"Ateşin içine girdiysen, yanmayı bileceksin." ... Bir taht ve iki kanlı soy. Vadelyan'lar ve Alivyan'lar. Bir savaş... Kazananı yok, kaybedeni çok. Ateşe atılan o ilk adımdan sonra hiçbir şey aynı kalmayacak. "Şahın devrilişi bütün savaşı başlatır. Ruhu buzdan kız, hayatını cehenneme çevirecek o adamla karşılaşır." VADELYAN.

" Dokun bana, " dedi Sumru bunu yapmamak için kendini zor tuttuğunda. " Sumru.." " Sen sus, elin konuşsun Kutay. Dudakların, ellerin...sadece onları istiyorum. " Kutay bu emri bekliyormuş gibi ellerini kızın beline koyarak onu kendine çekti. Artık istese de duramazdı, bunun farkındaydı. Yetişkin içerik içerir, rahatsız olacaklar okumasın.

Klişe ama orijinal demişken mafya/anlaşmalı evlilik yazmasak olmazdı. Buyurunuz... * "Çok şey bildiğini sanıyorsun değil mi?" dediğinde başımı iki yana salladım yavaşça. "Her cuma saat 9 ve 10 arasında ne yaptığını bilmiyorum." Söylediklerimi desteklercesine de dudaklarımı bükmüştüm. Alaylı bir kahkaha bıraktı. Sinirlerini gerçekten bozmuş olmalıydım. "Ya da şu an neden hâlâ hayatta olduğumu?" Arat'ın beni şu an hayatta tutması için hiç bir sebep olmadığı gibi öldürmek için de çok sebebi vardı. Belki de sınırlarını görmek için bu kadar damarına basıyordum. "Karım olacaksın çünkü!" dediğinde bu sefer alaylı bir kahkaha bırakan bendim. Kafayı çok temiz yemişti. "Hangi hayal alemindeysen çık Arat!" dediğimde başını iki yana salladı. "Ya hapse girersin ya da benimle nikah masasına oturursun!" Ciddi olduğunu anladığımda şaşkınlıkla ona döndüm. Ancak ağzımı tekrar aralayabilmem için hatırı sayılır bir süre geçmesi gerekmişti. "Neden bunu istiyorsun?" "Cevdet sana ne teklif etti?" dedi soruma soruyla karşılık vererek. Tabii ki Sereyli'nin malikanesine gittiğimi biliyordu. Cevapsız kaldığımda başını aşağı yukarı salladı. "Son kez söylüyorum. Yarına kadar düşün taşın. Ya dünyaevi ya cezaevi..." * Yazılmaya Başlama Tarihi: 23.06.2023 İlk yayımlanma Tarihi: 01.01.2024 İlerleyen bölümlerde +18 sahneler olacaktır. 18 yaşından küçüklere ve rahatsız olacaklara duyurulur. Kapak Tasarımı: @hayalliruzgarlar Not: İlk beş bölüm her gün bir bölüm şeklinde paylaşılacak, 6. bölüm 07.01.2024 pazar akşamı paylaşılacak ve kalan bölümler de her ayın 7'si, 17'si ve 27'si olmak üzere 10 günde bir bölüm paylaşılacak.

Sevdiğinde gözü önünü göremeyenlerdendim. Bundandır ki aldatıldığımı isteme merasimimde öğrenmiştim. Daha doğrusu kabul edebilmiştim. Sevdiğim adam beni en yakın arkadaşımla aldatmıştı. Yıkıntılarımı onardığım bir buçuk yılın ardından tekrar karşı karşıya geldiğimizde umulmaz bir işe kalkıştım. Bir yalan söyledim. Yalanıma ise en olmayacak kişiyi ortak ettim. Devrim Karasu'yu. ... "Beni ne sanıyorsun sen?" Sesinde hafif alaylı bir tını vardı.Kaşları çatık değildi, yüzünde herhangi bir şaşkınlık yoktu. Öfkeli olup olmadığını kestiremiyordum. Ağzımı açmama izin vermeden konuşmasına devam etti. "Oradan bakınca nasıl görünüyorum? Dur ben söyleyeyim." Merakla ağzından dökülecek sözleri bekliyordum. "Eski sevgilini kıskandırmak için kullanabileceği bir oyuncak." söyledikleriyle afalladım. Geri çekildim bir parça. Sözlerini aklımda irdelemeye başladım. Onu kullandığımı düşünüyordu, hem de Yavuz için. Ama benim o yalanı söylerken öyle bir amacım yoktu. Ağzımı açtığım an konuşmaya başladı. "Bıkmadın mı o itin peşinden koşmaktan?"

❛Ben Akça Aksel. Ağça Aksel sanıldığım için kaçırıldım.❜ ⇝ "... Hala benim meleğimsin." Burukça gülümsedim. "Emin misin?" Başını aşağı yukarı salladı. Boğazını temizleyip dudaklarıma baktı. Ben tepki veremeden yüzümü tuttu ve bana yaklaştı. Dudakları nazikçe benimkilere bastırıldığında vücudum alevler içindeymiş gibi hissettim. Kollarını belime sarıp beni kaldırdığını hissedebiliyordum, ama odaklanamadım. Her düşüncem, her duygum beni çok şefkatli öperken yok olmuş gibiydi. Kulağıma baştan çıkarıcı bir şekilde "Evet. Benim günahkar meleğim." diye fısıldadı. Çenemi tuttu ve başımı kaldırdı. Yorgun bir şekilde ona baktım. Gülümsüyordu.

09.05.2024 İstanbul . "Annem!"elini o buz gibi mermerin üzerine bıraktı. Tam 12 yıl önce bugün onun canı alınmıştı. Annesinin... Hayatının... "Az kaldı annem...az kaldı"dedi derin nefes alıp "Tam 12 yıl önce bugün canını alan o şerefsizlerden intikamıni almam için az kaldı." diyerek üzerinde Öykü Kılıç D.T.: 18.04.1983 Ö.T.:09.05.2012 Yazan mezar taşını öptü. Artık küçük Poyraz değildi o! Büyümüştü! Annesini bu toprağa verdiği gün büyümüştü. Ayaklandi ve yanına "Abi Aslan Duran mekana giriş yapmış"diyen Umut ile bakıştılar. Gün o gündü! Gün intikam günüydü! Gün BÜYÜK YERALTI MAFYASI POYRAZ KILIÇ'IN günüydü... ..

Birbirlerinin çocukluk aşkı olan Gökçe ve Demir, yıllar sonra yeniden karşılaştıklarında, hayatın onlara nasıl bir sürpriz hazırladığının farkında bile değillerdi...

Sözleri ile kaybettiğim irademi kazanmaya çalışarak, kollarından kurtulmak için çırpındım. Ama beni bırakmak yerine sıkıca tutmuş, son bir kez daha tehditkâr bir ses ile uyarmıştı. "Bana geri dön!.." Çırpınmama rağmen kollarından kurtulamayınca bu sefer zıttını yaparak sakin kalmaya çalıştım. Bendeki yarattığı enkaza karşılık olarak, onu deli edecek sözleri tek tek sıralamaya başladım. "Toprak'a aşık oldum, Hakan..." Bunu yaparken; onun da yaptığı gibi kulağına eğilmiş, sakin ama ağlamaktan ve sinirden titreyen sesim ile meydan okumuştum. Duydukları ile vücudu gerildi. Öfkeli yüzündeki kaşları daha da çok çatılırken, karşımdaki manzaradan ilk defa bu denli keyif almıştım. Onun elleri bedenimde, benin ellerim ise onun kollarında takılı kalmış bir şekilde birbirimizi izliyorduk. Ben korkunç bir şekilde sırıtırken, o sırıtışımı çattığı kaşlarının arasından izlemeye devam etti. "Yağmur..." Sessiz ortamda aniden yükselen tanıdık gür sesle; başımı çevirip omuzumun üzerinden sesin geldiği tarafa bakındım. Hakan'ın yeşil hareleri benden koparken, karşımda öfkeden deliye dönmüş Toprak'ı gördüm...

'' Bir erkeğin sigarasını yakmak sana kalmadı.'' Dedi. Katre kısa bir süre şaşkınlıkla Mir Ali'nin gece mavisi gözlerine baktı elini saran ele odaklandı.Eli yanmış olmalı diye düşündü ama Mir Ali de bir can acısı göremedi.Mir Ali'nin o cümlesine ise bir anlam veremedi. Mir Ali Katre'nin elini bıraktı ve aynı elini Katre'nin önünde açıp çakmağı ister gibi ver işareti yaptı.Katre Mir Ali'nin elindeki kızarıklığa baktı ve çakmağı oraya değdirmeden eline bıraktı.Ardından Mir Ali kendi sigarasını kendi yaktı.Katre yutkundu ve ''Özür dilerim.'' Dedi.Mir Ali bir duman çekip Katre'ye doğru üflememeye dikkat ederek sağ kol tarafına, aşağı doğru dumanı bıraktı.Katre' ye cevap vermek için kafasını kaldırdı.Mir Ali ''Özür dilenecek bir durum değil sadece bir kadına yakışmayan bir hareket.'' ● İznim dışında kopyalanması ve ya kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Birbirinden hiç hoşlanmayan iki insan, yakın arkadaşlarının düğününde yolları kesişince istemeden de olsa aralarında bir çekim yaşanır. Tek seferlik yaşanan bir ilişkinin sonunda hayat onları hiç beklemedikleri bir sürprizle karşılar. Bir bebek... Bu minik mucize, iki yabancının kaderini birbirine bağlayarak onları hem kendileriyle hem de duygularıyla yüzleşmeye zorlar. Beklenmedik hamilelik, yeni bir başlangıcın kapılarını sonuna kadar aralar...