Lina Agosti jako najmłodsza ze swoich sióstr jest wrażliwa, czuła, niezwykle wyrozumiała a co najważniejsze nie potrafi ranić ludzi. Co nie sprawdza się w momencie, kiedy w zasięgu jej wzroku pojawia się Stefano. Mężczyzna tak wyprowadza ją z równowagi, że zaczyna rzucać w niego tym co ma akurat pod ręką. Stefano Jr. Bianci zawarł układ w który Lina jest jego głównym punktem. Dla niego to nie tylko umowa a coś znacznie poważniejszego. Mężczyzna skrywa pewien sekret, z przeszłości który zobligował go do tego, aby postąpić tak a nie inaczej nawet jeśli przyszła żona mu tego nie ułatwia. Czy zwykła umowa małżeńska może przerodzić się w coś więcej? I co najważniejsze kim jest tajemniczy osobnik, który postanowił pozbyć się Stefano wykorzystując do tego jego żonę.

Miała być tylko zleceniem. Nie przewidział jednak, że się w niej zakocha. Wystarczyło tylko spojrzeć w jej oczy, aby przepadł i dla niej był w stanie zabić. Luisa przyzwyczaiła się do życia w złotej klatce, w której jest wykorzystywana jako zwykłe narzędzie. Już dawno przestała liczyć na jakikolwiek ratunek dobrze wiedząc, że nikomu nie może ufać. Jednak, kiedy w jej życiu pojawia się niezwykle intrygujący mężczyzna po raz pierwszy nie ukrywa tego co czuje. Noah to płatny zabójca i nigdy nie przywiązuje się do swoich celów. Jednak, kiedy przez splot wydarzeń zostaje ochroniarzem kobiety, którą miał zabić sytuacja się komplikuje. Ten związek nie miał prawa zaistnieć jednak żadne z nich nie przewidziało jak bardzo ich uczucia wezmą górę nad rozsądkiem. Rozpoczyna się z walka z czasem w której ktoś na pewno zginie jednak Luisa i Noah są w stanie zaryzykować nawet jeśli oznacza to ich koniec.

Jedenaście lat temu miała miejsce masakra, w której zginęła cała rodzina Agosti. Tak myśleli wszyscy do czasu aż pojawiła się ona. Laura Agosti przeżyła i teraz wróciła, aby upomnieć się o swoje dziedzictwo. Latami cierpliwie czekała na moment aż będzie mogła zemścić się na tych którzy odebrali jej rodziców i młodszą siostrę. Jest bezwzględna, nikogo się nie boi a co najważniejsze dla swoich bliskich zrobi wszystko. Romero D'Angelo tamtego dnia stracił najlepszego przyjaciela, mentora i jedyną rodzinę jaką posiadał. Do czasu aż wróciła Laura niczym anioł śmierci, która niczym nie przypominała tej uśmiechniętej i dobrej dziewczynki, która dawała mu cukierki. Zemsta jest dla nich najważniejsza, ale kiedy w grę zacznie wchodzić uczucie wszystko się skomplikuje.

Lądują w tym samym dalekim miejscu, lecz z zupełnie różnych powodów... Nadia Hollenbeck ma już dyplom z weterynarii i może rozpocząć karierę w wielkim mieście, ale taka droga nie wydaje się być słuszną. Szukając miejsca dla siebie postanawia przyjąć ofertę pracy na niewielkiej farmie położonej w lesie, z daleka od zgiełku metropolii. Zamierza pomagać zwierzakom, nabyć doświadczenia i przede wszystkim przekonać się, czy może w końcu trafi na miejsce, które przyniesie jej choć odrobinę szczęścia. Zbieg okoliczności sprawia, że na tę samą farmę trafia hokeista o bardzo nieprzychylnej reputacji. Reeves jest tytanem na lodzie, znanym z agresywnej gry i braku zahamowań, ale od czterech lat jest też... zawodnikiem drużyny Chicago Vortex, w której gra były chłopak Nadii. Po jednym z meczów Reeves zostaje zawieszony na resztę sezonu i zamiast udziału w play-offach, musi odbyć wolontariat na położonej na odludziu farmie, którą poprzedniego roku zniszczył podstępny ogień. A później jeszcze musi współpracować z Nadią Hollenbeck, która według opowieści jej byłego partnera jest zbyt ambitna, zbyt miła, zbyt sztywna, a zwierzęta są dla niej ważniejsze niż zdrowe relacje międzyludzkie. Oboje przyjechali na farmę po to, by to miejsce mogło ich uzdrowić. Muszą razem pracować. I mieszkać obok siebie. I być może muszą też przekonać się, że czasami to nie miejsce ma uzdrawiać.

Hokeista, będący chodzącą encyklopedią i łyżwiarka, dla której każda szkoła to katorga... Saige Montgomery nienawidzi szkoły od zawsze, a jedynym tego powodem jest nauka. Przyswajanie nawet prostego materiału bywa wyzwaniem, a żadne równanie nigdy nie jest logiczne. Jednak Saige, trenując łyżwiarstwo figurowe, musi spełniać też inne oczekiwania, między innymi dostać dyplom z uczelni wyższej. Dostaje się na Uniwersytet Minnesoty z myślą, że wszystko będzie dobrze, lecz jedne z pierwszych zajęć szybko weryfikują jej zapał, uświadamiając, że żaden kierunek nie jest tak prosty, jak się wydaje. Ashton Wyatt trenuje hokej w drużynie akademickiej, ale poza hokejem ma też wiele innych pasji - między innymi programowanie, nowoczesne technologie i przede wszystkim matematykę. Nauka jest dla niego jak bułka z masłem, lecz coś innego spędza mu sen z powiek już od dłuższego czasu - powoli rodzące się uczucie, które zaczyna żywić do Saige, młodszej siostry swojego przyjaciela. Dziewczyna jest jednak silnym temperamentem, jej zainteresowania różnią się od zainteresowań Ashtona, i ich ścieżki nigdy jeszcze nie skrzyżowały się na dłużej. Ashton ma naukę w małym palcu, a Saige naprawdę potrzebuje lepszych wyników, by wziąć udział w konkursie, dlatego zamierza pozwolić Ashtonowi, by ten pomógł rozwiązać jej problemy. Czasami jednak widoczne na pierwszy rzut oka problemy nie są jedynymi, z którymi trzeba się w końcu zmierzyć.

Jedni udają, że mają wszystko, gdy tak naprawdę tylko próbują przetrwać, a inni trwają, wiedząc doskonale, czego im brakuje. Ines Delgado musi zniknąć. Domek w górach, należący do rodziców jej przyjaciela, wydaje się idealnym rozwiązaniem dla ucieczki od konsekwencji, sumienia, przeszłości. Całkowicie oddalony od cywilizacji, z ledwie funkcjonującym zasięgiem telefonu, cichy, spokojny, będący zaprzeczeniem jej dotychczasowego stylu życia. Ines chce schować się tam chociaż na chwilę, ale nie spodziewa się, że jakimś cudem to właśnie tam trafi na osobę, której nigdzie indziej wcześniej nie mogła znieść. Kaden Wyatt to świeży kapitan drużyny Minnesota Wildcats, kontynuujący sukcesy swojego ojca w tej samej dziedzinie sportu - w hokeju. Jest zdeterminowany, ciężko pracuje na zwycięstwa, dobrze czuje się w blasku fleszy i ze względu na swoją aparycję oraz charyzmę, trafia na języki wielu medialnych jednostek. Jednak istnieje wiele szczegółów, których o Kadenie nie wie nikt - na przykład to, że zamiast w wielkim mieście, woli mieszkać w domku w górach. Powolne poranki, oldschoolowa muzyka i gotowanie, to jego definicje dobrze spędzonego czasu. Kaden nigdy się nie spieszy i w momencie, gdy spotyka w domku w górach swoją nową denerwującą współlokatorkę, również nie zamierza w żaden sposób tego zmieniać, nawet jeżeli oznacza to ścieranie się przez niemal cały czas. Znają się już od lat, a silne charaktery nie pozwalają żadnej ze stron odpuścić. Problem pojawia się w momencie, w którym okazuje się, że to nie tylko dwa płomienie - to może być wiatr dla ognia, pozwalający na spalenie mostów, które wydawały się zbyt silne, by je zniszczyć. Ale najpierw trzeba wybrać odpowiedni most, a to nigdy nie jest takie proste.

Nieśmiała dziewczyna, milczący chłopak i... zagadka. Rosie ma plan: rozpocząć studia, uczyć się pilnie, poznać nowych ludzi, jakimś cudem wyjść ze strefy komfortu chociaż na kilka kroków. Ten plan nie przewiduje jednak jednego felernego wieczoru, który wywraca jej świat do góry nogami i nagle zostaje oskarżona o coś, czego nie zrobiła. Lawina przybiera na sile z każdym dniem -- Rosie staje się obiektem plotek i chociaż nie potrafi spojrzeć prosto w oczy żadnemu chłopakowi, który patrzy na nią dłużej niż pięć sekund, to z dochodzeniami radzi sobie całkiem nieźle. I zamierza udowodnić, że z tym skandalem nie ma nic wspólnego, nawet jeżeli milczący i enigmatyczny Vaughn Montgomery, na prośbę jej taty, chodzi za nią wszędzie jak cień. Vaughn też ma plan: trzymać się z daleka od zbędnych komplikacji, przejść gładko przez trzeci rok studiów, skupić się na hokeju i na swoich pasjach. W jego świecie nie ma miejsca na chaos ani dramaty i przede wszystkim nie ma miejsca na ludzi, którzy wymagają ode niego jakiejkolwiek rozmowy. Ale nagle w tym spokojnym i cichym świecie, w którym każdy respektuje go głównie przez nazwisko i przynależność do drużyny hokejowej, pojawia się ona. Rosie Hollenbeck, mała rybka, którą nagle ktoś związuje i rzuca na pożarcie wszystkim uniwersyteckim rekinom. I gdy jej ojciec prosi Vaughna, by chłopak miał na nią oko, on nie potrafi odmówić -- patrzenie na bezpodstawne oskarżenia, rzucane w jej stronę, nie jest w jego stylu. Nawet jeżeli oskarżenia te pochodzą od jego dobrego kumpla z drużyny. Zagadek jednak jest więcej. Vaughn i Rosie odkrywają swoje nowe strony, nie zdając sobie nawet sprawy, z tego... ...że chyba znają się nieco lepiej, niż przypuszczają. Oboje chcieli być anonimowi, lecz z całkowicie różnych powodów, ale to już nie tylko zagadki. To sekrety... które nigdy nie miały wyjść na jaw.

Czasami nawet najmocniej świecące gwiazdy potrzebują w swoim życiu czegoś małego, niepozornego i stabilnego. Kiedy Jamie Jameson wsiada do pociągu do Minneapolis, gdzie zamierza zamieszkać i dokończyć studia, spodziewa się, że na dworcu powita ją jej chłopak. Zamiast niego na miejscu przypadkowo pojawia się jego starszy brat - młody, utalentowany i wytatuowany hokeista, zawodnik NHL, znany z perfekcyjnych strzałów do bramki i rozwiązywania nieporozumień na lodzie pięściami. Brayden interesuje się Jamie od pierwszej chwili, choć oboje wiedzą, że nie powinno ich nic łączyć. Sprawy się komplikują, gdy dziewczyna rozpoczyna praktyki z fizjoterapii, a do jej gabinetu trafia właśnie Brayden Wyatt. On nie odpuszcza, a ona stara się trzymać na dystans - dopiero co zakończyła związek z jego bratem i nie ma po nim dobrych wspomnień. Dziewczyna z małego miasteczka nieznająca wielkomiejskiego życia i gwiazda popularnej drużyny hokejowej, która od zawsze jest w centrum uwagi, ale szuka czegoś więcej niż tylko chwały i pucharów. Ich losy krzyżują się w gabinecie fizjoterapii, ale szybko się okazuje, że dotyk to nie wszystko, co zaczyna ich łączyć - mimo że pochodzą z dwóch różnych światów. Opis pochodzi od wydawcy.

Nigdy nie sądziłem, że spotkam kobietę, która zaakceptuje mnie takim jakim jestem. Ale gdy moi bracia jeden po drugim zaczynali zakochiwać się i zakładać rodziny poczułem, że pragnienie, które skutecznie starałem się ignorować dłużej nie chce być tłumione. Gdy Lucy Smith pojawiła się w klubie od razu przykuła moje oko. Nie tylko dlatego, że była piękna. To jej humor, otwartość i błysk w oku przyciągały mnie z siłą większą niż grawitacja. I możliwe też, że chciałem poznać kobietę, która tworzy sceny tak seksowne, że robiło mi się gorąco, gdy je czytałem. Nie sądziłem jednak, że będę musiał ją najpierw przekonać, że to o czym pisze i w czym jest ekspertką istnieje naprawdę. Zbiłam majątek opowiadając ludziom bajkę o szczęśliwej miłości i spotkaniu dusz. Byłam największym obłudnikiem wśród milionerów. Jedni sprzedawali leki, które działały cuda, inni oferowali zabiegi, które zmieniały rysy twarzy. A ja sprzedawałam historię ze szczęśliwym zakończeniem. Przejechałam się wystarczająco wiele razy w swoim życiu, by wiedzieć, że to co piszę to fikcja. Od pierwszej strony do ostatniej - kłamstwa wyssane z palca, bo miłość nie istniała. Ok, odrobinę się zapędziłam. Miłość istniała, ale jak widać nie była dla mnie. I z pojawieniem się tej przygnębiającej myśli moja wena uznała za stosowne...odejść. W akcie totalnej desperacji przeniosłam się do Waverley w poszukiwaniu inspiracji. A potem, cóż, kojarzycie powiedzenie, że miłość pojawia się wtedy, gdy jej nie szukasz?

Obserwowałem ją od lat. Kiedyś ze szkoły poszliśmy na wycieczkę do muzeum. Pamiętam, że pierwszy raz w życiu widziałem obrazy i rzeźby o których do tej pory mogłem tylko czytać w książkach. Nawet jeżeli były to repliki, dla dziesięcioletniego mnie były jak prawdziwe. Właśnie tak czułem się zawsze patrząc na Kennedy St. Claire. Jak na coś cennego, co powinno się podziwiać z boku. Nie podchodzić za blisko, nie dotykać. Ale jakimś zrządzeniem losu pojawiła się w moim domu i wiedziałem, że nie będę potrafił dłużej już tylko obserwować. Zapragnąłem jej dla siebie, choć nie powinienem nawet marzyć o takiej kobiecie. Chciałem ją wciągnąć do swojego życia, zawłaszczyć jej duszę i ciało. Odebrać każdy oddech, każde bicie serca. Ale zanim mogłem to zrobić miałem ostatnie zadanie. Ostatnią misję, by wypełnić dane ponad dekadę temu słowo. Bez tego nie potrafiłbym spojrzeć na siebie w lustrze. Szkoda, że w poszukiwaniu własnego komfortu musiałem zniszczyć cały jej świat.