Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

Hep aynı belirsizlikle batıyor güneş hep aynı sessizlikte geliyor gece hep aynı uyumla ortaya çıkıyor yıldızlar hep aynı farkıyla ışıldıyor sirius... ". Herkes ışıl ışık parlayan yıldızlar gibiler ben " sözümü kesip sessizce " neden hepsinden fazla ışıldıyorsun ?" Diye sordu cevap veremedim " fazla ışıldamıyorsun aslında hepsinden farklı ışıldıyorsun diye cevap verdi kendi sorusuna Hep aynı şeyi yapar zaten ...