අතීතයේ අඳුරු සෙවණැලි මගේ හිතේ ගිනි දල්වා, ඔබට ලං වුනේ ඒ ගිනි නිවාගන්න නොව- තවත් උණුසුම් කරන්නයි... නමුදු ඔබේ මඳ සිනාවකින් මගේ වෛරය සිදි ගියේ ඔබේ නෙත් අතර මා අතරමන් වෙමින්... මට නොදැනි ආදරයක නිහඬ කවියක් මගේ හද තුල ලියැවුනේ.. මගේ වෛරය නිසාවෙන් මගේ ලෝකය මටම අහිමි වී.. ගියේ ක්ෂනයෙන් විසුනු වී.. ඔබ නොමැති මේ නිහඬ ලෝකයේ, හුස්ම වැටෙනවා පමණකී.. නමුදු ජිවත් වෙනවා නොවෙයී.. කෙසේ කියම්ද ඔබට ආදරේ බව...... 💔

Unpublished for editing ⚠️

ජේත්තුකාර හදවත් දෙකක් පෙමින් යා කල සෙනහසේ මන්සල.....

" එකතකට බිම්මල් වාගේ මොන හදිසියක් ද ඔහෙ පාඩුවෙ පිපෙන මෝසම් මල්වලට ? " Wattpad Original by - Bulbz_D