UYARI: Bu kitap intihar, taciz, tecavüz, cinayet, uyuşturucu, ölüm, kaçırılma, işkence gibi tetikleyici unsurları konu alabilir! Bunu dikkate alarak okumanızı rica ederim. Ayrıca bu kitabın gerçek hayatla hiçbir ilgisi yoktur, kişiler ve olaylar tamamen kurgudur!

Yetimhanedeki birçok çocuk gibi ben de ailem olsun istiyordum. Ama 17 yaşına geldiğimde lösemi hastası olduğumu öğrendim tam 7 aydır bu hastalıkla savaşıyordum. 18 yaşıma 3 ay kala gerçek ailemi buldum sizce ailemle anlaşabilecek miyim ya da onlara hastalığımdan bahsedecek miyim?

Yetimhanede yaşarken gelen bir arama ile hastaneye gittim. Ben yazgı gerçek ailesini bulduktan bile sonra hayatı zor olan yazgı ailesini bulduktan sonra bir baş ağrısı ile hasta olduğunu öğrenen yazgı... Bu benim hikayem hikayeme hoş geldiniz!!!

Azra benden kaçamazsın. Boşuna saklanma bebeğim. Burada yalnızız ve sadece ben varım. Beni kızdırmadan çok ortaya. Yoksa olacakları biliyorsun. Saklandığım yerden çıkarsam yine beni o kafese kapatırdı. Eğer çıkarsam.. Ama belki de psikopatlarda sever.. sevilirdi.. +18 bölümler vardır. ❗Cinsel saldırı içerir. ❗İşkence sahneleri içerir. ❗İntihar unsuru vardır.

Acımasız hayatın ürkek Ceylan'ı ile dünyayı yakacak kadar ateşi olan Alparslan'ın Hikayesi +18 içerik ve şiddet barındırıyor. Ona göre başlayın lütfen. <--- BURASI ÖNEMLİ OKUMAYA BAŞLAYINCA KÜFÜR VS. VARMIŞ DENMESİN! ONA GÖRE BAŞLAYIN...

Bir iftira uğruna üç ay ayrı kalan Enfal ve Ensar. Ensar her şeyi öğrenince karısının kalbini geri kazanabilecek mi?

Aras ben sen iyileş diye o kadar uğraşırken sen nasıl ilaçlarını içmessin" Gölerimi ondan çekip başka tarafa çevirdim "Bende sana verdiğim sözü tutmasam gitsem senden,ayrılsam senden nasıl olur" Hemen önüme gelip yalvaran gözlerle bana baktı "Özür dilerim birtanem, özür dilerim bebeğim, lütfen gitme benden söz veriyorum bundan sonra hepsini kullanıcam, yeterki beni bırakma ben sensiz yaşıyamam" ♠ Toksik ve takıntılı ilişki sevenler burayaaa>>>>>>>>

İstanbul'da mimarlık eğitimi alan Açelya Işık, yaz tatilini ailesine destek olmak amacıyla Antalya'da geçirir ve onlara ait lokantada çalışmaya başlar. Sıradan ve yoğun bir iş gününde, lokantaya gelen bir müşteriyle aralarında geri dönülemez, çok sert bir tartışma yaşanır. Birbirlerine karşı duydukları ani öfkeyle ayrılan iki genç de bu gerilimli karşılaşmayı hafızalarından silemez. ​Yaz mevsimi sona erdiğinde İstanbul'u ve yarım kalan hayatını bıraktığı yerde bulan Açelya, geleceği için büyük önem taşıyan bir mimarlık şirketinde staja başlar. Ancak iş dünyasına adım attığı ilk gün, şirketin sahibinin yanında gördüğü kişiyle büyük bir şok yaşar: Antalya'daki o gizemli ve öfkeli genç adam, tam karşısında durmaktadır. ​Üstelik bu genç adam sıradan biri değildir; şirket sahibinin yıllarca herkesten sakladığı, varlığı büyük dengeleri değiştirecek olan gayrimeşru oğludur. Geçmişten gelen çözülmemiş anlaşmazlıkları ve saklanan büyük aile sırrı, ikisini de aynı çatı altında, kaçamayacakları zorlu ve çatışmalı bir sürecin içine sürükleyecektir.

"Savaş." dedim, sessizliği bozarak. "Bundan sonra ne olacak?" Oturduğu yerden bana doğru eğildi. "Ne demek istiyorsun?" Yakınlığımızdan dolayı sessizce yutkundum. "Biz hala evliyiz." Kelimelerim havada asılı kaldı. Savaş'ın gözleri biraz daha karardı ama yüzü hiç oynamadı. "Öyleyiz." "Peki bu da bitti mi?" diye sordum. Gözlerinde bir kıvılcım çaktı ama hemen söndü ve yüzü her zamanki sertliğine büründü. Kaşlarını hafifçe çattı. "Hayır." Başımı yana eğdim. "Neden?" Onun beni bırakmayacağını hissediyordum, aslında bunu istiyordum. "Şimdiki yolumuz daha tehlikeli olacak Levla, özellikle senin için. Bu kadar göz önünde yaşananlardan sonra hedef biz olacağız." Aslında biliyordum. Bunu yapanın Savaş olduğu kanıtlansa bile hiçkimse ona bir şey yapamazdı, cesaret bile edemezdi. O ciddi anlamda çok güçlüydü. "İşler yeniden dalgalanacak ama umursamayacaksın. Her şeyi yoluna sokacağım." "Ya benim yüzümden riske girersen, ya da gerçek sanılan evliliğimize aldanıp seni benimle tehdit ederlerse... Beni bırakmaz mısın?" Birkaç saniye gözlerimin içine baktı. Sonra yüzüne belli belirsiz bir gülümseme yerleşti. Ama bu gülümseme, sözlerinden çok daha tehlikeliydi. "Asla." Düzenlenecek...