A_nvie
- Reads 902
- Votes 123
- Parts 5
වැස්සෙ අවසානයක
නිහැඩියාවක තරම
ඇස් කඩන් වැටෙනකන්
බලන් හිටියත් ජනේලයෙන් එළිය
අවසානයක මහත
කුමට පියවුනාද එතරම් තදට
ඇස් ඇරෙනකොට
වටලගෙන තිබුණේ
මෙරු පිහාටුවලින් මුලු බිමම
හෙව්වත් හැමතැනම
පණ ගහන ඇගක් තටු දෙන්න
මතකෙට ආවෙ
එදා ඈ කී වචන
"පුදුමයකි ජීවිතය
වේයො බැන්දත් අහස උසට තුඹස
පේනවද මගෙ දරුවෝ
මෙරුවෙක්ගෙ ඉරණමක තරම"