Kendimi evimde hiç hissetmedim. Adım Ava. Annemle babam genç yaşta evlenmişler. Annem ben küçükken ölmüş. On yaşıma kadar babamla yaşadık. Sonra babam evlendi. Üvey annem ve üvey kız kardeşim Mia bize katıldılar. İlk başta çok sevinmiştim.Ama zaman geçtikçe anladım. Üvey annem beni kabullenmemişti. Sadece babam varken iyiydi. Dokuz yıl bunları babamdan gizledim... Deniz kenarına sabahın köründe güneşlenmeye çıktım. Güneşin deniz üzerinden doğuşunu izledim. Gözlerimi dinlendirmeye karar verdim . Bir kaç dakika sonra gözlerimi açtım. Hava bulutlanmıştı. Etrafımı inceledim. bana doğru gelen bir fırtına... Gözlerimi kırptım. Şaka değil. gerçekti... Daha sonrası ise karanlık... Uyarı: Bu hikayeyi herhangi bir yerde yayımlamak kesinlikle yasaktır.

İlk yazmam umarım beğenirsiniz :-) hatalarım varsa söylerseniz iyi olur

Rüya sıradan,kendi halinde bir genç kız ancak 5 tane manken olabilecek kadar yakışıklı çocukla yakın arkadaş. Hepsi Rüya'yı doğal ve eğlenceli olduğu için kendine yakın buluyor. Ancak Rüya artık Erkek Fatma diye anılmaktan bıktı,yakın bir arkadaşı olan Ediz'in kalbini çalmak için kız gibi kızlardan olmak istiyor. Ama bu durumda ona kim kız olmasını öğretecek? Not: Küfür içerir.

Wattys 2016 kazananı! Yarı Texting. 2017'de Epsilon Yayınevi ile basıldı. 21.02.2022 tarihinde bölümler Wattpad'e yeniden yüklenmeye başlandı. Bahar on yedi yaşında kanser hastası bir genç kızdır. Tüm gününü odasında yalnız bir şekilde geçirmekle meşguldür. Okula gitmez, dışarı çıkmaz, ailesi dışında konuştuğu tek bir kişi bile yoktur. Hastalığı nedeniyle bir çok şeyden mahrum kalmıştır. Bir gün telefonunun rehberine kendisinin uydurduğu bir numarayı kaydeder ve ardından Whatsapp'tan o kişiye mesaj atar. Kimliğini açıklamaz. Hakkında bilgi vermekten kaçınır. Çünkü hastalığı ilerlemiştir ve insanların ona bağlanmasından korkuyordur. Rehberine eklediği o numara Doğukan'a aittir. Tamamen şansa dayanan bir tanışma ve ardından usulca gelen bir aşk. Onlar Yaprakçık ve Biri... *** "Fotoğrafımı görsen ne olur görmesen ne olur sanki?" yazıp yolladım. "Sen benimkini görüyorsun. Ortada büyük bir haksızlık var." "Ne yapayım? İlk sen yazsaydın bana da görseydin fotoğrafımı." "Bak sen... Çıkardın pençelerini anında." Gülerken bacaklarımı bağdaş yaptım. Parmaklarım ekranda gezindi. "Beni sen bu hale getiriyorsun." "İyi işte! Bana benziyorsun." 07.07.22 Genç Kız Edebiyatı #1 07.07.22 Fantastik #15 09.10.22 Bilimkurgu #13 (EYLÜL 2014)

Hayatın oynadığı son taş beni mat etmeye yetmemişti. Hala ayaktaydım. Bütün hissizliğimle.. Bütün yalnızlığımla... Bütün soğuk kanlılığımla.... Ancak artık sıra bana gelmişti. Her şeyimle değişme zamanıydı.

Bir erkek... Hayatın sadece eğlenceden ibaret olduğunu sanan.. Ve bir deniz perisi... Bir sebeple dünyaya gelen.. Ve bir aşk... İmkansıza çare bulmaya çalışan..