Gerçek ailem ve askeri kurguyu birlikte yazdım, umarım beğenirsiz. İyi okumalarr.

Kızın gerçek ailesini aradığı gerçek ailem kitabı işte.

10 yaşında ailesi tarafınfan terk edilen Neva amcasının gözetimi altında hayatına devam etmeye başlar. Amcası dışında kimsesi olmayan Neva'nın 16 yaşında ise amcasının ondan sakladığı gerçekler ve kendi ailesi ile yüzleşir. "Bazen sevmek değil de nefret etmek gerekirdi; nefret etmek için hayatın, sevdiğin her şeyi elinden alacağını nerden bilebilirdin ki?"

Hayaller çocukken güzeldir ama büyüdükçe insanlar hayatlarında hayallerin yeri olmadığını anlarlar. Gerçeklik benlikleri ele geçirmiştir. Acı, bedenleri kavurup hayalleri, acı dolu hayatlara ve yaşanmışlıklara çevirmiştir. Bu hikayede hayallerin yeri yok sadece gerçekler var...

Hazel, on yedi yıl boyunca ait olduğunu sandığı bir hayat yaşadı. Bir ailesi vardı. Bir evi vardı. Hayalleri vardı. Sonra tek bir gerçekle her şey yıkıldı. Doğduğu gün hastanede başka bir bebekle karıştırılmıştı. Bir gecede ailesini kaybeden Hazel, gerçek ailesine kavuşacağını düşünürken kendisini hiç istemeyen insanların arasında bulur. Özellikle de varlığını kabul etmeyi reddeden iki abisinin... Bir zamanlar siyah kuşak bir tekvandocu olan Hazel, geçirdiği sakatlığın ardından en büyük tutkusunu geride bırakmak zorunda kalmıştır. Bunun yanında yıllardır vitiligosunu saklamaya çalışır. Saçlarında oluşan beyaz tutamları maviye boyar, insanların bakışlarından kaçmaya çalışır. Çünkü Hazel için farklı olmak hiçbir zaman kolay olmamıştır. Ama şimdi saklayamayacağı bir gerçek vardır. Kan bağı gerçekten aile olmak için yeterli midir? Kayıp kimlikler, aile sırları, kırık hayaller ve ait olma mücadelesiyle örülü bu hikâyede Hazel, yalnızca gerçek ailesini değil, kendisini de bulmaya çalışacaktır. Çünkü bazen insanın en çok aradığı şey bir ev değil, ait hissedebileceği bir kalptir. 17 yıl boyunca yanlış bir hayat yaşadı. Şimdi gerçeğin içinde kendini arıyor.

Anne ve babalarının hataları içinde doğup büyümüş dördüzler, ayrılmak zorunda kaldığında geri dönüşü olunmayan yollara girmişlerdi. İki yıl sonra tekrardan ölen anne ve babalarının cenazesinde karşılaştıklarında artık ortadaki tek gerçek, Kimse eskisi gibi olmadığıydı. Beren ne vişne, ne kestane ne de pamuktu artık. İki yıl ondan bu isimleri almıştı. Peki alınan tek şey isimleri miydi? ............ "Koşma çürük vişne!" Koşmam anında kesilirken sinirle ona döndüm. "Sensin çürük! Çürük gözlü!" Kahkaha atarak bana doğru koştuğunda bende tekrar hızlandım. Eğer beni yakalarsa sonum hiç iyi olmayacaktı. Bir anda belime dolanan kollarla adımlarım yerden kesilirken panikle kollarımı boynuna doladım. Kafamı kaldırıp ona sinirle baktığımda o ise sırıtıyordu. "Seni yakalayamacağımı mı sandın vişnem?" ............ "Baran..." masum olduğunu düşündüğüm sesle ona sırnaşarak yaklaşırken çoktan kollarını açmıştı benim için. "Efendim kestanem?" Kollarının altına girdiğimde hemen şikayete başladım. "Barın en sevdiğim bluzumu kesmiş!" Sinirle doğrulup ona bakarken arkadan gelen Barın'ın sesi daha da sinirlendirdi beni. "Çünkü onu doğum gününde bir erkek almıştı!"

Ben Derin. 5 yaşımdayken annem babam tarafından 14 farklı yerden bıçaklarken sadece izleyen Derin. Sırf annem gibi unutulup gidilmemek, fark edilmek için hep ünlü olmak istemiş ve içimde ki öfkeyle, şiddetle birleşince ortaya çıkan milli sporcu olan Derin. Bir gün bunların hepsinin bir yalan olduğunu öğrendim ve hayatım tepetaklak oldu....

Gerçek ailem kitabı. ''Katranı kaynatsan olur mu şeker, cinsine tükürdüğüm cinsine çeker.'' ... "Kendi içinde kabullendiğini biliyorum. Sen de bildiğin sürece bana 'abi' demesen de olur ufaklığım. Ben seni yine her zaman çok seveceğim ve ömrüm yettiğince koruyacağım." ... Küfür argo bulunur. Klişeler olur mu bilmiyorum ama elimden geldiğince olmayacak. Unutma sen yoksan bir kişi eksiğiz :) ♥️

-Gerçek ailem kurgusu- 17 yıl sonra gelmişler biyolojik aileniz diyorlar. Hadi oğlum, nerede bende o şans? TAMAMLANDI✅

Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"