lütuf mu yoksa ceza mı olduğunu sorgulatan bir gerçek. ❗️İçerik Uyarısı❗️ Bu kitap; • Küfür ve argo dil • Şiddet ve karanlık sahneler • Yetişkin temaları içermektedir. 18+ okuyucu kitlesi için yazılmıştır. Hassasiyeti olan okuyucuların bunu dikkate alması önerilir. Tüm hakları saklıdır❗️ Çalınma, kopyalanma vb. durumlarda yasal işlem başlatılacaktır!