TOPRAK SERİSİ 1 Yaşadığı topraklarda adaletiyle nam salmış bir Bey... Başakların kıskandığı sarı saçları olan, Geveze bir Bülbül... Geçmiş, sıkıştığı karanlığı aydınlanmak için onların bir araya gelmesini bekliyordu. Onlar bir araya gelip de kalplerine aşk ateşi düştüğünde, geçmiş saklandığı karanlıktan çıkmaya başladı. Aşk ateşiyle yanan kalpler, intikam ateşiyle kül olur muydu?

Halef Köklerin çağırısı

"𝐓𝐨̈𝐫𝐞 𝐤𝐚𝐧𝐥𝐚 𝐲𝐚𝐳𝛊𝐥𝛊𝐫, 𝐢𝐡𝐚𝐧𝐞𝐭𝐥𝐞 𝐛𝐨𝐳𝐮𝐥𝐮𝐫." <<<<< Urfa'nın en güçlü aşiretlerinden Kordağlıların velihatı Aşır Ağa, babasının gözdesi, herkesin korktuğu adamdır. Ama onun konağında bir sır vardır... Karısı Nida, Yıllardır düşman aşiretin büyük oğlu Akif'in koynundadır. Ve en büyük sır: Bernaz... Aşır'ın tek evladı sandığı oğul, gerçekten kimin kanındandı? Bir düğün gecesi, kanla mühürlenen kaderleri değiştirir. Bir baba, öz oğlunun ellerinde ölür. Bir kadın, ihanetinin bedelini töreyle ödemek zorunda kalır. Ve bir adam... sevdasıyla ihaneti arasında kıyametin ortasında kalır. Bu topraklarda aşk bir günah, ihanet bir ölüm fermanıdır. Ama Aşır ve Nida için ne töre, ne kan, ne de ihanet... hiçbir şey gerçeğin: aşklarının önünde durmayacaktır.

Hicran ve Gezep için tek bölümlük sahneler.

Marina Miryano, okumak adına yıllarca vakit geçirdiği bu topraklara şimdi üvey olduğunu öğrendiği yeğenini korumak için geliyordu. Eskiden atılmış bıçak darbelerinin tuttuğu ince kabuk derinden bir sızıyla çatlayacak yaralar tekrar açılacaktı.

kırım topraklarından kaçırılan iki kız kardeş Alexandra ve anastasia hiç bilmedikleri bu osmanlıda ne yapacaklar?

Dilhun: İçi kan ağlayan. Büyük bir üzüntü içinde olan. Çanakkale Savaşı'na babasının zoru ile katılan Leon ve oradaki gönüllü hemşire Hilal'in 1919 senesinde tekrar karşılaşması. Bir ihanet, bir aşk ve bir hasret. Birçok ölüm ve vahşet. Aralarındaki engel ve üzerlerindeki Ateşten Gömlek. Hilal ve Leon. HiLeon diyebilmek. InfinitySwiZzle-2017

Aynanın tam karşısına geldiyimde şok geçirmişdim. Zira bu ben değildim. Ben bu kadar güzel bir kız değildim. Ama aynanın yansımasında gördüyüm kız şu zamana kadar gördüyüm en güzel kız ola bilirdi... Simsiyah beline kadar uzanan dalgalı gür saçları, pamuk gibi beyaz parlak ve pürüsüz teni, tıpkı saçlarının rengi gibi kara iri şekilli gözleri, kara kaşı ve uzun kıvrımlı kirpikleri ve dolgun kırmızı dudakları... İnsanın yüzünü baktıkca bakası geliyordu bu kızın. Bundan ziyade uzun, ince kıvrımlı bir bedeni vardı. Sanki bir kalemden çıkmışdı bu kız. Bakanın bir daha bakmak isteyeceyi bir sanat eseriydi. Kimdi acaba bu kız? Eyer bir erkek olsaydım çoktan aşık olmuşdum bu kıza. Lakin fark etdiyim şeyle yeniden dona kaldım. Ben şu an bir aynanın karşısına duruyordum. Ben bu kız kadar güzel deyildim ki? Yahu ben hiç güzel deyildim! O halde bu yansımadaki kız kimdi? Benim yansımamın yerine ki keçmişdi? Ben bu düşüncelerle boğuşurken yansımadaki kızın konuşması ile düşüncelerimden ayrılma zorunda kaldım. "Zamanı geldiyinde ait olduğun yerde olacaksın." "Anlamadım, nasıl yani?" "Anlayacaksın." Kız bunu dedikden sonra her taraf silikleşmeye başladı. Etraf durmadan dönüyordu sanki. Nefessiz kalmaya başlıyordum. Elimi boğazıma götürürek derin nefesler almaya başladım lakin olmuyordu. Dayanamayıp yere çökdüm ve o an her şey yıkılmaya başladı...