Nisya, geçmişiyle yüzleşen insanları sessizce eksilten bir kasabadır. Burada bir gerçeği öğrenmek, bir şey kazanmak değil; bir şey kaybetmek demektir. Öğrenilen her parça, insanın kimliğinden bir iz alır. Önce isimler bozulur, harfler düşer, sesler duraksar. Çünkü Nisya'da geçmiş, taşınması gereken bir yüktür ve herkes bu yükle aynı isimle yaşayamaz. Mira, ailesine ve kendi çocukluğuna dair öğrendiği gerçeklerle birlikte soyadının silinmeye başladığını fark eder. Aden, başkalarının ağzında Dene dönüşür. Mira hatırlar, direnir, adını korumaya çalışır; fakat kasaba hatırlamayı değil, katlanmayı ölçer. Pars ise Nisya'nın gerçeğini Mira'dan önce öğrenmiş, bedelini ödemiş bir adamdır. Onun geçmişte verdiği bir karar, Mira'nın bugün yüzleşmek zorunda kaldığı gerçeğin başlangıcıdır. Mira'nın geçmişi, Pars'in suskunluğunda saklıdır. İkisi aynı sırra farklı zamanlarda dokunmuştur; biri ilk öğrenen, diğeri mirası taşıyan olmuştur.