[Gerçek Aile kurgusu.] On sekiz olmalarına birkaç ay kalmış Alpay Karan ve Sena Nur ikizler, ansızın bir gün doğdukları hastanede karıştıklarını öğrenirler. Ve o gün, onların kâbusu olur. Peki, Akdemir ikizler ne yapacaktır? "Sen istediğin kadar güzel düşünebilirsin Sena, buna bir lafım yok. Ben senin yerine de, olumsuz ihtimalleri düşünürüm bir tanem." Yayınlanma: 16.11.2025 ♪♪♪ ♪ Not: Bu kurgunun taslaklarımda, yayınlamadığım bir farklı versiyonu daha vardır. O versiyonunda Alpay Karan ve Sena Nur ikizler yirmi sekiz yaşında mesleklerini ellerine almış iki insandır. Doğdukları hastanede karıştıklarını o zaman öğrenmektedirler. ♪♪♪ #Sevgisizlik🥇 | 07.12.2025 #Karışıklık 🥇 | 06.01.2026 #Önyargı 🥇 | 04.01.2026

Bu hikaye biraz karışıktı. Bu sefer bebekleri karıştıran bir hemşire yoktu. Bu sefer, bebeği olmayacağı için bir bebeği çalıp ailesinden koparan bir hemşire vardı. O bebek büyür, babasını ve abilerini bulup, başlarına bela olur. Fakaat, hikayenin bir süre sonra altı üstüne gelirse? Tahmin bile edemediğiniz karakterler gelecek, olaylar gelişecek. ''""""""""" "Baştan alabilir miyiz?" Dediğimde garipçe bana baktılar. "Ne var? Baştan alalım kurgunun konusunu beğenmedim." """""""""" 26.09.2024 Hazel etiketi 1.sırada

(Düzenlemeye alınacak.) Gerçek Ailem - Abi kurgusu "Alp sert biri, değişeceğini söyleyemem." Dedi omzunu kaldırıp indirerek. "Diğerleri, Fırat ve Ufuk, şimdilik ne düşüneceklerini, nasıl hareket etmeleri gerektiğini bilmiyorlar. Ama zamanla..." __ Yazara ya da karakterlere hakaret edilmediği sürece eleştiriye açığım ♡ Başlama tarihi: 06.01.25

Hepimizin acıları var, bunlar bizim çekirdeğimiz. Hepimizin kişilikleri var, bunlar özümüz. Hepimizin maskeleri var, bunlar da şeftali kabuklarımız. Aslında hepimiz birer şeftaliyiz. Ve ben aslında bir Nektariye aşık oluyorum. Bu hikaye şeftalinin nektariye aşık olma hikayesi. Ha, unutmadan. Bir de şeftalinin gerçek ağacını bulma hikayesi var. Beni ağacımdan koparıp yanlış sandığa koymuşlar. Biz beş şeftaliyiz ama birimiz karışmış.

/Aile Kurgusu/ Bunca yıllık abilerinden ayrılmak istemeyen Kumru, karşısında dimdik duran ve kararından emin adamdan kaçamıyordu. Her ne kadar kabul etmek istemese de babasıydı, o. İstemese de velayetini almıştı. Ne olacaktı? Ne olmalıydı?