Cinsellik, şiddet bulunur🌀 Hayatımız birilerine bağlıdır. Doğduğunuzda anne ve babanıza, büyüdüğünüzde sevgilinize ya da kocanıza. Ben hiç kimseye bağlı olmamıştım, ta ki sevgilim olana kadar... Yapmak istemediğiniz şeylere neden zorlanırsınız? Canınız yana yana bunu yaparsınız üstelik. Ölmemek için savaştığın bedenin uğruna dünyada birden çok kez ölmek için mi? Her şey nefes almamla başladı. Ağladım, soğuk ameliyathanede bir kere popoma şaplak yedim ve hala yiyorum. Sex, bazı şeyleri gerçekten karşılamıyor şuan zorla burada olmak daha kötü ya bilen bilir. Anne nedir bilmem, nasıl kokar, nasıl hissettirir, nasıl bakar? Annem hiç olmadı benim, ben annesiz anne olmayı öğrendim daha 18 yaşımın sonbaharında... Neydi bu içimi günden güne yiyen? Eski tortulu günlerim mi? yoksa bugüne bugün kaybettiklerim mi? Herşey bu kadar ikilemde kalmak zorunda mıydı? Ben bir karar vermek zorundamıydım? Uçurum kenarında olmaktan ve sürekli oraya birileri tarafından itilmekten yorulmuştum. Orası beni rüzgarıyla okşayan, uçurumuyla kucaklayan tek yerdi. Bir karar bütün hayatımı güzelleştirebilir belkide şuan ki olduğumdan daha kötü yapabilirdi... Her hayat zordur, benimki ise zorluktan vaad edilmiş bir hayat...

Herkesin içinde bir iyi bir de kötü taraf vardır. Hangisini daha çok beslersen, o kazanır.

Kendini bildiği bileli sürekli zorbalıklara maruz kalan Rana, ailesi konusunda da pek şanslı değildir. Annesi, Rana'nın kilolarından şikâyetçidir ve bunu her fırsat çok acı bir şekilde yüzüne vurmaktan çekinmez. Rana'ya uyguladığı diyetler sayesinde günden güne zayıflar ama bu ona yetmez. Bir yanda Rana, ailesi ve okul hayatının arasında sıkışıp kalırken bir yanda onun bütün kusurlarına rağmen başını her çevirdiği an yanında olan arkadaşı Efe ile kafası karmakarışık olur. Okul hayatı ya da henüz bir lise öğrencisinin hayatını ne kadar karışık olabilir? İşte Rana'nın kafasındaki savaş onu öyle bir savaşa sokmuştu ki belini hiçbir zaman tam anlamıyla doğrultamıyordu. Bu savaş nereye kadar sürecekti? Bunun sonu var mıydı? Her şey bir gün çözülecek miydi? ⛈ "Yaranı kabuk bağlatırsan tekrar kanatırsın." dedi yanımdaki bir ses. Sesin sahibine bakmadığımda ses, devam etti. "Çünkü bilmelisin ki kabuk bağlayan yara elbet bir gün kanar. Seni ne üzdü bilmiyorum ama geçecek." Dudaklarımın arasından histerik bir gülüş çıktı. "Geçmeyecek." Dedim oldukça net bir sesle. "Bazı yaralar geçmez, sürekli kanar." "Kanasın." Dedi düşünmeden ses. "Sende kanamasına alışırsın." "Alışmak..." Diye mırıldandım, kaybolan sesimle. "Korkunç değil mi?" "Alışmak mı korkunç alışmak zorunda olmak mı?" diye sordu ses. Bir kez daha güldüm. "İkisi de." Dedim düşünmeden. "Çektiğin acıya alışıyorsun, bununla yaşamaya devam etmek zorundasın. Alışmak zorundasın çünkü sen alışmazsan yara öyle ya da böyle alıştırır acıya." 22 Şubat 2023 - ...